¶ Tr̓actatusſecundus.
Neſciens An ſciens dū ita loqueris aperis intellectū Sciſcitor itaqꝫ qͥd intelligis dicēs ꝙ nō ē ince ſpūs nūqͥd oro ſeꝑatꝰ es a corpore tuo; ¶ Diſcipulꝰ Qualiterhoc loq̄ris qͦ me viuere ꝯgnoſcisvel ex ꝟbis certe ꝑpendis ¶ Matiſter Eſt ergo ī te ſpūs: ¶ Diſcipulꝰ Nullo pacto id negauerimMagiſter Nunqͥd non ꝯtradicisprimo dicto. nō eſt in me ſpūs¶ Diſcipl̓s Allegas acriter niſi ꝓtinus addidiſſem qͥ capiat. ¶ Magiſter Uigilāter attendis et euadis ꝯtradictiōem ſi vocem ꝓpriāexplicaueris ¶ Diſcipl̓s Tu explica vice mea. ¶ Agr̄ Hꝫ ſpūs duplicē vitā ſic̄ et aīa qd̓ ex diffinitione data aīe ꝑ ph̓ꝫ colligit̉ Eſtinqͥt Aīa actꝰ corꝑis phifici organici vitā hn̄tis in potētia. ſupplētexpoſitoe̓s ad vitā ſcd̓aꝫ q̄ eſt operatio vite pͥme Ilū ſpūs d̓r nōſolū eſſe vel viue̓ vel intellige̓ qͥaſit eſſētialit̓ ītrinſece formalit̓ eſſētia vita et intelligētia Sed qꝛ ꝓducit ex ſe tales actꝰ vitales quivita ſcd̓a noīantur nedū a ph̓isſed in vſu vulgari qͦ res om̄is q̄mouet̉ d̓r viuax aut viuēs Mortua vero dū qͥeſcit vt aqua fōtisviua Aqua laci mortua Tali mōdiſtinguūt ph̓i cū theologis t̓plicem vitam ẜm triplicis boni finēquē oꝑando nitit̉ qͥs adipiſci iuxta poeticā de tribꝰ deabus fictionē Iuno preeſt diuitijs vtilibꝰ. venꝰ delicijs et voluptatibꝰ Pallas
ſciētijs et artibꝰ hōrabilibꝰ Ponitur alia diſtinctio ẜm ſpeculatōeꝫet praxim et mixtim ex vtroqꝫ qd̓eſt vita practica Eſt vitā ſpeculatiua Eſt vita ſimul actiua et contēplatiuā qualeꝫ habuit beata nr̄aẜm euāgelicū pn̄tis diei ſue aſſūptionis miſteriū de ſuſceptiōe xp̄iꝑ martham et mariā Siquidembeata ſuſcepit xp̄um cum officioduplicis huiꝰ ſororis quia ſoliciteminiſtrauit et deuote ſedens ſecpedes audiebat v̓bū illiꝰ ¶ Diſcipulus Intelligo melius qͣꝫ anteaꝓpriaꝫ vocem dū dixi ꝙ nō eratin me ſpūs qͥ caperet. non em̄ volui me ſimpliciter nō hr̄e ſpm̄ ſꝫ operatiōem ſpūs explicatiuā talisminiſterij. hͦ ē intelligentiā me hr̄enegaui ¶ Mgr̄ Stet memorit̓ hecdiſtinctio pergā ea deduce̓ q̄ poſui Et primo beata virgo fuit inſpiritu dū oꝑatōem ſpūalem habuit in cognoſcēdo plurimā quecantabat de magnificētia dei inſuis oꝑibus vt de creaturaꝝ origine magnitudine multitudineplenitudine pulcritudine oꝑatione et ordine. Erat ſcd̓o ſuꝑ ſpm̄vel in exceſſu ſpūs vel in extaſi mētis reſpectu illoꝝ qͦꝝ non poterat ex ſua virtute vel intelligentiaꝓpriam cognitionem acciꝑe. Utquid eſſet deus in ſe et in ſua magnificentia. qd̓ angeli ꝑ oīa. qͥd felicitas quā nec oculꝰ vidit. nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcendit. Erat tertio ſine ſpū reſpectu
vno