¶ Particio
ſcd̓a
ccxxvj
VFdei viſione que fruitionē ꝯplectiturdelectationēqꝫ ſupremaꝫ includit.Poſtremo ſumpta dicimꝰ ex his diſtinctionē ph̓icaꝫ pariter et theologicā de multiplici vita. Quedā eſtactiua. quedā ꝯtemplatiua. quedāmixta. Rurſus quedā eſt bona ciuilis et moralis. quedā mala. multismodis. ob peſſimas oꝑatiōes ẜmprauos fines ſicut ad ſuꝑbiā ⁊ honores vanos. ſicut ad diuitias etopes iniuſtas. ſicut ad voluptateset luxꝰ ſordidos. Et hec iuxta triaque ſunt in mundo qui triplicē ſibivendicāt ſapientiā terrenā. animalē. diabolicā. Ampliꝰ vero diuidit̉vita talis que eſt oꝑatio nature rationalis vel intellectualis in vitamſocialē et in vitā ſolitariaꝫ. de quapn̄s ſermo querit. Iita ſolitariaagit̉ nō in multitudine aut ſaltē nōcū multitudine. ſed ſeꝑatiꝫ a turbamaxime ẜm ꝙ accipit. vulgus dumſeꝑatio ſeu ſegregatio fit ī locis ſolis vt erat Ioh̓es puer in deſertisAddit̉ ad extremuꝫ ꝙ legregatioſit ꝓpter deū ad excludendā prauāqualibet ſolitudinē. qualē epycureorū voluptatū aſſertores ⁊ ſtoicorū ſecta laudabāt. ad qualē prete̓abeſtialitas moꝝ vel corruptio cōplexionis impellit ¶ Diſcipulꝰ. Elucidatā ſufficienter exiſtimo diffinitionem vite ſolitarie. ſed an ꝯueniatdeo ⁊ angelis ſcire deſidero ¶ Magiſter. Si viuūt intellectualit̓ ꝓuteos viuere nulli dubitare fas eſt. viuant oportet aliquā vita ſolitaria.
ccꝫviaut ſociali. Et quidē de angelis ethōibꝰ ſaluatis ꝑſuaſū ſatis habemꝰ ꝙ viuūt ſocialiter atqꝫ ciuiliterGlorioſa dicta ſūt de te ciuitas deiloquitur ꝓpheta de ciuitatē celeſtiConcludēs. Sicut letantiū omniūeſt in te habitatio. Et in ꝓſa. qͣꝫ felix iſta ciuitas in qua iugis ſolennitas. et qͣꝫ iocūdā curia que cure ꝓrſus eſt neſcia. Conſonat ariſtotelis.verbū. ꝙ extra celum ſūt animaliaoptima vitā ducētia. ſꝫ ſi nominatanimalia largo modo intelligentias vel angelos Si dicat inſuꝑ easextra celū formalit̓ qꝛ celū non formāt nec tꝑe menſurant̉. Atuero devita diuina nō ita ꝑſpicuū eſt ſi ſocialis fuerit eſtimādā. Obſtat ph̓smetaphyficando ponens deū primū et ſupremū monarchā extra ordinē totius vniuerſi tanqͣꝫ ſolū ſingularem ⁊ vnicum principantē cuinullus ſociatur non plus forte qͣꝫſi ꝑ impoſſibile ẜm ip̄m ſꝫ ꝑ poſſible et verū ex poſitione fidei deꝰ fuiſſet ab eterno ſine creatura. Hec eſtaltiſſima de dei primitate ſententiaph̓i. cōſonans theologie ꝑ omniaimmenſitatem et immutabilitatemprimi entis magnificans et attollens ¶ Diſcipulus. Monne latuitph̓m trinitas perſonaꝝ diuinarūin vnitate ſubſtantie. quā ſi cognouiſſet vtrū dixiſſet deum ſolitariuꝫvel ſolitariā in ſe gerere vitam. autaperi quid theologica fides ex dictis inferret. ¶ Magiſter. Fallit autconturbat nōnullos habentes de
diG