¶ Tre. fafus. lt.ſuꝑ magnificat
Tractatus. lx.ꝑ indirectū. Stemꝰ igit̉ in hac veritate et videbimꝰ qūo ſūt in domopr̄is multe māſiones et tn̄ vnica ē.Multe quidē ꝓpter multitudinē ſingulariū gr̄aꝝ formaliū differentiūin ꝑfectione ſicut ſtella differt a ſtella ẜm apl̓m in hoc ꝓpoſito. Eſt ātvnica gr̄a gratificās obiectalit̓. clarius et obſcuriꝰ nō in actu ſuo int̓nſeco (qui certe vnicꝰ eſt. et immēſuset idē) ſed in effectu extrinſeco. Sicſaluat̉ illud de ꝓſa ꝙ vna vox eſtletātiū et vnus ardor cordiū. Trahit ad idē illud pͣs. In voce exultationis et ſalutis ſonꝰ epulātis. Nōdicit in vocibꝰ et ſonis. nec dicit invna voce et ſono Traheret nos ſiſequi vellemꝰ ad ampliſſimū iſtamde canticis materiam et armoniā.quēadmodū vnicā eſt ſimphoniain vniuēſo tanqͣꝫ ī orgāno magnoqm̄ vnica vox eſt et vnꝰ ſonus velvniſonꝰ ꝯcentꝰ. Un̄ et armonia etconcentꝰ et ſimphonia et vniſonuvel monicordū ſua interp̄tatiōe dicunt̉ ab vnitate. Et hoc quidē gratiſſime et appropͥatiſſime ad verſuꝫpſalmiſte nūcͣ inductū. Cōſonat admāducationē vel epulationē eūchariſtie qͥ reſpicit inſuꝑ ſimphoniā illā et chorū. dum occiſo vitulo ſaginato pro reditu filij dicebat patereuāgelicꝰ duro et diſſono fr̄i. Epulari ⁊ gaudere oportebat. Sꝫ alibicopioſiſſime materia hec vtinaꝫ ſalubriter a nobis tractata eſt ī vtraqꝫ lingua. Manſionis huiꝰ ꝯuenientia lꝫ ſit vnica in radice gr̄e gratū
facientis. ſortit̉ nihilominꝰ nolationes plurimas ſine numero ꝑ ſcpͥturas ſacras. Et hoc expediens eſtſcire ſimul et notare ꝓpter amplificationē ſanctaꝝ meditationū ⁊ affectionū deuotarū ꝯſequendā. qͣꝫuis hoc nequeat ad plenū fieri niſifuerit hō ſpūalis effectꝰ et qͣi totusdeiformis aut deiformatꝰ aut deificatꝰ ẜm varios gradꝰ gr̄e in viaet ꝯſūmatōis in pr̄ia. Dicit̉ exēpligr̄a manſio dei in hōie et hōis indeo vt hic d̓r viuificatio ⁊ habitiovite eterne ſaltē in radice vt hic viuet in eternū qꝛ ſuā gr̄aꝫ hꝫ. Dicitāt apl̓s ꝙ gr̄a dei eſt vitā eternaDicit̉ et oſculū oris ſponſi qd̓ petit ſponſa. Dicit̉ lac et vinū et vnguēta et oleū effuſū. et tractꝰ et pulſus ad ſponſū. Dicit̉ introductio īcellaria. ꝯiunctio dilecti inter vbe̓aſpōſe tanqͣꝫ faſciculꝰ mirre. d̓r ſuusdecor. ſua quies in lectulo florido.hoc eſt donū ꝑfectū de ſurſū deſcēdens nō aſcendēs de deorſū. Heceſt ſapia diuinitꝰ inſpirata cū ſuislaudibꝰ vniuerſis. hoc diuinū ſilentiū. hoc ſibulꝰ aure tenuis. hoc ſuſuiriū ꝟbi abſcōditi. hoc vox qͣi aurelenis. imo et tonitrui magni. Et vtad vnū colligamꝰ innume̓a quicqͥdſonat manſionē vel habitationemvel inheſionē vel vnitatē vniꝰ corꝑis et vniꝰ ſpūs. aīe cū deo. ſponſecū ſponſo. vnice cū vnico. ſub gr̄egratificātis nōie et radice. pͥncipioforma. et fine vnico vocabulo dat̉intelligi qd̓ eſt mane̓ in xp̄o ꝑ mu-