¶ Octaua parsde myſtica theologis

ad deū ⁊ corporis ad ſpiritūCōſideraclo. Et. j. anime inquietemdeo ẜm triplicē ipſius tenſionemoſtendit ꝓut ſc̄e trinitati ſimilitūdinarie qͦdāmō in eadē ſtabilitaEr p̄dictā amoroſā vnionem in qua myſtica theologia cōſiſtere videt̉. aīaquietat̉. ſaciatur et ſtabilit̉. qd̓ facile eſt in pͥmis ex priori deducereNam cū res quelibet ſit in quietedū ꝑfectionē ſuā adepta eſt illi qꝫꝯiuncta. et ſpūs noſter cū vnitur ⁊cōiungit̉ ſūmo ꝑfectibili per amorem ꝑfectū vt exinde quietetur ſacietur et ſtabiliat̉ nc̄e ē Sic mat̓i ain forma habita. ſic lapis in cetropoſitus. ſic res q̄libet in adepto fine ſuo quietat̉ Aia qͥppe rōnalisdū ꝯiungit̉ ⁊ vnitur deo cōpulat̉ſuo ſūmo bono Eſt eniꝫ deꝰ ſūmūbonū eius. ē centrū eiꝰ finis. totaqꝫ ipſius ꝑfectio/ quid ergo aliudip̄a requireret aūt ad aliqͥd aliudvlteriꝰ inhiaret. Porro in ip̄a aīaꝯſidero tres tendētias pͥncipalesꝓportionabilit̓ ad triplicē vim eiꝰ1ſiue potentiā quaꝝ vna eſt concupiſcibilis alia rōnalis tertia iraſcibilis nomīat̉/ ꝯcupiſcibilis tenditin bonū. rōnalis in veruꝫ iraſcibil̓in arduū Sic aīa per has vires tēdentiā habet in bn̄dictā et ſanctātrinitatē ſtimirū qͥa ad eā et eiꝰ ſimilitudinē facta eſt eiusqꝫ imagocōſtituta Attribuimꝰ itaqꝫ ſpirituiſancto bonitate et ad hanc tendit

vis cōcupiſcibilis. attribuimus filio veritatē et ad hanc tendit visrōnalis. attribuimꝰ pr̄i potentiaꝫmaieſtate et gl̓iam et ad hoc tēditvis iraſcibilis Oportꝫ igitur vt inhis viribus ſociatis per ꝯiunctōcuiuſlibet cū ſuo ſup̄mo appetibiliaīa rōnalis totalit̓ ſaciet̉. quietet̉et ſtabiliat̉. nā ſi delc̄atio in bonocōueniente ⁊ voluptatis ſuauitatequerit̉. qͥd de aīe voluptate beatamaxīe ſentiendū eſt; Audiamꝰ qͥdꝓph̓a dicit ad dn̄m Torrēte voluptatis tue potabis eos. Om̄is ātdelectatio in infimis plus aloēsqͦꝫ mellis habet inqͥt ſatiricus. lingit enī mel in ſentibus ⁊ vrticis. ꝓpter qd̓ recte dicit boetius habethoc voluptas ꝙ ſtimul̓ agit fruētes Si p̄terea q̄rit̉ veritatꝭ. ꝯgnitōꝯuertat̉ aſpc̄us ad ꝟ̓bū d̓inū velut ad artē pͥmā cuiꝰ exēplar veꝝeſt eſſe verū Si deniqꝫ potentia ſigloria ſi opulētia ſi dignitas q̄ratur. hec om̄ia eſt deus anime eumdiligenti quia eſt merces ſua magna nimis in quo ⁊ om̄ia ſe poſſegloriat̉ apl̓s Om̄ia inquit poſſūin eo qui me confortatꝭ Deꝰ ergofinis eſt anime et eius vltima ꝑfectio ip̄e eſt velut centrū et locꝰ naturalis omniū deſiderioꝝ ſuorumDū ergo in ſe deficit anima ī ſalutare dei velut ad nihilum redactanulli iam alteri nec ſibimet innitāt̉ſed ſoli deo vt ſue dulcedini vt ſueveritati vt ſue glorificatiōi dicēspro primo Renuit cōſolari anima