EccleſiaſticusCa. IIII

Ili eſemoſinaꝫpauꝑis ne defraudes. ⁊oculos tuos ne tranſuertas a paupere. Animā eſurientē ne deſpexeris. ⁊ non exaſperes pauꝑem in inopia ſua. Cor inopis ne afflixeris.⁊ non ꝓtrahas datum anguſtiantiRogationē contribulati ne abijcias. ⁊ non auertas faciē tuā ab egeſ vel neno. Ab inope non auertas oculostuos ꝓpter iram. ⁊ non relinquasquerentibus tibi retro maledicere.Maledicentis em̄ tibi in amaritudine animę exaudiet̉ p̨̄catio illiuſ.exaudiet aūt eum qui fecit illū. Cōgregatōi pauꝑm affabilē te facito.⁊ preſbitero humilia animā tuam.⁊ magnato humilia capu ttuū. Declina pauꝑi ſine triſticia aurē tuaꝫ.cum māſuetudine. fſconſolatō tꝑalis quā qͥ dare⁊ reddeᶠ debitu tuum. ⁊ rn̄de pacinegligit. debitum tollitfica in manſuetudine. Libera eumqui iniuriam patit̉ de manu ſuꝑbi5tedioſe vel indigne. j. ſalias ī aīa tua⁊ non acide feras ī manu tua Iniudicando eſto pupillis miſericorſvt pater. ⁊ pro viro matri illorum.qui hoc p̄cepit⁊ eris tu velut filius altiſſimi obeſ in remūeratōe p̄mij. I in ſtudio nudiens. et miſerebitur tui magis qͣꝫtriendi Ichriſtus dei virtus. et dei ſapientia.ſ diſcipulis.Icognitōnis ſue ſacramētummater. Sapientia filijs ſuisᶠ vitāinſpirauit. ⁊ ſuſcipit exquirenteſ ſe§māſuetos .ſ.ſqui ait. Ego ſum via veritas et vi. qui ſequitur menon am. in. t. ⁊cͣ.⁊ p̄ibit in via iuſticię. Et qui illamſ qꝛ ſeruādo mādata illius. veniet ad vitādiligit: diligit vitam. ⁊ qui vigilaſ vel plexabuntureternā.uerint ad illam: ꝯplectent̉ placatorem eius Qui tenuerint illam: vi(vere obediēdo.ſ ſapientiā.ſ eum ſcꝫ qui ꝑ eius fidem et dilectionē aditū querit celeſtē eterna beneditam hęreditabunt. ⁊ quo introibit

ctione ditabit d̓eus. vn̄. ego ſum oſtium ꝑ me ſi qͥs introierit: ſaluabiturſveraciter ſchriſtobęnedicetur deus. Qui ſeruiūt ei:ſancti eſtote quoniamobſequentes erūt ſancto. ⁊ eos qͥego ſum ſanctus.diligunt illam: diligit deus. Quiaudit illam: iudicat gentes. ⁊ qui ītota intentōne animi. et virtute fidei§ qꝛ non poterit tēptatio preſentuetur illam: ꝑmanebit confidēs.tis vite euertere eumSi crediderit ei ꝑmanebit ⁊ hęreditabit illam. ⁊ erunt in confirmaſoꝑatione creaturę illorum. quoniā inſapientia.tēptationem ambulat cum eo. ⁊ inſvel pruiuisprimis elegit eum. Timorē ⁊ metū⁊ probationē inducet ſuꝑ illum. ⁊cruciabit illum in tribulatione doctrinę ſuę. donec tēptet eum in cogitationibus illius. ⁊ credat aīmęſ vbi ſpūs domini caritatis infundiillius. Et firmabit illum. ⁊ iter adtur abſcondita miſteria reuelātur. et theſaurus ſcienducet directum ad illum. ⁊ lętificatie et intellectusbit illum. ⁊ denudabit abſcōſa ſuailli. ⁊ thęſauriſabit ſuꝑ illum ſcientiam. ⁊ intellectum iuſticię. Si aūtfidem. ſpem. et caritatem derelinquēs habitatione ſua indignū. vnde. iuſtus meus ex fide viuit. ꝙ ſiſubtraxerit ſe. non placebit anime mee.oberrauerit. ſderelinquet eum. ⁊ꝓtectōe ſua nudatū. ſptātem dyaboli.tradet eum in manus inimici. Fiſ et tꝑe et fide et iuſticia ſtādū eſtli conſerua tꝑus. ⁊ deuita a malo.quaſi. non dubites pro chriſti nomīe animā ponere. et vere fidei confeſſionem proferre.Pro anima tua non confundarisqui erubuerit me coraꝫ hominibus erubeſcā ego eum corā patre meodicere verum. Eſt em̄ confuſio adſquādo quis compungiducēs peccatū. ⁊ ē confuſio addutur ꝓ peccatis et penitentiā agit. contra ꝑſecutocens gloriam ⁊ grām. Ne accipiaſres fidei ſꝑ dimicādum eſt nec eis vnqͣꝫ conſentiēdū.faciē aduerſus faciē tuam. nec aduerſus animam tuam mēdacium.Cum audieritis p̄lia et ſeditōnes. nolite terreri.Ne reuerearis proximū tuū ī caſu§ qd̓ dico vobis in tenebris dicite ī luſuo. nec retineas verbum in die ſamine.lutis. Non abſcondas ſapīam tuāIeius .ſ. qui non abſcōin decore eius. In lingua em̄ ſapidit ſapientiamentia dinoſcit̉. ⁊ ſenſus ⁊ ſcīa ⁊ doſveritatisctrina ī verbo ſenſati. ⁊ firmamētū

quę ducunt ad interitum. vt hereſes. ⁊ prophanę nouitates Unde ſequit̉. Cor ingrediens duas vias ⁊cͣ:¶ Ca.IIII.¶ Fili elemoſinam ⁊cͣ Quantū elemoſina valeat. oſtendit deus dicens. Date elemoſinā. ⁊ ecce omnia munda ſunt vob̓.Illis quoqꝫ qui a dextris eius erunt. dicet.Uenite be. pa. m. ꝑ. r.eſuriui eniꝫ ⁊ dediſtismihi manducare ⁊cͣ.Vultę aūt ſunt differentię elemoſinarum.non ſolum em̄ qui datindigenti neceſſaria. ſꝫ⁊ qui dat veniam peccati. elemoſinam facit.⁊ qui ex corde corripitverbis vel factis.¶ Cor inopis ⁊cͣNō eſt elemoſina diſferenda. cum adſit tribuendi facultas. Un̄.Ne dicas amico tuovade ⁊ reuertere. cumcito poſſis dare Et alibi. Qui deſpicit proximum: peccat. qui miſeretur pauꝑi: beatꝰ eritElemoſina aūt facienda eſt non ex triſticia.aut ex neceſſitate. Hilarem em̄ datorem diligit deus. Un̄ viduapauꝑcula plus omībꝰmiſit in gazophilatiūquia non quantitateꝫmuneris penſat deus.ſꝫ deuotōnē cordis¶ Ab inope n. a.⁊cͣ. Non per iram exaſperandus eſt pauper.ſed blanda locutioneplacandus. Ira em̄ viri iuſticiam dei nō operat̉. ⁊ qui obturat aurem ad clamorem parperis. clamabit ⁊ nō exaudiet dominus Quiem̄ poteſt tribuere debet. quia munus abſcōditum extinguit iras:⁊ donum in ſinu indignationē maximam.Qui autē non poteſt.ſermo bonus eſt ei ſuper datum optimum.Qui aūt habuerit ſubſtantiam mūdi ⁊ viderit fratrē ſuum neceſſehabentē. et clau. viſce.ſua ab e. quomō caritas dei manet in eo Fides em̄ ſi non habeatoꝑa. mortua eſt. Non ergo diligamus lingua ⁊ verbo. ſꝫ oꝑe ⁊ ꝟitate.¶ Congregatōni pau. In his ꝯmendat̉ manſuetudo ⁊ humilitas. qꝛmanſuetudo neminē ſpernit. humilitas ſe omnibꝰ ſubijcit. Decet autē chri

ſtianū ęqualibꝰ ⁊ inferioribꝰ affabilē eē ⁊ mitem. ſenioribꝰ humileꝫUnde. Dn̄e nō eſt exaltatū cor meum neqꝫelati ſunt o. m. ⁊cͣ.¶ Libera eū qͥ in.p. ⁊cͣ. Sicut largitōꝫin pauꝑes elemoſinaꝫeſſe dixit. ſic liberatōeꝫinique oppreſſi miſericordiā eſſe on̄dit. Vn̄Erue illos qui ducuntur ad mortē¶ In iudicandoNullā elemoſinę ſpēꝫp̨̄termittit. pauꝑibusparētibaſqꝫ pupillosadiūgit ⁊ viduas. vt illis opem feramꝰ. Sic̄em̄ pupillo paternusdandus eſt affectꝰ. ita⁊ viduę viri ſolatium¶ Et qͥ vigilauerītBeatus hō qui auditme. ⁊ vigilat an̄ foresmeas qͦtidie ⁊ obẜuatad poſtes hoſtij mei.fores autē ⁊ poſtes: ſcripturas ⁊ eoꝝ doctoresītelligit¶ Qui ſeruiūt ⁊cͣQui diligit eū qͥ genuit. diligit eū qͥ natus ēex d̓o. ⁊ quē diligit pater diligit filiꝰ. Unde.Qui diligit me: diligetur a prē meo. ⁊ ego eūdiligā. Sꝫ qꝛ ꝓbatiodilectōis exhibitio eſtoꝑis. ſequit̉. qͥ audit iſlam ⁊c̄.¶ Qui diligit chriſtūmādata eiꝰ ſeruat ⁊ iudicabit gētes Un̄. Cūſederit filius hoīs ī ſe.i .ſ. ſ. e. v. i. d. t. iſrael.¶ Zimorē ⁊ metum ⁊cͣ. Sapīa ihabitās dirigit oꝑa. ī varijs tēptationibꝰ p̨̄parat exercēdo ⁊ ꝓbādoad futurę vitę gaudiaqd̓ hac ſentētia confirmat̓. timorē ⁊ metū. etꝓba. ⁊c̄ Quia tribulatō patiētiā oꝑat̉. patientia ꝓbatōꝫ. ꝓbatioꝟo ſpeꝫ. q̨̄ nō ꝯfunditqꝛ caritas dei diffuſaeſt ī ſcīs ꝑ ſpūmſanctū¶ Fili cōſerua tēpus ⁊cͣ Supra ꝯmēdauit ſapīe donū. nūcoſtēdit ipſius factum.Quicūqꝫ em̄ ſeruat p̨̄cepta ſapiētię. cautuseſt in tempoꝝ mutatione. nec deſerit viā inſticię in temꝑe ꝑſecutōnis et anguſtię Ideo ſapientia exhortat̉ filios vt ꝯſeruent tempus. qꝛ tempus omni rei ſub cęſo. et tēpus eſt belli. et tempus pacis¶ Nō abſcōdas ſa. ⁊cͣ Non eſt abſcondēda ſapiētia his qui audire