¶ Iiij.cractacus

neqꝫ clamor ſed nec vllꝰ dolorAgr̄ De hoc ſtatim videbimus.Tu colligas et intelligas intereaquale fuerit canticū beate ꝟginisquot vocibus alternatū. dū iamadepta fuerāt. beatitudinē illam.que dicta eſt ſuperior ad btītudinem ſolius vie. ꝓximans et vicina beatitudini patrie. Quid ſi viatores aliqui. exercitatos pro conſuetuetudine ſenſus mentis habētes poſſint cū om̄i ꝓmptitudīe voces affectuū ſcd̓m notulas qͥnqꝫvocaliū. ſparſas per ſillabas pſalmoꝝ. vnaquanqꝫ ꝯcinere vel formare ¶ Diſcipulꝰ Cōcludit intelligētia tua. qͣꝫ rationabilis ſit concluſio que nō ita recipienda ē. qͣſivox quelibet affectiōis. retineatſonū integrū. frangūtur em̄ qͣdāalliſione nō aliter qͣꝫ in cōpoſitione dictionū videmꝰ. Non em̄ hecdictio magnificat plene ſonat. i.ſtas lr̄as in a gni fi c a t. ſꝫ in vnū colligūtur quaſi tertiū mixtumſonum. Uſus eſt ph̓us. hoc exemplo. dū de mixtione tali loq̄returelementoꝝ. ꝙ manēt quidē in mixto. ſed refracta. vel ſcd̓m eſſentiāvt placet auicenne. vel vt auerrois ſcd̓m ꝓprias qͣlitates. ¶ Agr̄Exēpluꝫ placet qd̓ inquiſitionemph̓icaꝫ p̄ſupponit. Exēpluꝫ aliudvideo de multis aromatibꝰ ſimultritis. ex quibꝰ odor tertiꝰ mixtꝰ reſultat. qn̄qꝫ plꝰ redolens aromap̄dnāns. Coaptetur exclamatio

canticoꝝ. Que eſt iſta q̄ aſcenditꝑ deſertū ſicut ꝟgula fumi ex aromatibꝰ mirre et thuris. et ſequit̉et vniuerſi pulueris pigmentarij;Exēplum aliud eſt in re nr̄a. licetem̄ pueri diſtincte priꝰ ſonent. vtre mi fa. pꝰmodum iūgunt. lrāmpaulatim cū vocibus iſtis. tādemvſu cōtinuo cātant ſine vocibꝰ notularū. qd̓ tādē exēplū in ꝯpāctudeinde in diſcantū plꝰ apparet. vn̄valeamꝰ ad muſicam cordis trāſferre rōem: vbi celeritas maior eſtatqꝫ facilior ſonoritas affectionūſpūaliū. qͣꝫ ſit exterior vocaliū.Diſcipulꝰ Das praxim vtēdi gā̓ma myſtico canticoꝝ cordis In̄palam fit non eſſe ſiſtendū iugit̉in his qͥnqꝫ vocalibus. a. e. i. o. v.Sed nec in ſingulis deliberatepenſandū eſt affectibꝰ. Alioquinfantaſia plus tandem lederetur.qͣꝫ intelligētie recreatio ꝓueniretCuius rationem. ſenſualis nosquotidie docet cantus. Sed manet dubitatio mota de beatis d̓oiubilātibus. apud quos ſola voxleticie. ⁊ nulla ſpei. nulla cōpaſſionis. nulla timoris. nulla deniqꝫdoloris reſonare videtur. Et hecdubitatio verti poteſt ad btītudinem marie ꝟginis. pro ſtatu vie.proximā ſtatui patrie quandonon habebat peccata. que doleret. quādo ꝯformis erat ſua in oībus voluntas prouidentie dei. q̄in ſui diſpoſitione non fallitur.