Druckschrift 
2 (1483)
Seite
LIv
Einzelbild herunterladen
 

De diuerſisTentationibus

De diuerſislulū. atqꝫ hoc modo in tantū hominē ſuccēdit et inflāmat. vt easa ſe vix excutere poſſit. Itaqꝫ nihil eſt ſalubrius qͣꝫ illis initio int̓cludere aditū. Aliqn̄ aūt oriūturhuiuſcemodi noxie cogitationes.cuꝫ ſtudioſe quis ſuoꝝ affiniū quiin mūdo cōnubio viuūt ſtatumanimaduertit.Onnūqͣꝫ alicuiꝰ mentē plurimū cōturbat hoſtis inilla. magnā fedarū ac turpiū cogitationū multitudinē īmittēdo. vt his ſe ꝯtinuo peccare credāt Dicit enī horrendū ſcelus. legēdo horas deo obſeꝙͣ dohe cogitationes adueniūt. Itaqꝫhortat̉ vt illis prorſus penitusqꝫfugādis his ſemꝑ inuigilet. neqꝫaliud quicqͣꝫ agere curet Scit nepe malignus hoſtis ventū faciliꝰin manu poſſe fixū mane̓ qͣꝫ illastolli fūditus. radicitus qͣꝫ cōuelli.vel ita poſſe abigi. vt ne quidē poſtea vnqͣꝫ redire q̄ant Atqui non impie mente cogitationes tangut peccamus morliter. ſꝫ duntaxat eis ꝯſentimus. id eſt qͣndoillis voluntas nr̄a fauet. qn̄ easip̄a delectatione cōplectit̉. qn̄eas adeſſe gaudet qͣꝫdiu vero heſibi diſplicēt. ſibiqꝫ ſūt horrori acodio. nullū eſt moͣrlis noxe ꝑiculū Sciendū aūt. non eſſe poſſibilein occupatiōe laboris vel tꝑalisadminiſtrationis tantā ineſſe hoīmētis ſerenitatē ſicut in ſua quietepoſt diuturnā morā Et alit̓ illaꝫquerere eſt ſepe irritus labor ſo-

Tentationibusla tentatio frequēter aūt he cogitationes melius vincuntur. ſi easnihilipendimus aut curamus ſedalijs in rebus occupamꝰ animuꝫqͣꝫ ſi eas vi nitamur ꝓpellereOnnūqͣꝫ bonas cogitatōnes ſubijcit hoſtis certe ꝓpter bonū aliqd̓. veꝝad id ſolū vt ſancte orōni impedimentū p̄ſtet illas eo immittit tꝑe eas ſuſciꝑe nec licꝫ neccōuenit enī audiēdo vel canēdo miſſā oportunū tpūs eſt de recogitare familiari qd̓ tamē alijshoris bonū expediensqꝫ foretDmonet nōnunqͣꝫ hoſtisſemel in tantū alicui pcc̄oincūbere aut illicite cuidāvacare voluptati. vt exin̄ ad ple is ſaciet̉ neqꝫ poſtmoduꝫ illiꝰvnqͣꝫ rei ꝯcupiſcentiā hēat Ideove̓o iſtud agit hoſtis. quia in hocgrauit̓ iſtū nouit delicturū Agnoſcit etiā et ſi is modico tēꝑe huiuſce deſtderij carebit. paulo poſt huic multo tetnabit̉ fortiꝰ Atenī qui eſtu graui febreqꝫ laborāt gelidā aquā biberint pͥmo releuari vident̉ Dein̄ vero lōge grauius et vehemētius affligūtur ſicexpleta libidine illius poſtmodūāplius ingraueſcit cupido Sicutetiā hi qui qͣnto plus ſeſe vngulis ſcalpūt fricant tanto magispruriginē ſentiūt Atqꝫ ſi modicuꝫ id tolerare poſſent citius multo liberarentur.Onnūqͣꝫ in ſe qͥs ꝑcipiēsmotꝰ iracūdie et vindicte