¶ Iohāuis RuylbroichCC
quietare et tūc aſſequit̉ vbertateꝫet affluentiā diuine gr̄e a qua oīsſacietas et gr̄e fecūditas in aīamdiriuat̉ qꝛ in claritateꝫ verbi d̓initrāſfoͣrta deificat̉. vbi guſtat īmēſas diuitias q̄ ip̄emet eſt. qm̄ qͥdēaīa infinitatē illiꝰ gaudij nō comp̄hendit. ſed tn̄ beatificā eius identitatē raptim apprehendit. iuxͣ modū ſupͣ expoſitū Iſtud maxime fitin raptu Pro declaratione autē illius dicti qd̓ ſubiūgitur guſtans ⁊videns immēſas diuitias iuxta eūmodū quo eas deꝰ guſtat et vidꝫeſt diligent̓ aduertendū ꝙ verbūeternū eſt q̄dā refectio mentalis ⁊qͦddā gaudiū intellectuale ipſoꝝangeloꝝ et oīm beatorū qui parivoto et cōcordia plene poſſidentoēm theſauꝝ celeſtis ſapīe ⁊ bonitatis d̓ine. qui de torrente diuinevoluptatis cōtinue potant̉. et abvbētate ſuauitatis in ea deguſtātpuritate obiectiua quā deꝰ fruit̉in ſe ip̄o ideo dicit ꝙ guſtāt et vident immēſas diuitias iuxta eummodū quo eas deꝰ guſtat ⁊ vidUt aūt finē loquēdi faciā ⁊ textucū gloſa proferā. cōcluſio finalisloīm p̄dictoꝝ ⁊ explanatio p̄claradictorū illiꝰ tertie ꝑtis de ornatuſpūaliū nuptiaꝝ ſtat in iſto ꝙ ſc̄iiuxta vaticiniū yſaie ꝓph̓e in terraſua duplicia poſſidebūt qꝛ ſācti inpatria dupliciter reficientur ⁊ beatificabunt̉ hoc modo. qͥa vires etpotētie rōnales ad imaginē pertinētes ſcꝫ mēoria intelligētis ⁊ voluntas bibent de fonte viuo in ea
puritate obiectiue ſicut deꝰ ſua fōtali bonitate fruit̉ in ſe ipſo. et iſtecedē vires ſac̓iabunt̉ ⁊ inebriabūtur et hoc eēntialiter gaudio fruitionis et guſtu intellectuali diuinedulcedinis vbi ꝑ efficaciā d̓ini luminis abſorꝑte in d̓ine ſuauitatisdeguſtatione et āplexū et inheſione ꝯſūmati amoris ſopient̓ et reqͥeſcent ab om̄i oꝑatione intellc̄uali: et ſic iſte vires ſemꝑ erūt actiue⁊ operoſe cū hoc qͥeſcētes ⁊ ocioſe ſemꝑ famelice ſemꝑ ſaturate diuerſis tn̄ reſpectibꝰ Iſtud donū qͥbuſdā ſanctis licet pauciſſimis cōcedit̉ in hac vita. ſic̄ paulo datumfuit in raptū. ſꝫ hoc nō fixe nō immobilit̓ ſed raptim trāſitorie ⁊ fluxibiliter ſic̄ ſupͣ dictū eſt Iſtiꝰ opinionis fuit aucͣtor iſtiꝰ libri de ornatu ſpūaliū nuptiarū et eiuſdemopionis arbitror fuiſſe beatū dionyſium ſicut patꝫ inſpicienti librūſuū de myſtica theologia. et huicopinioni ego adhereo ſꝫ nō ꝑtinaciter Si qͥd enī hic dictū videt̉ qd̓apꝑeat repugnae̓ veritatibus articuloꝝ fidei. hoc totuꝫ reuoco etcorrectioni ſc̄e mr̄is ecc̄īe in qͣ xp̄sſuā ſc̄iſſimā aucͣtatē trāſfundit me⁊ quicqͥd hic dictū eſt ſūmitto Adextremū hͦ infero ꝙ magr̄a intelligendi eſt exꝑientia ꝓut ſc̄i teſtantur Et ille optime ꝟitatem iudicijnouit qui eā nō audiendo ſoluꝫ ſꝫguſtando et faciēdo didicit Quieniꝫ ꝟitati vnitꝰ eſt ex ip̄a vnionebn̄ nouit ꝙ bn̄ ſentit. qͣꝫuis eū multi corripiant tanqͣꝫ mentis exceſſū
T 4