cxxxviij
ſuper Magnificatdeniqꝫ modꝰ alter cognitiōis. ꝙꝑ experiētiam qͥ diſciplinalis velſcholaſticꝰ vel doctrinalis appellat̉. per voces et ſcripta. qm̄ alit̓nō poſſumꝰ. ꝯceptꝰ pͥmos per experiētiaꝫ habitos expone̓ Cōſurrexit etis diſtinctio vetꝰ. de ꝯceꝑtibꝰ prime intentiōis. et ſcd̓e veltertie. et de modis ſignificādi. etde ſuppoſitiōe naturali. Tota poſtremo ꝑs ph̓ie q̄ rationalis d̓rꝓpterea nc̄ariū ſūpſit exordium.¶ Suffecerit ad pn̄s ꝯmemora.tio diſtinctiōis vt on̄damꝰ pͥmoꝙ vnio mentis de qͣ nūc loqͥmurꝯſiſtit in experientia ꝓpterea trāſfundi nō p̄t in alios ꝑ doctrinaꝫſicut nec viſio. nec aliqͥ ſenſatio exterior aliter in alios trāſfūditur.nec amor nec odiū. nec leticia neqꝫ dolor. neqꝫ general̓r aliqͣ exꝑimentalis cognitio ¶ Nihilomindoctrinalis traditio nō ē fruſtra.Primo ꝓpter inductiōem vt fiatamplificatio. potētiaꝝ ꝑceptiuarū. cū obiectis exꝑimental̓r ꝑcipendis. Dein̄ notificatio fiat īpedimentoꝝ qͣtenꝰ auferant̉. Hecem̄ duo ſufficiūt ad experiētiam.Ita tn̄ ſi obiecta moueāt naturaliter Alioqͥn tertiū remoueret̉. .ſactualis et libera motio obiectal̓qualē hꝫ extra ſe deus. qͣlem hꝫlibertas arbitrij ſuꝑ actꝰ ſuos¶ Nullꝰ idcirco putet vel expectetꝙ ab hoīe de ꝑ ſe ſibi tradi poſſit cognitio: ſuꝑ vniōe mentis cūd eo. Merito quidē. qꝛ nec de qͣcū
qꝫ experiētia p̄t hec fie̓i circa creaturas. Nemo p̄terea ſperēt experimentū. niſi ſublatū fuerit impedimentū ¶ Eſt igit̉ cōe ſtudium.oīm qͥ de theologia myſtica. queꝯſiſtit in vniōe locuti ſunt induce̓ad tria q̄ requirūtur et ſufficiuntvidelꝫ deſiderium diuini obiecti.Remotio imꝑedimenti Imploratio diuini beneplaciti. Primū fitinſinuādo pulcritudine et valorēScd̓m fit aperiēdo defectū nr̄met lāguoreꝫ Tertiū fit per orōnisvehementiā et ardore. Hec autētria ꝯplectit̉ ip̄a deuotio. q̄ eſt eleuatio mentis in deū. ſicut in obiectū ꝓpriū et hͦ per piū et hūileꝫaffectu. in quo ſꝑ eſt deo beneplacituꝫ ¶ Occurret forſan aliqͥs etdicet Quid ad te de doctrina myſtice ſapiētie qͥ non es particepshuiꝰ experiētie? Rn̄deo Credidiꝓpter qd̓ locutꝰ ſum. Tredidi ſermonibꝰ expertoꝝ. ꝓpter qd̓ ꝯformit̓ ad eos locutꝰ ſū. qͣtenꝰ inducar. ⁊ inducā. quātū dn̄s adiuuerit. ad deſideriū tāti obiecti cumiſto qͥ dicebat. Inā petij a dn̄ohāc requirā Inā videliꝫ p̄cioſāmargaritā euangelicā qͣ habitadicamꝰ. ſufficit. qͣ non habita ſaltem deſiderare ꝯcupiſcamꝰ Enitamur deniqꝫ. ꝓ remotiōe cuiuſlibet impedimenti. cū imploratiōedīni bn̄placiti Sanabit ita forteoculū mentis. ⁊ ei ſe pn̄tabit exꝑiendū. guſtandū ⁊ vidēdū. qͣꝫ ſuauis ipſe ē. qͣꝫ magna multitudo.
.ſ. 4