¶ De myſtica theologiapracticeᵐ cōſcripta
¶ Conſideratio xi. docetpijs meditationibus affectuū generatiuis ſilenter inſiſtere. Hec qꝫ on̄dit ꝓbabili ratione plus valere qͣꝫinſtantiā lectionis vel colloquij:Inſuꝑ dat modū meditandi cōꝑaratiuū precipue ex perturbatōnibꝰſurgentē et plura alia bona ad hocopus neceſſaria manifeſtat ſua induſtria.Alluntur qui volūt ſempervel legere vel orare vocaliter vel deuotiōis verba aloquentibꝰ accipere ſi putant exinde ꝯtemplationis gratiā familiarēſibi ꝯmittere. Acceſſuro ꝓſunt hecſed non ſufficiunt Sſto nanqꝫ compungantur interim tales ad lectionem vel ſermonem. abſtuleris libꝝaut verbum. abibit ilico comes cōpunctio. non aliter qͣꝫ cuꝫ libro autverbo reuerſura. Quāobrem oportet cum ſilentio preſtolari ſalutaredei vt conſueſcat homo orare ſpū.orare et mente dum etiā vocis ſtrepitꝰ aut libri deerit intuitus. ſit ip̄ameditatio ſilens liber tuus. ſit predicatio. alioqͥn videat/ ne ſemꝑ diſcens nunqͣꝫ ad ſapientiā ꝑueniat.Opponent ſcio nōnulli querulātesſe nec ſcire nec poſſe ſpiritū ſuū adſe colligere cum ſilentio et meditatione Euolat inqͥūt ꝯtinuo nūc hucnunc illuc ſe diuidens. Effluit velociter niſi infra limites lectionis autſermocinationis artatus teneaturHoc plane eſt qd̓ dicimꝰ ꝓpterea
ſecum eſſe ſecū cū ſilentio ꝯtine̓ ſpiritū. hoc opus hic labor ē. ad hoceniti totis affectuū neruis ſuademSede ſolitarius leuans te ſi potesſuꝑ te. qd̓ ſi diu multumqꝫ conathec face̓ neqͥuerꝭ. noli ꝓpte̓a cito vl̓ad lectionis vel ad collocutionisſolatiū effugere illo dūtaxat recto.Atuero tedet te ſilentij ⁊ factus estibi grauis. et ꝓpter hoc inutiliterquieſcere te iudicas. ſꝫ expecta. vincat hoc tediū mora ꝑtinax ne ꝯſuetudo ꝓtinꝰ obrumpendi ſilentiumpabulum det faſtidio nō leuamen.Ceſſabit forſan ad tꝑus ſꝫ redibitacrius crede mihi tanqͣꝫ canis oſſepingui foras pulſus. Et vn̄ prochdolor tanta raritas ꝯtemplantiuꝫetiā apud lr̄atos eccleſiaſticos acreligioſos imo theologicos niſi qꝛvix ſuſtinet aliqͥs ſecū ſolus eſſe ſecū diu meditari. Itaqꝫ pͥus qͣꝫ vixinceꝑit animꝰ in meditatōe ſua. repetit̉ aut lectio vel colloquiū ⁊ aliqd̓ hmōi exercitiū quod ſufficit adnō peccādū vt qͦdāmō laſſitudinēr̄ficiat ne animꝰ fatiget̉ fruſtra. nequaqͣꝫ vt putas fatigatur animusquia tandem deus tui miſerebiturſi perſeueraueris. ſi oraueris: ſi queris et pulſas vt dictum eſt ſilentioTrāſeamꝰ nūc ad meditatiōes pias videamꝰ quales ſint ad effectꝰgignēdos efficatiores Et hoc quidē poſſe me vniuerſalit̓ diffinire ꝓrſus nego. Naꝫ quot capita tot ſentētie dic̄ comicꝰ non minus tot meditationes nec voto viuitur vno.