Eccieſi. iſicusCa. III

Eccieſi. iſicus

Ca. III

Qui diligit deum exorabit ꝓ peccatis. et continebit ſe ab illis. et inoratōne dieꝝ exaudiet̉. et ſicut qͥtheſaurizat. ita ⁊ qͥ honorificat matrem ſuā. Qui honorat patrē ſuū.iocundabitur in filijs. ⁊ in die orationis ſuę exaudietur. Qui honorat patrē ſuū: vita viuet longiore.deo p̄cipienti.Fe⁊ qui obedit patri: refrigerabit macleſiam.trem. Qui timet dn̄m honorat parentes. ⁊ quaſi dn̄is ſeruiet his qͥſe genuerunt in oꝑe ⁊ ſermone et§ ſpūalemomni patientia. Honora patrē tuvel carnalemum vt ſuꝑueniat tibi benedictio ain vita eternadeo. ⁊ bn̄dictō illius in nouiſſimomanet. Bn̄dictō patris firmat domos filiorum. maledictō autē matris eradicat fundamenta. Ne glorieris in contumelia patris tui. nōeſt em̄ tibi gloria ſed confuſio Gl̓aem̄ hominis ex honore patris ſui.⁊ dedecus filij: pater ſine honore.§ filij carnales vel diſcipuli: honore et ſolatō debētFili ſuſcipe ſenectam patris tui. etfouere parentes. vt creſcat ſic caritatis affectus. vnnon contriſtes eū in vita illius. etde. reddite vicem ꝑentibus. quia hoc acceptum eſt coſi defecerit ſenſu: veniam da. et neram deoſpernas eum in tua virtute Elemoſina em̄ patris non erit in obliuionę. Nam pro peccato matris reſtituetur tibi bonū. ⁊ in iuſticia ędifialias et.cabitur tibi. ſed in die tribulatōniſcōmemorabit̉ tui. ⁊ ſicut in ſereno¶ Impiusglacies. ſoluent̉ tua peccata. Quāeſt et infamis qui negligit ꝑentesmalę famę eſt qui relinquit patreꝫ.verbis vel factis.⁊ eſt maledictus a deo qui exaſpeIcarnalem vel ſpūalemrat matrē Fili in māſuetudine oꝑatua ꝑfice. ⁊ ſuꝑ hominū gl̓am diligeris. Quanto magnus es: humilia te in omnibus. ⁊ corā deo inuenies grām. qm̄ magna potētia dei

ſolius. ⁊ ab humilibus honorat̉.Altiora. te ne queſieris. ⁊ fortiorate ne ſcrutatus fueris. ſꝫ quę pręcepit deus tibi: cogita illa ſemꝑ. et inpluribus eius oꝑbꝰ ne fueris curioſus. Non eſt em̄ tibi neceſſariūea quę abſcōdita ſunt videre oculis tuis. In ſuꝑuacuis rebus noliſcrutari multipliciter: ⁊ in pluribꝰeius operibus non eris curioſus.Plurima enī ſuꝑ ſenſum hominūoſtenſa ſunt tibi. Multos enī ſupplantauit ſuſpitō eoꝝ. ⁊ in vanitaFhereticorūte detinuit ſenſus illoꝝ. Cor durūhabebit male in nouiſſimo. et quiIherefiamat ꝑiculum: in illo peribit. Corcorum§ qꝛ inuacuū laboratingrediēs duas vias non habebit§ requiem.ſucceſſus. ⁊ praui cor in illis ſcanſpermiſcens vera falſis. et ecōuerſo. ſanam enī doctrinam non ſuſtinēt. ſed ſecundūſua deſideria coaceruant ſibi magiſtros§ ſarcina pecdalizabitur. Cor nequaꝫ grauabit̉catorumin doloribꝰ. ⁊ peccator adijciet adhereticopeccandum. Synagogę ſuꝑborūnon erit ſanitas. frutex em̄ peccatide terra viuentium.non probabitueradicabitur in illis. ⁊ non intelliapud deum.ſ etiā prugetur. Cor ſapiētis intelliget̉ in ſadeutia doctrine auditores bonipientia. ⁊ auris bona audiet cumomni concupiſcentia ſapientiam.in lege deiSapiens cor ⁊ intelligibile abſtīeſ quibꝰ ſe exercꝫ 5 qubit ſe a peccatis. ⁊ in oꝑibus iuſtiniā magna portō e̓ elemoſina de qua ſubditur Ignēardentē ex. a. ⁊cͣ.cię ſucceſſus habebit. Ignē arden¶ Sicut aqua extinguit igneꝫ.ſic elemoſina per caritatem fuſa obruit flamā peccati. vnde. cum facis elemoſinā. neſciat fini. t. q. f. dex. t.tem extinguit aqua. et elemoſinaſ cui placetreſiſtit peccatiſ. ⁊ deus proſpectoreius qui reddit gratiam Meminit§ .ſ. mortis.in poſterum. ⁊ in tēpore caſus ſuiſp̄miū eterne viteinueniet firmamētum.

ex ip̄o ſunt om̄ia Quidiligit ea q̨̄ fecit. ⁊ vt īeo maneāt quo fcā ſūtcuiꝰ iudiciū qͥ audierit⁊ p̨̄cepta eiꝰ fecerit. ſaluus erit. cuiꝰ mādatuꝫeſt. vt etiā patri tꝑali:⁊ matri reuerētia exhibeatur Un̄. Honorapatrē tuū ⁊cͣ. Vn̄ ſeqͥtDeus em̄ honorauit.Cui deꝰ honorē cōſtituit. nō debꝫ a filijs inhonorari. qꝛ deꝰ iudicio ſuo exquiret qͣliterp̨̄ceptū ſuū ſeruetur¶ Qui diligit. qͥ. ſ.mādata ſeruat ⁊ abſtinet a peccatis ⁊ tn̄ ꝓ exceſſibꝰ orare nō deſinitqꝛ ſcit miſericordē iudicē omni tꝑe p̨̄ces exaudireIn filiis. Inſobole vl̓ in diſcipuliſquoꝝ nutrimēto gaudent qͥ magiſtris l̓ parentibꝰ ſuis obediunt.vl̓ melius filios fructūbonoꝝ oꝑm accipiūt.¶ Qui auertit auresne audiat legē. oratioeiuſ erit execrabil̓ Quivero obedit p̨̄ceptis d̓idiriget̉ orō eiꝰ ſicut incenſum¶ Honorare ꝑentesprimū mandatū eſt inꝓmiſſioneIn opere ⁊ ſer.Nō in vulua .ſ. vn̄ on̄ditur ſpūalis pat̓ maxime dignus honore.Un̄ paulꝰ. Per euangeliū ego vos genui.Et alibi. Qui bn̄ pręſunt p̄ſbiteri duplicihonore digni habeātmaxime qͥ laborant indoctrina ⁊ verbo.¶ Bn̄dictō pa. ⁊cͣ.Rab̓. Bn̄dixerūt patriarchę filijs. vt noe.ſem. iaphet. qͥ poſteritati cham maledixit.Abraā quoqꝫ yſaac filio ſuo. ⁊ yſaac iacob.⁊ iacob duodecī patriarchis bn̄dictionē dedit. in quibꝰ ille p̨̄figurabat̉ qͥ de patriarcharum ſtirpe deſcendit. qͥeſt ſuꝑ oīa benedictusin ſęcula Quō aūt maledictō ꝑentum ſobolinoceat. in ſemine chaoſtenſum eſt. qd̓ a filijſſem .i. iſrahelitis de terra ꝓmiſſionis deletū ē.¶ Cham nuditatempatris irriſit. ⁊ ſemē ſuū ī ſeruitutē ꝑpetuā dānauit. Abſalon quoqꝫ dauidde regno expulit. ⁊ ꝯcubinas eiꝰ īceſtauit. ſꝫ morte ꝯdignas penas luit. Heliſei caluiciū pueri bethel irriſerūt. ⁊ duo vrſi de ſaltu ex eiſ. xlij. lacerauerūt

qꝛ puerilis ſtulticia iudeoꝝ in caluarie locochriſtū crucifixū irriſit.ſꝫ .xlij. anno pꝰ aſcēſionē eius: duo vrſi. i. velpaſianꝰ ⁊ titꝰ de ſaltugentiū egreſſi. illuſoresſeuiſſime lanianerunt.¶ Elemoſina .ſ. q̨̄peccatū delet. hoſtia eiq̨̄ ꝓ peccato. pctm̄ vocatur. qͥ aūt ꝑentibꝰ vl̓cęterꝭ pauꝑibꝰ miſeret̉.iuſticię p̨̄miuꝫ recipieta peccatis abſolutus:¶ Beati miſericordeſqm̄ ip̄i mi. ꝯſe. Et alibi Feneratur dn̄o quimiſeretur pauꝑis.¶ Hinc daniel ad nabuchodonoſor. Cōſiliū meū o rex placeat tibi. ⁊ pcc̄a tua elemoſinis redime. ⁊ iniqͥtateſtuas miſericordijs paupeꝝ. ſi forſitā ignoſcatdeꝰ delictis tuis. Hincdn̄s ait Date elemoſinā. ⁊ oīa mūda ſūt vobis.¶ Fili in mā. Māſuetudo ⁊ hūilitas: gͣtiam. ſuꝑbia ⁊ furor pariūt ruinā. Vn̄. Diſcite a me. q. m. ſū ⁊ h. c.⁊ inuenietꝭ re. a. v. Etalibi. Qui ſe ex. hu. ⁊cͣQuāto m. es ⁊c̄Docuit ſuꝑiꝰ māſuetudinē moꝝ. ⁊ hūilitatēoꝑm. nūc docet cordispuritatē. ne hūana rōdiſcutiat īcaute. q̨̄ nōpōt ꝯp̄hēdere Un̄ eccleſiaſtes. Ne temē qͥdloqͣris. neqꝫ cor tuū ſitvelox ad ꝓferendū ſermonē corā d̓o ⁊cͣ. Hīcpaulꝰ ait. Nō plꝰ ſaꝑeqͣꝫ opor. ſa. ⁊cꝭ. Suffic̄hoī ea pie cogitare. etoꝑe īplere. q̨̄ p̨̄cepit de¶ In ſuperua. ⁊dꝭid ē. ne ſcruterꝭ ſuꝑuacue. qͥ rōcinādo nō potes ꝯgnoſcere Un̄ ecc̄iaſtes Quid neceſſe eſthoī maiora ſe q̄rere ⁊ dͥSobriꝰ ītellectꝰ ī oībꝰoptimꝰ ē. qͥ reficit aīaꝫnec grauat mētē Un̄.Del īueni ſti. comedeqd̓ ſufficit tibi. ne forteſatiatꝰ enomas illd̓. etꝑiures nomen dei tuiHęretici duobusmodis fiunt .ſ. vel decreatore. vel de creatura vltra modum diſputantes in erroreᵍ incidunt. ⁊ a veritate receduntCorduꝝ Quia ẜm duriciā ſuā theſaurizat ſibi irā in die iudicij.Cor ingrediens ⁊cꝭ. Qd̓ nō curat nec ſtudet vitare. ⁊ qd̓ ea d̓

dilicitb 2