¶ PartitioPrimaco

corꝑis obſequio vt nō tota claritate faciei ſue ferret̉ ſꝑ in deū Uelat̉aliter tertio facies mētis velaminequodā nō tā poſitiue qͣꝫ negatiue.et nullo modo pͥuatiue. Tale velamen vt accipias faciliꝰ q̄ dico habuerunt angeli incorporei pͥmā morula vie ſue pͥus qͣꝫ raperentur adgloriā felicitatis et̓ne ¶ DiſcipulꝰSed quid vel quale velamē erat illud; ¶ Magiſter. Plane voluntasdei nolēs ſe facialiter ⁊ obiectiue īeſſētiā ſuā nude aꝑire Eſt igit̉ iſtudvelamē tertiū ſꝑ apud viatores deꝯmuni lege Eſt primū apud om̄esꝓ ſtatu nature deſtitute. qn̄qꝫ totaliter. qn̄qꝫ plus aut minus niſi fuerit ablatū ꝑ gr̄aꝫ ſpecialē qualiterfuit in te o maria btā et bn̄dictiſſima feminaꝝ Alterū videlicꝫ ſcd̓mvelamen mentis quale fuiſſet nō inangelis ſed in parentibꝰ primis dūſtabant innocentes p̄t auferri minde ꝯmuni lege qͣꝫ pͥmū. imo nec arbitror ꝙ a te digniſſima et pulcerrima fuerat totaliter dū viatrix eēseuolutū vel ablatū. ſed crebro. ſedſepe. ſed frequētiſſime tollebat̉ proloco et tꝑe quantū ſtatus vie mortalis tolerabat. ¶ Diſcipulus. Nōobuio ſi nō aſcribas preconis iſtadigniſſime feminaꝝ que nec eccleſia ſibi tribuit ꝑ que poneret̉ extravie ſtatum. neqꝫ em̄ ſimul ⁊ aſſiduepoterat non eſſe viatrix et eſſe.Magiſter. Triplex amplius notaſpeculū quia dicit̉ ſpeculantes. cui

Eꝯiunge triplicē claritatē. Inū ſpeculū eſt cū claritate ſua quod indidit natura. et induſtria poliuit quale fuit apud ph̓os quo ad intelligibilia ꝑ inueſtigationem naturalemquāuis mixte fuerint multe nebuleimo tenebre erroꝝ. Nō tn̄ oportetdicere cū aliquibꝰ ꝙ nihil ſpeculatifuerint veritatis. etiaꝫ de deo ⁊ intelligentijs. Sciebant ſaltē ꝙ deusnō erat lapis aut brutum. Rurſusalterū nota ſecūdo ſpeculū. ꝑ ſuꝑnaturalē irradiationē ſuꝑ intellc̄mhumanū cū limpidiore ⁊ ſincerioreclaritate qͣꝫ poſſit natura ſola velinduſtria ꝓpinare. Deniqꝫ tertiumaccipe ſpeculū cū ſua claritate qd̓intime latet. quod ab exterioribusnequit aſſumi totaliter. Sed om̄ishec claritas filie regis ab intus eſtintrorſus valde. ad quam non admittit̉ alienus Bibe de aquis tuisprior iubet ſapiens. Cor quod nouit amaritudineꝫ anime ſue in gaudio eius non miſcebitur alienꝰ. Nōenim gaudium habet intrinſecusortum ab amaritudine cordis incontritione qui non ſimiliter afficitur in dolore qui vertitur in gaudium. ¶ Diſcipulus. Frequenter audiui talia qualia dicis. ſed nonduꝫdicere vales niſi mentior ꝙ pleneꝯcipiā. Fac manifeſtum ſi potes ¶Mgr̄. Si manifeſtationē expectasdoctrinalē et diſciplinalē polliceorhoc facilit̓ effectuꝝ ſi diſcipuluꝫ qͣipueꝝ te p̄buerꝭ. Trede pͥmo more