Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Iohānis Ruſylbroichet ẜm eſſentialē exiſtentiā vnū cuꝫillo eſt ſic accipienduꝫ eſt. mentinr̄e diuina eēntia realiter et pn̄tialiter cōicatur Abiqꝫ totus eſt deꝰper exn̄tiā ſed in ſingulis eqͣlit̓ efficientiā Et licꝫ ex toto ſe vbiqꝫ oꝑetur tn̄ totū qd̓ potentieſue eſt vbiqꝫ imo potiꝰ nuſqͣꝫ oꝑat̉Un̄ qꝛ ꝓpriū ē diuine nature rebꝰillabi et eoꝝ intimis ꝯmorariſui illapſū cōſeruare rerū naturasne decidāt in eſſe. idcirco dicit nr̄m eſſe creatū dependet abet̓no. iuxta illud qd̓ ph̓us dicit inlib̓ de celo et mūdo Ab hoc qͥdeꝫente ſcꝫ deo depedet celū et terraEt qꝛ ex nat̉e ſue ꝓprietate ꝯpetitipſi deo vt inhabitet in intimo aīeratōnalis. ꝓpter qd̓ dicit Augꝭ. tuintimior intimo meo ꝓpterea dicit eſſe nr̄m creatū ẜm eēntialē exiſtentiā vnū cuꝫ illo eſt. diuerſe ſb̓eſūt ſpūs dei et ſp̄s homīs et ergoſpūs hoīs eſt ita vnus ſpūdei ſicut filiꝰ pr̄e vnus eſt deusSed qꝛ illapſu ſue pn̄tialitatis inhabitat aīam rōnalē quā int̓ oīacreata imagine ſua infigniuit. penes quā imaginē tranſformat̉ t̓nitati ꝑſonaꝝ ꝑticipabilis eſt diuine nature et beatitudinis illiꝰ. id̓odicit om̄e nr̄m creatū ẜm eſſentialē exn̄tiam vnū cuꝫ illo eſt Deꝰenī ſc̄is ſuis triplicē vnionē t̓buitſcilꝫ nature gr̄e et gl̓ie Et de hacvnione naturali qua deꝰ cōmoratur in intimo anime rōnalis dictum iſtud eſt intelligendū Qual̓r

xvaūt illd̓ ſit accipiēdū Iniuerſi qͦꝫſupͣ ſui creationē in vite ꝯtemplatiue altitudine ſublimati vnū ſuntcuꝫ hac deifica claritate. imo ipſacl̓aritas ip̄i ſūt. atqꝫ in eo quo vident qd̓ vidēt lumine ideꝫ fiūt.ſatis patet ex p̄dictis ſpēalit̓ exhis dicta ſūt in illa clauſula. Acſine intermiſſione fit ipſa claritasquā accipit. enim vult auctoriſte dicere ſpūs adherēs deoamplexū vnitiuū ſupra ſe raptꝰvirtute extatici amoris fiat vnꝰvel idē deo ſimplicit̓ ſubſtantieidentitate qꝛ hoc eſt impoſſibile ſꝫfit vnus deo tranſfoͣrtionis ſimilitudine gr̄eqꝫ et btītudinisticipatōne feruidi amoris āplexūet inheſione At hoc ſatis innuit inhis ꝟbis que poſtea ſubiūgit vniuerſi deuoti ſpūs vnū deo ꝓfūdo amoris defluuio ſūt effectiquōlibet quidē vnū ſꝫ id ip̄m qd̓ ēip̄a in ſe eſſentia dei. eo quemdeifica beatitudo reqͥrit. Et iſtudidē multi ſācti doctores dixeruntſcꝫ btūs dionyſius. bernar. hugoſicut patet ex ſupͣ allegatis Sicutin ipſa btiſſima t̓nitate a pr̄e filiegredit̉ ab vtroqꝫ ſpūs ſc̄us āorverus ꝓcedēs ꝯnectit pr̄eꝫ filiūſic a fonte bonitatis ſuꝑne ſapientia vnitiua ꝓcedes menti deuoteillapſa tāta vnione ip̄am ꝯnectitſpūi in tāto vt mereat̉ vt vnuꝫ dicatur ip̄o Hāc vnitateꝫ petebat xp̄ūs cuꝫ dicebat Rogo pr̄vt ip̄i vnū ſint ſicut ego tu vnuꝫ

T 3