¶ PartitioPrimacci
ccxi
¶ſibi cōiunctū. ſi preterea generaretſibi ſimile ad ꝯẜuationē ſue ſpecieinatura non curaſſet adiunge̓ delectationē in ſenſibꝰ guſtꝰ et tactꝰ pl̓ꝰqͣꝫ in igne qui fert̉ ad locū ſuū ⁊ generat ſibi ſil̓e ſine delectatione. Siaūt aīalia dimiſſo ſibi vtili vel ſueſpēi. querūt ſolū delectai. fit hoc p̄ter intentionē nature principalē Sivero ꝯiungūt vtrūqꝫ nō errant vtdelectatio teneat oꝑationē et foueat. ¶ Diſcipulꝰ. Dicis ea q̄ ph̓ieꝯſonāt et exꝑientie. cōclude ꝓindeqꝛ delectatio nō fit ſine oꝑatiōe aliqua cognitiua ſimul et motiua. qͥanec motiua vis ſola ſufficeret plusqͣꝫ in rebꝰ ſine aīa. Hec rurſus ſoladiſcretiua ſine motu virtutis appetitiue ſatis eſſet ad delectationis originē. ¶ Agr̄. Cenſes acute. porrocernas acutiꝰ volo. qualis ſit heccōbinatio ſenſus ꝑcipientis et appetitꝰ mouētis. Nec ideo q̄ſiuerimſi ſint due potētie realiter et eſſētia/liter diſtincte vel ſola rationē. Sufficiet ꝙ ad cauſādaꝫ delectationeꝫmutuo ſe p̄ſupponūt ¶ DiſcipulusPreſupponūt ſcio nō alit̓ qͣꝫ formalr̄aꝝ p̄ſupponit oculū dirigenteꝫ ermanu mouentē vbi neutrū ꝑ ſe ſufficeret ¶ Mgr̄. Oxemplū placet. etſinō penitꝰ adequātū. Exēplū aliudeſt de libertate arbitrij q̄ nō vnā fduas p̄ſupponit potētias aut potētie vniꝰ eſſentialis. duas rationes.Quero tn̄ qͥ potētia pͥus occurratad cauſatiōeꝫ delectatōis. apprehe̓ſiua vl̓ motiua; Aut ſi ſit penitꝰ res
eadē querit̉ ſub qua rōne pͥus ip̄acōcurrit. vel apprehēdendo vel mouēdo. ¶ Diſcipulꝰ. Cur hoc ī queſtionē vocas. cū vis appetitiua aīalis nō mouet̉ niſi pͥus obiectum ſitapprehenſū et ſibi pn̄tatū. ꝓpte̓a etnō ob aliud vocat̉ aīalis. ¶ Mgr̄Quid ſi tibi monſtrauero cōuerſuꝫordinē inueniri. Exēpli gr̄a. in hōieqͥ potentiā hꝫ reflexiuā ſuꝑ ſe delc̄stur ip̄e in obiecto ꝑ apprehēſioneꝫ⁊ vim motiuā volūtatis Cōuertatet reflectat apprehenſiuā ad cognoſcendū qͥd et qualis ſit hec delectatio cauſata ex ꝑceptiōe pͥma ꝯiūctionis obiecti cōueniētis cū appetituqͥ eſt vis motiua ſolū vt ſit non cognitiua nec ꝑceptiua. Attēde ſolerter hoc dictū. Cuiꝰ ignorātia vel inconſideratio multos fallit et inuoluit. Neſciūt em̄ ſecerne̓ id qd̓ attribuat̉ virtuti motiue vt ſic a virtutediſcretiua et hoc ꝓpter cōtinuitatēmutuā ⁊ circūinceſſionē ſeu coexigētiā ¶ Diſcꝭ. Inꝰ ex illis vſqꝫ nūc fuiUn̄ frequent̓ turbatū ⁊ circundatū me tenebris inueni ne cognoſce.rē illud dilucide ad qd̓ quantū iacōiecturo ducere me ſatagis ¶ Magiſter. Nil admirandum. ſi diſcretaconiunctim. et coniuncta diſcretimconcipiantur aliter qͣꝫ oportet confuſio ſubſequat̉. Cōcedis ꝙ in prima cauſatione delectationis neceſſe eſt vim apprehenſiuam in actuſuo p̄cede̓. ſi nō tꝑe tn̄ ordīe natureNūc aiaduēte poſtqͣꝫ delc̄atio cauſata ē ſi vis ꝯgnitiua ꝯgnoſcit hāc