Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

poſſis eo miſerāte rectas face̓ ſemitas eiꝰ: Uel vt p̄dictū ē ꝑare viādn̄i ad p̄dicatores reſpicit. et rc̄asface̓ ſemitas eiꝰ ꝯmunit̓ ad oēs. ſꝫoꝑtꝫ p̄dicatorē pͥus ī ſe ip̄o rectasface̓ ſemitas dn̄i. qͣꝫ iefficacit̓ ꝓgredi audeat ad ꝑandū viaꝫ eiꝰ circaalienos. Alioqͥn oꝑabit̉ cācro qui reptādo retroqꝫ cedēdo hac atqꝫ illac obe̓ret Dr̄ ī fabulis aliūcrū monuiſſe vt rc̄e īcede̓t. Cui qͥdaliud rn̄dendū erat qͣꝫ vt pͥor rectūiter on̄de̓t. Si ductor gregis ariesnon rc̄as facēt ſemitas ſuas. gregicetero qͣliter viā ꝑabit. Ducet potiꝰ in p̄cipiciū ruinā ꝙͣ admodū ſicecꝰ cecū duxerit ambo in foueadūt ẜm dictū ꝟitatꝭ. Et hec ē prochdolor mediocris qͣre tot paruuli deſerūt iter veꝝ et abulāt vias tēbroſas. difficiles aſꝑas Ductor nēpe rarꝰ ē rc̄as faciat an̄ eoſſemitas. ſꝫ ſicut ppl̓s ita ſacerdoset vtinā deterior. turpior et p̄ditior ſacerdos qͣꝫ ppl̓s. Hinc ioh̓es vox erat clamatis ī deẜto ad parādū viā dn̄i pͥus ī ſe ip̄o rectas fecit ſemitas. Caſtigauit corpꝰ ſuūī ẜuitutē r̄degit ne alijs p̄dicae̓tet ip̄e reprobꝰ efficeret̉. ne qd̓ docebat ꝟ̓bo diſſipae̓t exēplo ne plenovētre ieiunijs diſputae̓t. ce̓te difficile eſt imo īpoſſibile vt viā virtutis bn̄ oꝑando nūqͣꝫ ingreſſus ēnūqꝫ exꝑtꝰ eſt ſcīaꝫ declinādi ꝑicula vie. circūſpiciēdiqꝫ inſidias efficacit̓ doceat illos qd̓ neſcit nec didicit qͥdeꝫ. ꝓferet fortaſſe ꝟba plurima et de ꝟtutibꝰ qͣi cecꝰ de coloribꝰ. vel pica garriēs diſputabit. ſedlōge alit̓ docent̉ lecta vel audita.

alit̓ ea oꝑibꝰ et exꝑiētis ꝯgnouimꝰ. Propte̓a venit ioh̓s viā penitētie docturꝰ hōies. Hec ē pͥma veniendi ad deū pꝰ lapſū via. illā pͥmitꝰſtrēnue fortit̉qꝫ ꝑagrari. et pͥus qͣꝫdoceret iniqͦs viā dn̄i ꝓuidit ne iniqͦs hr̄et i ꝓprio corꝑis r̄gno ẜuos.et qui libertate a pcc̄o docebat ip̄eliber et rex haberet̉. Qualit̓ orodoctrina alijs recte p̄ſidebit ſeruituti et ſordiſſime ẜuituti ſubiacetmācipiū corꝑis effectꝰ ē pͥus Inſuꝑioh̓s hauſit ore cordis aꝑto fluenta gr̄e celeſtis. quā ſatāgeret in alios loquēdo diffūde̓ et alios adamore eterne felicitatis ſuccenderevenerat. pͥus in ſe ſancte meditatōis ſtudiū et vehementiā deſiderijceleſtis felicit̓ exarſit Quocirca reſumo ꝯcluſionē alias poſitā vitaioh̓is fuit angelica. et int̓ viatorespꝰ xp̄m et matrē eiꝰ ꝑfectiſſima. Deducet̉ iſta ꝯcluſio. tu ex ſublimitateꝓphetādi. ex auſteritate viuēdi.tu tertio ex multiplicitate merendiItaqꝫ ꝓphecia ioh̓is mirabilior fuit qͣꝫ alie certior et clarior. Mirabilitatē vide puer infans adhuc invtero ſextū menſē ages ſic illuſtrat̉in rōnali ꝟtute vt pn̄tiā nouit̓ ꝯcepti ſaluatoris agnoſce̓t geſtibꝰexultatōis qꝛ ꝟ̓bo poterat. nuntiaret. nec ip̄e tm̄ ꝓphetauit. ſedet ꝓphetādi ſpm̄ vtriqꝫ parēti ꝯtulit Inde ē cāticū illud ecc̄ie. Uētrisobſtruſo poſitꝰ cubili ſenſeras regētalamo manētē Utꝝ ẜm vaticiniūIeremie hinc ſterilē geſtāte i vte̓oꝓphetantē pueꝝ Ih̓s puer eratoīm vnqͣꝫ extiterūt corꝑalibꝰ lineamētis minꝰ Alioqͥn vel tumuit ſta