Druckschrift 
2 (1483)
Seite
XXIXv
Einzelbild herunterladen
 

De ſimplificationevidet̉ eis intelligunt exēpli gr̄ahoīem qͥn ſꝑ intelligāt ip̄mfuſione ſeu veſtitu qͦdā vel circūſtātia loci tꝑis alioꝝ accidētiū cōcipiūt hoīeꝫ niſi vt ē aīalnale. ita ꝯcipiūt actū rōcinatōisꝯcipiūt etiā aīalitatē ē ꝓpriaſoli homī Red argutio āt taliū hominū magꝭ. faciēda ē monitione vtvim ſui cordis intellc̄ual̓ attendātqͣꝫ ſtudioſa rōcinatiōis oſtēſione.Alio qͥn ſic agit̉ eis qͣi ſi ceco alicui. aut nicticoraci/ ſolis radiꝰ digito monſtratus querat̉ an videat.Uꝑeſt ex p̄miſſis dubitatio ꝓpr̓/ E. NO.errorē manicheoꝝ qͦs forte decepit recogitatio qͣlem de bono poſuimus. ſi ſit aliqd̓ bonūparticipatū. et erit aliqd̓ eēntialeprimū bonū. Uidet̉ itaqꝫ eſſe ſil̓is de malo. ſi ſit aliqd̓ malū inrebꝰ creatis. ſic̄ ita qͥs negaueritdabit̉ aliqd̓ malū primū eēntiā.At ꝟo diuinꝰ Dion̄ Augꝭ. dr̄amcertiſſima latiſſima docuerūt demōſtrātes nihil ē malū poſitīe īrebꝰ ſꝫ tm̄ pͥuatiue. Propte̓a ſequit̉ex ꝯceſſionē mali aliqd̓ ſit pͥmū nll̓o ſit aliqd̓ primū puꝝmalū. Eſt impoſſibile ſic̄ dic̄ Arꝭ. puꝝ malū ſe ſubſiſte̓t. Quia ſipurū ē. ſe deſtruit. hꝫ igit̉ fūdamentū niſi bonū vel in bono. fallit̉āt leuit ignarꝰ aūt neſciꝰ ānalogieentis vel hꝰ verbi eſt. Que ponit̉druplex ab Arꝭ. iiij. metaph̓. ita vt illud qd̓ nll̓o e poſitiue in actu tn̄ dicat̉ qꝛ videlꝫ ē in potētia .i.p̄t. Iel qꝛ dic̄ carentiā alicꝰ bo

ni debiti in ei ſequit̉ Malū ēpͥuatio boni debiti in. gͦͦ malū ēactꝰ vel aliqd̓ poſitiuū. Qm̄ ita nihil ē. Quis mirabit̉ ſi ſit aliqd̓primū ſūmū tale malū nll̓m ſitꝑticl̓are vl̓ infinitū actu tale hmōiErgamꝰ ꝯn̄teronde̓ magꝭ ac xi. No.magꝭ. modū ſimplificari vniri potē̓it ſpūale cor meditātꝭ.ſecluſa fātaſiaꝝ ml̓tiplicitate. remoto leſionis imaginatīe ꝟtutis ꝑiculo. Dicūt btūs Dion̄ Arꝭ. alij ꝙͣamor hꝫ ꝟtutē vnitiuā ꝙͣ admodūcalor omogenia ꝯgregare ab ethe̓ogenijs ſeꝑare hꝫ. Preſupponamꝰ igit̉ ex ſuꝑioribꝰ. meditas fabricaue̓it ſibi ꝯceptū boni potētie.ꝯceptū ſapīe ꝯceptū iuſticie. conceptū clemētie. ꝯceptū beniuolētiedilc̄onis figit iſtic pedē ſiniſtrū aīe ē intellc̄s vel. Deinde pedē alteꝝ dextꝝ ē volūtas ꝓtendatamorē tal̓ boni vel potentie ſapīeclemētie ⁊cͣ. velut ī anteriorā ſe extēdēs. Hoc ē dicere. id ſatagatamare qd̓ cognoſcit conet̉ amaredeū ſūme primū boᵐ. Hic amor ſit diſcurſiuꝰ nec vaget̉ ſꝫ inhereat amato in ſe ꝓpter ſe. ita vtnitat̉ ſuo totꝰ ī amatū penetrare in ip̄m collabi vnū illo qͣnī poſſibile ē fieri. Fit tūc q̄dā ſeꝑstio corꝑaliū oīm ſt̓ etherogeniaad ſpūalitatē ꝯꝑata ita remanetvnitio q̄dā ſpūaliū. qͣlia ſt̓ deꝰ aīacorꝑalia ꝟo feces cine̓s r̄manētIdit ſenſit hāc ſeꝑationē ſpūaliū a xi. IO.corꝑalibꝰ ī hoīe fieri poſſe dicebat