De directioneſen

vel aliquā ſanctaꝝ. ⁊ ita de reliqͦsQue oīa friuola ſunt. nec hn̄t qͥcqͣꝫroboris autConſi. xxv.fundamēti.Orro aliqͥbus nihilominꝰlicitū eſt expectare aliqͣ qͣſiper miraculuꝫ cum recurſuad deum ⁊ ſcōs eius qͣlia ſic expectare ſine cooꝑatōne propria. alijsnequaqͣꝫ foret licitū ſiue laudabile.Et hoc in multis caſibus eſt ꝯſideratione digniſſimū. Inde ſi ſimplices hoīes non haberēt p̄dicatoe̓s⁊ inſtructores ſuꝑ credēdis ⁊ agēdis ad ſalutē ꝑtinētibus pn̄t rōnabiliter inſtructionē ſui poſtulare adn̄o deo per miraculuꝫ. vtpote perīfuſionē diuinitꝰ. preter nature operationē illuminari. Quia vbi deeſtnaturale et hūanū ſubſidiū. poteſtimo et debet ſpūale et ſuꝑnaturalerōnabilit̓ expeti et expectari cū grānon deficiat. et vtiqꝫ minus qͣꝫ natura in nccārijs. Prouenit inde fortaſſis ꝙ multi rurales et ydeoteſepe citius oꝑantur ſuam ſalutemſine offendicul̓ erroris et abſqꝫ deuiatione p̄ceptoꝝ diuinoꝝ et eccleſiaſticoꝝ ꝓpter firmā deuotā et humileꝫ ſpem quā in d̓ino habēt auxilio repoſit ā. qͣꝫ clerici et litterati etalij. qͦtidianis exercitati lectionibꝰet ſermonū auditōibus qui plerūqꝫfaciliꝰ errore et deuio ꝑiclitāturSic etiam ſepius a deo miraculoſeab eccleſijs et ꝯgregatōibus paſtoris ſolatō orbatis petiti ſunt et adhuc licite peti pn̄t idonei boni et

vtiles paſtoēs et p̄lati. Sicut legil̓de ſancto nycolaoet pluribꝰ alija. Coli. xxvi.Abent ꝯn̄r ad hanc ꝯſideatione religioſi et ſolitarij (qͥdeſeruerūt mūdū et ea quein eo ſunt) quo ad curā adminiſtrationis cām magnā et currendi addeū in ſuis orōibus cū expectatiōed̓ini auxilij ſine ſollicitudīe alteriuscure q̄rendi vel vtendi auxilio aliotꝑali in faciēdo illud qd̓ in ſe eſtNam orādo et bene viuēdo faciūttotū qd̓ in ſe eſt. Secus eēt in hn̄tibus adminiſtratōnem atqꝫ curamſiue in p̄ſidēdo vt reges et iudicesſiue in corripiēdo et docēdo vt p̄lati et doctores qͣles vix ſcire pn̄tſine magͣ ſollicitudīe et trepidatiōean fecerit vel faciāt qd̓ in ſe eſt. Cōſi. xxvii.Ihilominꝰ datur pro regula ꝙ in orōe ſua conſiderethō ſi faciat vel fecerit ꝓbabili cōiectura qd̓ in ſe eſt. et quicqͥdſpectat ꝓ tunc ad ſe vel ſuū officiūiuxͣ naturalē ꝓcedē̓di modū. Nonem̄ reqͥrit̉ euidētia. Et ſi ſic. tunc ferat audacͣter et ſine ſcrupulo deumtēptandi. totaꝫ cordis ſui directionem in deū expectādo ſuum d̓initꝰauxiliū. Quaſi dicat cum ioſaphatrege. cum ignoremꝰ quid agere debeamus. ſupple vltra ea que egimus aut fecimus hoc ſolum hahemus reſidui vt oculos noſtrosad te dirigamus Conſi. xxviii.