HieremiasC. XVII.

tuos in direptioneꝫ dabo. Excelſatua propter peccata tua in uniuerſis finibus tuis. Et relinqueris ſola ab hęreditate tua quā dedi tibi:I ſ babiloniis. vel verius romanis.et ſeruire te faciaꝫ inimicis tuis interra quā ignoras. Quoniā igneꝫſclemētiſſimū deum in furorē prouocando.j. I hoc in. lxx. nō habetur. ne ꝑmaneat in genteſua ſententia eterna.ſuccendiſti in furore meoʳ vſqꝫ inſ ignis.ęternum ardebit. Hęc dicit dominus. Maledictus homo qui cōfi§ tantū. homo enī ⁊ deus chriſtus.j nō deū. ſ fortitudinē ſcꝫ bonoꝝ ſuoꝝ.dit in homīe: ⁊ ponitᶠ carneᶠʳ braf F aſſerens ſe poſſe quod non poteſt.ſſic.chium ſuum: et a dominoʳ recedithebraice aroer. ſ ſymachus. quaſi lignū infructuoſum in ſolitudine.cor eius. Erit enim quaſi miricę īdeſerto: et non videbit cū veneritquod viſure gentes. §ſicut iudei qui a deo decerti ſunt fructuqꝫ non faciūt.bonum: ſed habitabit in deſerto ī5 infructuoſa. que nō habet hoſpitem deū necpreſidia angeloꝝ. nec ſpūs ſancti gratiā. non magiſtroꝝ ſciētiam.ſiccitate in terraʸ ſalſuginis ⁊ inhaſ vel beatus.§ eccleſiaſticus.bitabili. Benedictus vir qui conde quo ſcitote q. d. ipſe eſt deus.Fnō homo.fidit in domino: ⁊ erit dominus fiI vera. I de quo. ⁊ erit tanquā lignum quodplantatū eſt ſecus de. a.ducia eius. Et erit quaſiᶠ lignū qd̓5 ſpūs ſancti diuiſas gras.tranſplātatur ſuꝑ aquaſ: quod adſ gratiā. vt a domino accipiat vbertatem.humorē mittit radices ſuas: et nōperſecutionis vel iudicit.timebit cum veneritᶠ ęſtus. Et eritſalias eius. ſ nō timens ſiccitatem.folium iudę viride: et in tempore

quādo dominus iratus mādabit nubibus. nepluant ſuper iſrael ymbrem.ſiccitatis non erit ſollicitū: nec aliſicut ficus cui maledixit dominus.ſ virtutum.quādo deſinet facere fructū. Pra§ vel hominū.uum eſt cor hominis ⁊ inſcrutabile. Quis cognoſcet illud? Ego dominus ſcrutans cor ⁊ probans renes: qui do vnicuiqꝫ iuxta viamſuam: et iuxta fructū adinuētionūlxx. clamauit ꝑdix. cōgregauit que non pepeFdiabolus. ſvel cōgregauit.ritſuarum. Perdix fouit quę nō pe§ dicēs tibi dabo hec omnia. ſi ca. ad. meperit. Fecit diuitias ⁊ non in iudiF vel derelinquēt eū: qꝛ cōuertētur ad dominuꝫꝑ apoſtolos.cio. In medio dierū ſuorumᶠ dereIiudicio.linquet eas. in nouiſſimo ſuo erit5 qui ſibi ſapiēs videbatur. ſ§ perdice relictoj. § domini ſcꝫ qui habitat in ſanctisinſipiens Solium glorię altituj quaſi vbicūqꝫ eſt locus ſanctus eſt.dinis a principio locus ſanctificaſeſt.ſ vidētis deū.tionis noſtrę expectatio iſrl̓. DoFecōtra.mine omnes qui te derelinquuntperpetuo.confundentur: recedentes a te inIdeleti de libro viuentiū quoꝝ cōuerſatio eſt incelo ſcribūtur in celo. recedentes a domīo ſcribūtur in terra cū his qui terrena ſapiūt.Ideleti de libro vite.terra ſcribentur. quoniā dereliqueſqui dicit. ſi quis ſitit veniat. ⁊ bibat.I vnde. flumina de ventre eius fluent a. vi.runt venam aquarū viuentiuꝫ dominum. Sana me domine ⁊ ſanabor. ſaluum me fac: et ſaluus ero:ſqui nō credūt ventura que dico. diſſimulationem ſentētie dilationem arbitrātes.quoniā laus mea tu es. Ecceꝭ ipſidicūt ad me: ubi eſt uerbū domini

cu ius ſpiritus in naribus eius.¶ Orig. Forſitan peccatū iuda peccatū noſtrū. qui credimus in chriſtūde tribū iuda. Antequā peccatū faciam. nulla in corde meo peccati imagoverſatur. Cū aūt ꝯſcientia peccati imaginē ſumpſerit: habeo formaꝫ illius⁊ an̄ ocl̓os cordis medelicti pompa depīgit̉Et ſi quidem eſſet peccatū atramēto conſcriptū: deleri poſſet. Sꝫſcriptū ē ſtilo f. in vn̄.a. ſuper pectus cordisvt compleatur. Nihiloꝑtum quod non reueletur. neqꝫ oc. qd̓ nonſciatur. Nudabit̉ pectoris mei cōſcientia etaꝑto corde videbūturlitterę peccatoꝝ quę ſtilo ferreo cū vngue adamantino ſcriptę ſūt. atqꝫ vniuerſa ſpectātiuꝫml̓titudo leget ī pectore meo ſignatas imagines peccatoꝝ. Si d̓ iuda proditore voluerisītelligere. pctm̄. i. .ſ. ē.repugnat qd̓ ſeqͥt̉. eoꝝ¶ Excelſa. Que hebraice ramoth. ⁊ ſignificātur hęretici qui ponūt in cęlum os ſuū. etin tantā inſaniam proruperunt: vt ſine ſpūsſancti gratia ſoli remāſerint. ⁊ hęreditatē domini priorē ꝑdiderunt.i. veritatē fidei. Vnd̓eis ęternuꝫ comꝑat̉ incendium. ⁊ ſeruitus demonū qui inimici et vltores.¶ Maledictushō ⁊c̄. Maledictus ergo paulus ſamoſatenus ⁊ fotinus qui quāuis ſanctū ⁊ cūctis virtutibus excelſum xp̄mtamē prędicant hominē tm̄. Nos aūt benedicti qui credimus ī eūqui dicit. Quęritiſ meinterficere hominē quivera locutus ſum vobis. Et ſi enī xp̄m aliquādo ſecūdum carnēcognouimus: ſed nunciam nō nouimus. Dequo dicitur. Paulusapl̓s nō ab hoībus neqꝫ ꝑ hominē: ſed ꝑ hieſum xp̄m. Si enim abſorpta eſt mors ī victoria: quare nō carnis huīſitasquę propter nos aſſumpta eſt in diuinitatis tranſierit maieſtatem vt fierꝫvtrūqꝫ vnum. ⁊ non adoremus creaturam. ſed creatorem.¶ Benedictus vir ⁊cͣ. Quaſi iudęi maledicti. ⁊ hęretici qui nō habētſpem in domino .i. in xp̄o: quē nō dei filiū ſed hoīem putāt purum.¶ Qui enī cōſidit in dn̄o. ⁊ dn̄s eſt fiducia eius ī tꝑe iudaicę ſiccitatis nōmętuet: ſed ſemꝑ afferet fructū. credens in eum qui ſemel mortuus eſt ⁊ vltra non moritur. Et dicit: ego ſum vita.Quod ad h. ⁊cͣ. Quaſi de ſiccitate iudaica. trāſit ad baptiſmi gr̄aꝫ.¶ Prauū eſt cor ho. ⁊cͣ. Lxx. profundū eſt cor ſuꝑ om̄ia: ⁊ hō eſt qͥscognoſcet eū. Verbū hębraicum enos quattuor litteris ſcribitur. Aleph.nun. vau. ſin. Si igit̉ legatur enos: hō dicit̉. Si autē enos: inſcrutabilevel deſperabile: qꝛ cor hoīm nemo pōt inuenire. Simachus inſcrutabile

cor hoīm. Vir aūt qͥs eſt qͥ inueīat illd̓? Solētqꝫ nōſtri zelo d̓i: ſꝫ nō ſecrdū ſcīam hoc dicere cōtra iudęos ꝙ hō ſit xp̄s ſecūdum carnē. ⁊ nemo poſſit eius cognoſcere natiuitatem. ſecundum illud Generationem eius quisenarrabit? et archana rimatur. ⁊ reddit vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua.¶ Quia dixit maledictus hō qui cōfidit inhoīe. ⁊ bn̄dictus vir qͥcōfidit in dn̄o: ne hominū certū putemus eſſe iudiciū. infert oīm ꝓpe eſſe corda peruerſaUn̄: ab ocul. m. mun.me .i. cogitatōnibꝰ. Etin geneſi. cūcta cogitatio hoīm intēta ad malū. Et iteꝝ. Senſus ⁊cogitatio hūani cordiſin malū ⁊cͣ. Patet ergo ſolū deū noſſe cogitationes hoīm. xp̄s ergo deus. qui vidit cōgitationes.¶ Perdix fouit.Quod. lxx. dn̄t. Clamauit ꝑdix. ad hęreticos referendū eſt. ꝑ qͦsdiabolus clamat. ⁊ diuitias cōgregat. q̨̄ derelinquēt eum.¶ Perdix fo. ⁊cͣ. Aiunt ſcriptores naturalis hyſtorię tam beſtiarū ⁊ volucrū qͣꝫ arboꝝ⁊ herbaꝝ (quoꝝ principes ſunt apud gręcosariſtoteleſ. ⁊ theophraſtus apud nos pliniusſcd̓s) hanc ꝑdicis eſſenaturā vt oua alteriuſꝑdicis ſurripiat. incubet ⁊ foueat. fętus vero adultos auolare. etalienū parentem relinquere. Hm̄oi diuitesſunt qͥ aliena rapiunt.⁊ ſine reſpectu iudicijdei diuitias faciūt qͣsin medio tꝑe derelinquūt morte p̨̄uēti Vn̄ſtulte hac nocte repetēt aīam tuā a te q̄. c. c.e. Nihil aūt in ſipientius qͣꝫ nō p̄uidere nouiſſima. ⁊ breuia putare ꝑpetua. Perdicemquoqꝫ pugnacē dicūt⁊ immūduꝫ: vt palmaſit victoris polluiſſe uictum in quo ſignificatdiabolumm.¶ Orig. Perdix iſte .i. diabolus clamādo ꝑ hęreticos creatu ras quasnō generauit cōgregat. ⁊ alienas facit ſuas ſcꝫ ſimplices fideliū laqueo hęreticę ſanctōis impedit. Diues factus eſt ꝑdix. Ecce quāta ſunt milia: ſednō ſunt cum iudicio Nō enī cogitat iudicium neqꝫ hꝫ in corde iuſticia: ſꝫoīa ſine lege. Xp̄s autē facit diuitias ſuas cū iudicio. exaīata ⁊ eleuata eſteius opulētia. In dimidio dieꝝ ⁊cͣ. Dies eius dies huius ſęculi ſunt. Eruit nos xp̄s de hoc ſęculo nequā. ⁊ ſic derelīquimus p̨̄dicem. Nouiſſimumeius erit inſipiens: cū oīa ſubiecta fuerīt xp̄o. nouiſſimus inimicus deſtrue¶ Sana me d. Multi medici curauerunt emorroiſſaꝫ euāgelicā: ſed atur mors.nullo potuit ſanari niſi ab illo qui verus ē medicꝰ. Vnd̓ propheta a ppicpaſſus obprobria. ⁊ inſidijs circumuētus ab co curari ⁊ ſanari cupit. cuiu:vera laus ⁊ vera medicina.