¶ ſympſalma .ilii.naturalit̓ operet̉. Ecce igit̉ amorēqͣi nexū mutuū dei cū aīa diligentetanqͣꝫ opꝰ ab vtroqꝫ ꝓductū toͣlit̓nō ꝑs ab vno. ꝑs ab altero. neqꝫpͥus aut poſteriꝰ in ordīe ꝓductionis. qͣꝫuis deꝰ pͥor ſit ordine ꝑfectionis. ¶ Rurſus ex iſtis elicit̉ ꝟitasa dion̄ poſita de amore dei tā actiue qͣꝫ paſſiue ꝙ videliꝫ extaſim qͣndā facit. Recipit eī deꝰ noⁿ amorisſic̄ ꝓbat ideꝫ Dion̄ ꝑ Ignaciū totū ignitū dicentē Amor meꝰ crucifixus ē. Cui ꝯſone theologiſās glorioſa martyr Felicula collectaneabtē Petronelle dū tortores dicerētNega te xp̄ianā ⁊ dimitteris. Nonnegabo ait. Nūc cepi vidē amatōrē meū ī qͦ amor meꝰ fixꝰ ē. Sꝫ ⁊ ph̓idixerūt Amorē deoꝝ eos feciſſe fecūdos in ꝓductione reꝝ. Deꝰ ſiqͥdē infinitꝰ dū ex amore ꝓducit finitā creaturā exit quodāmō ſuā infinitatē diligēdo rē finitāqͣꝫuis actuinfinito. Ceteꝝ vice ꝟſa rōnal̓ creatura finito actu diligēdo deū obiectalit̓ infinitū ponit̉ exͣ t̓minos oīscreature cū nll̓a ſit infinita. Ecce ſuꝑadmirabilē extaſim ī vtroqꝫ amore dei .ſ. et creature cuiꝰ intelligētiarequirit̉ pene in ſingul̓ verbis hꝰ libri canticoꝝ ⁊ euangelij Ioh̓is cūtheologia Dionyſij. et epl̓is pauli et hymnis. Propterea nimis vnqͣꝫ neqͥt vl̓ exerceri meditādo vl̓ repeti ꝑdocēdo h̓ illapſus hec circūinceſſio. hec ebrietas ſpūs. In̄ cōſurgit ſequēs ꝯditio. Lāguet amorIntelligimꝰ ſponſā in exitu celle vinarie qͣi temulentā neſcire cū petro
ccxcvqͦd dice̓t. nec exprime̓ cū qͥbꝰ et adqͦs vl̓ qͣs loq̄ret̉. Fulcite me floribꝰſtipate malis qꝛ amore lāgueo. velvt alia lr̄a hꝫ qꝛ vulnerata caritate ego ſū. Hꝫ itaqꝫ amor ſpūalis ⁊ſcūs ſua vulnera. ſuū languorē. ſuāmortē ſuā vitā ꝓ varietate ſtatuū⁊ viciſſitudinū ⁊ ꝓ ſil̓itudine qͣdamad amorē. carnalē qͦ laborāt philocapti. qͣꝫuis longe diſſil̓r Ibi noͣndū ē ꝙ dū ſumꝰ in corꝑe qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam et depͥmit t̓rena inhabitatio ſenſū multa cogitātē. In̄ ꝯſurgit ꝓ diſſolutōe qōnismote ꝙ amor dei p̄t h̓ in via nimiꝰeē modū qͦꝫ recipit et mēſurā. H3certe amor dei ꝯſiderari duplicit̓.Primo mō vniuoce. alio mō ẜm circūſtātias diligētis in ordīe ad oblectū. Si pͥmo mō. ꝯſtat ꝙ amor inſe finitus eſt mēſurā hn̄s numeꝝ etpondus ſic̄ ⁊ ꝯdita q̄libꝫ creatura.Si ſcd̓o mō: ſic debꝫ amans circūſtātias appone̓ quēadmodū ī actibꝰ aliaꝝ ꝟtutū vt exerceat̉ quādooportet vbi oportet qͣntū ⁊ qualit̓oportꝫ ꝓpt̓ alligatōeꝫ cū corꝑe qd̓ꝑ exceſſū ꝑiclitari ꝯtigēt aut noͣbilit̓ ledi. ¶ Porro iuxta t̓tiū modūqͥ reſpicit obiectuꝫ deū .ſ. qͥ ē totꝰ ⁊infinite diligibilis exceſſus ⁊ nimietas in diligēdo neqͥt fieri neqꝫ modū oportet apponi ſic̄ nec in laudeeiꝰ qꝛ iuxta ꝟbū e cc̄e ſūptū ab ecc̄aſtico Maior eſt oī laude nec laudare ſufficis Conſurgit igit̉ languoramoris vel ex ꝑte corꝑis qd̓ affligit̉ vel ex ꝑte mētis cuiꝰ deſideriūnō implet̉. Qua ſuꝑ re rurſus atte
H 2