De euchariſtia¶ Tractatus. ix

In ethicis de voluntate. Om̄ia inquit bonū appetūt In metaphificꝭ.de intellectu. Omnes inquit hoīesnatura ſcire deſiderāt. Colligaturacriter vtrobiqꝫ ꝯſequēs deductioquid aliud inueniemꝰ ꝯcluſū qͣꝫ homines factos eſſe ad beatitudinisſeu ad felicitatis ꝯſecutioneꝫ. Hecaūt ꝯſecutio nequit haberi ſicut ꝓximo dicebat̉ Si om̄ia de neceſſitate eueniūt. vtiqꝫ neceſſario ſi deꝰ neceſſario agit ad extra. quia nullacauſa ſecunda eſt nō ſibi eſſentialit̓ſubordinata Sed neqꝫ p̄t vlla beatitudo manere ſi hōies vel infinitiponunt̉ actu vel finiti ſub vno intellectu vel ꝑ mortē totaliter deficientes aut de beluis ad beluas ẜm animā regirantes ¶ Diſcipulus. Irget vehementer moralis hec ratiocōmunes habens ꝓ om̄i ſecta cauſe partes. dic logicalē rationem.¶ Magiſter. Accipe ſimul cum metaphificali ꝓ maiori ſolidioriqꝫ ꝯpēdio. Pono iſtā. Deꝰ eſt quo maicogitari nō pōt. Debet eam logicus admittere qm̄ ex eius ꝯceſſiōenihil ſequit̉ impoſſibile. Debꝫ ⁊ eāmetaphiſicꝰ acceptare qͥ ponit deūeſſe primū in entibꝰ. imo ſuꝑ om̄iaquo nullū maius eſſe p̄t. qꝛ iā ſi eſſepoſſet. eſſet. cū in neceſſarijs nō differant eſſe et poſſe ẜm Ariſtotilēet veritatē. Pono ꝯſequent̓ vtriqꝫlogico et metaphiſico. Cū deus ſitoptimū et ſūmū in rebꝰ et ſuꝑ oīa.dicet̉ recte et erit ens vniuerſaliterꝑfectū. Et ne ꝓceſſū impediat vel

nominis equiuocatio vel ignorantia. Uoco ens vniuerſal̓iter perfectū cui nulla deeſt perfectio. nec imꝑfectio vlla adeſt. Et hoc anſelmꝰſic explicat. Ens cui conuenit om̄isperfectio ſeu potius omnis ꝑfectionis denominatio que meliꝰ eſt ip̄mqͣꝫ nō ip̄m id eſt vnde res ꝑfectiordicit̉ et eſt ſimpliciter ſi ſibi cōueniat illa denominatō ꝑfectionis qͣꝫ ſicareret illa ¶ Diſcipulus. Non video qualiter in hac deſcriptiōe entis ſimpliciter ꝑfecti debeat logioaut metaphiſicꝰ diſſentire tibi. cumnomina ſint ad placitū ¶ MagiſterUocamus ens tale deū. imo iamnon ſolū vocarnꝰ cū logico ſed ip̄imetaphifico apertiſſime demōſtramus qm̄ natura ſemꝑ incepit a ꝑfectis. Ideo neceſſe eſt ꝙ purus actpreceſſerit omnē potentiam. Quidaūt eſt purus actus ſi nō ens ꝑ ſeet ſimpliciter dictū ſine additionequacunqꝫ? Et hoc vtiqꝫ ꝯceſſuꝫ eſtab om̄ibus eſſe et eſſe deū. Nam fitale ens ſimpliciter dictū nō eſt ensquid aliud eſſe pōt. Si logicus reſoluit diffinitiones ſuas ad aliquidprimitꝰ intellectū. illud vtiqꝫ neceſſario dicitur ens primū et ſimplex.Quit quid em̄ intelligit̉ arguit Gonauentura. intelligit̉ vel vt nō ensvel vt ens. Hec diuiſio eſt ꝑ immediata et in pͥmo pͥncipio ſcꝫ vt enset nō ens. cū pͥuationes et negationes nequeant intelligi niſi ꝑ habitū oppoſitū prius intelliget̉ ens qͣꝫnō ens. Si aūt ita eſt oportebit ꝙ