ptē Ruyſbroich¶ Gerſon cōtra tertiā
ſeſe ẜm eſſe ſuum increatū poſſidetimmenſas diuitias que ip̄emet iuxta euꝫ modū quo eas deꝰ guſtatet videt Et his et ſil̓ibus dictis intentione aucͣtoris fuiſſe qualeꝫ diximus Neqꝫ eniꝫ de ip̄a que latetaliunde. qͣꝫ ex ſcpͥtis ſuis ſumi pōtcertitudo Ꝙ ſi deficit aucͣtor in explicando ſic̄ palā aut errat aut deficit ſibi imputet qui nō ſolū lr̄atꝭ.doctis qꝫ. ſꝫ indoctis etiā ⁊ rudibꝰtalit̓ locutꝰ eſt. Sed neqꝫ amirarivel indignari qͥſpia debet. nec detemerario iudicio arguere eos q̄legētes eū p̄ſertim imbuti in ſacrꝭlr̄is intentione ſuaꝫ ex ꝟbis colligūt collectā examināt. examinatāſe dicunt intelligere. et intellc̄am ſierronea eſt rep̄hendē nō omitturNō enī maioris ſāctioris ve aucͣtoritatis eſt aucͣtor qͣꝫ ſanctiſſimi diuiniſſimiqꝫ theologi doctores nr̄iqͦ tn̄ dicta ſua alioꝝ examini libe̓ovt Augꝭ. ait iudicanda reliquerūtDeniqꝫ mat̓ia tertie ꝑtis nō ē deillis q̄ per defectū ⁊ exꝑientiā ſedꝑ intellc̄m ſc̄is inſpiratū ꝯgnoſcūtur et ſcpͥta ſūt Hoꝝ aūt notitia ⁊dijudicatio p̄cipue apud exercitatatos theologos in ſacris lr̄is qͣrendā eſt. nō apud deuotos ſoluꝫAmpliꝰ nō ignoro fuiſſe et eſſe qͦſdam ex theologis diſputātes ſatis curioſe ſi poſſꝫ de abſoluta potentia aīa rōnalis ꝯgnoſcere ⁊ formalit̉̓ beatificari per d̓inā eēntiāabſqꝫ medio alio. ita ꝙ deus eſſetip̄i aīe ſua cognitio et fruitio nontn̄ obiectalis ſꝫ qͣſi foͣris Hoc eſt
ptē Ruyſbroichdeus nō ſolū eſſet cognitio que cognoſceret̉ ab aīa. ſed ꝑ quam aīaip̄a ꝯgnoſceret̉. ⁊ pari mō de fruitione Quicqͥd vero ſit de poſſibilinullꝰ ita eſſe de facto p̄ſumit aſſerere Nā ecc̄iaſtica det̓minatio adoppoſitū eſt Nullum vſqͣꝫ inueniotheologū. qui nō dico poſuerit. ſꝫqui nullā oīno fecerit q̄ſtionē perꝙ talem modū qͣlis explicat̉ ab hͦauctore. aīa poſſet deuꝫ videre etbeatificari in eo. neqꝫ de fc̄o neqꝫde poſſibili tanqͣꝫ videlicꝫ aīa deſineret exiſtere in eſſe ꝓprio et tranformaret̉ in illud eſſe d̓inū ydealeqͣle habuit in deo ab eterno Qm̄vt interim diſputationē de ydearuꝫ pl̓alitate in deo omittā que amultis ignorāter ponit̉ ſi corpusxp̄i vel aliud corpus beatificatumhoc mō ꝑderet aīam ſuā in ſua cōtēplatione et beatificatione ꝓ illahr̄et eſſentiā diuinā ip̄m formalit̓viuificantē Alioqͥn eēt abſqꝫ vitāSed nec aīa eſſet tūc eiuſdem ſpēiſicut pͥus. quippe nō hr̄et aliud eē⁊ viuere qͣꝫ habuit ab eterno in arte diuina In quo eſſe ſicut e̓at abet̓no aninis q̄libet etiā damnatavita diuīa erat btītudo ſua Porro corpꝰ humanū nō poſſet in gloria reꝑire aīam ſuam ad ſui viuificationē formalē aut ſi poſſet iamanima nō eſſet perdita. qualit̓ ip̄eloquit̉ Alie demū ſeq̄rent̉ innumerabiles abſurditates. quas ꝓſeqͣlongū eſſet Sed videbit̉ fortaſſispro iſta aſſertione facere illd̓ apl̓iverbū Qui adheret deo vnꝰ ſp̄s ē