CanticaCa.

III

F non alienam ſꝫ quam in te fecimacerię. Oſtende mihiʳ faciem tuj laudis vel p̄dicationis. ſ in potētia dante quo d̉ petīsam. ſonet vox tuaⁿ in auribꝰ meisſp̄dicationem volo quia talis vox eſt dulcis.F5 quia laudē dei cogitat. faciem requiro.quia talis facies .i. vita. decora.Uox em̄ tua dulcis. ⁊ facies tuaquia ad videndam eius faciem ſatagit.I vox chriſti aduerſus hereſes. Idebellate etdeprchendite.. (ſciſmaticos et hereticos quicallidi ſunt. et ſe humiles fingunt. 5. i. in ip̄oinitio fraudis. ne maiores effecte āpliꝰ noceāt.decora. Capite nobis vulpes ꝑ5. i. p̄cipicia faciunt ꝑ ſingulas eccīasͣ: ſ vuluulasʸ quę demoliūt̉ vineas Nāpes ſunt capiēde. qꝛ florenti vinee ſunt nociue.vinea noſtra floruit. Dilectus meꝰfſ qui delectat̉ cādore mearū virtutū et odoremihi ⁊ ego illi qui paſcitur inter lidonec venturi ſeculi lux oriatur que erit iuſtis aura recreatōisˣ ſvt tranſeāt et deficiantlia. donec aſpiret dies ⁊ inclinent̉Fignorantia preſentis vite vel errores.I condeſcende ꝑ grām qui in celis quieſcis.vmbrę. Reuertere. ſimil̓ eſto dilex ꝓpter acutum viſum. j. j ꝓpter agilitatemcurrendicte mircapreęʳ hinnuloqꝫ ceruorūTu dico exiſtens ſuꝑ montes bethel. montesꝓpter celſitudinem contēplatōis non ꝓpter ſuybiam. domꝰ cōſurgens. vel domus vigilievel domus deiſuꝑ montes bethel

¶ Ca.III.Ecce plenitudo gentiū intratN lectulo meoſ multiplices tenebras ignorātieſummū bonum.ꝑ noctes queſiui. quemmodo integre quē prius incognitum qͦrebatIratio naturalis. FMultotiens ſecundū diuerſa precepta philoſophorum.diligit anima mea Queſiui illumIa lecto mundi. ſdiligent̓ inueſtigabo⁊ non inueni Surgam ⁊ circui§ꝑ totuꝫ mundū. Farte viuentes .i. maioreset ſpūales. Iminus ſapientes. ſ latiora p̄cebo ciuitatem ꝑᶠ vicos ⁊ platęas q̨̄pta tenentes .i. minores licite mundo vtentes.ram quem diligit aīma mea. QueI qui parati ſunt ad docendum ſphilippꝰ cunuchum. petrus cornelium inuenitſiui illum ⁊ nō inueni Inuenerūtſſoliciti p̄cones ˣſ qꝛ pia ſolicitudine ad cuſtodiam eccleſie verbo p̄dicationis excubantme vigilesᶠ qui cuſtodiūt ciuitatē.ſ qua via potero illum aſſequi.Nuꝫ quē diligit aīa meaʳ vidiſtiſ;eū cetibꝰ eorū me miſcuiſſē. et eorū dcā ꝑcurriſPaululuꝫ cum ꝑtranſiſſem eos.ſeꝫQuia qͣꝫcito aliquis vero intuitu deū exqͥrit. ſtatim deum inuenit. f¶ Quanto intentiusq̄ſiui. tanto ardentius inuentum tenuiꝰīueni quē diligit aīa mea. Tenui5 eiꝰ fidem vl̓ oꝑationeꝫ ꝓ aliqua tribulatōeeuꝫ nec dimitta donec introducā

¶Maceries eſt congeries lapidum ſine cemento in vnum ꝯpactorum. ſicapoſtoli eadem fide ⁊ eiſdem ſacramētis ſunt vniti.COſtende mihi. Nec dū habebat fiduciā vt reuelata facie gl̓aꝫ deicōtemplaret̉. ſꝫ qꝛ iā ornata eſt. d̓r on̄de mihi faciē tuā. ſonꝫ vox tu. i au. m.Oſtendit̉ dn̄o facies recte oꝑando. on̄dit̉ ſonꝰ vocis ſalubrit̓ p̨̄dicādo.¶ Ne erubeſcas p̨̄dicare crucē chriſti. qͣꝫuis ſtulticia videat̉ incredul̓. quāp̄dicauerūt apl̓i ip̄i. qͥ ſunt maceries. ⁊ munimētū ecc̄ię. vl̓ maceries ſūt ꝓphetę. ⁊ patri archę. inqͥbꝰ apl̓i hn̄t refugiuꝫ.¶ Qd̓ intus pulcritudinis habes ⁊ ī ſecreto qͥetis didiciſti ī publica actōne ad vtilitatem alioꝝ demōſtraNam mihi qͥ ītima ꝓſpicio tunc faciē tuamoſtendi eſtimo. cū vtilitati ꝓximoꝝ bonamactōꝫ on̄di conſidero.¶ Meis. non alienis .i. meę dilectōi. nōalicui terręno. ⁊ opus⁊ vocem expende¶ Uox tua. nō aliena. ſꝫ ea quā in die deſponſatōis te mihi ſeruire ꝓmiſiſti.¶ Capite nobis.Qm̄ nō ſufficit nobisvitā noſtrā alijs in exemplū ꝓponere. et bonā p̨̄dicationē facere.niſi etiā errātes corrigamꝰ. ⁊ infirmos ab īſidijs alioꝝ defendamus recte d̓r. capite nōvobiſ ſꝫ nob̓. in hoc mihi ſeruitis. in hoc vosremune rabo¶ Uulpes in foueisabdunt̉. ⁊ cū apparuerint. nūqͣꝫ directis itineribꝰ currūt ſic h̓etici.¶ Nā vinea nol.Pulcre cū ſupra vineas pl̓ali nu̓o. hic ſingulariter vinea. qꝛ multę vineęꝑ fidē ⁊ caritatē vna. ⁊ ideo ſunt expellēdi qͥ eā volunt ꝑ hęreſes ſcindere.¶ Dilectꝰ meus. Tali affatui dilecti mox amica colūbini cordis ſimplicitate rn̄det. ⁊ iniūcto officō ſe obediturā ꝓmittit. qͣi. d. non ſoluꝫ hortatur ſꝫ etiam adiuuat¶ Dilectus meꝰ mihi. Sincero amore mihi copulat̉. ⁊ ego illi. Veldilectus talē exhortatōꝫ mihi facit. ⁊ ego illi faciē ⁊ vocē on̄do. Ul̓ dilectꝰmeꝰ mihi. nō alteri cuilibꝫ .ſ. grām p̨̄ſtabit. ⁊ fructū repēdet. ⁊ ego ei. n̄ altericuiqͣꝫ. nō in alia turba hominū. ſꝫ integra obediētia ⁊ deuotōne ꝯglutinabor. Cūctis his ſenſibꝰ aꝑte ꝯuenit. qd̓ ſequit̉. Qui paſcitur inter lilia.¶ Qui paſcit̉. Paſcit̉ in nob̓ qꝛ corpꝰ illius ſumus ⁊ mēbra de mēbropaſcit nos ipſe qui caput eſt.¶ Paſcit̉ int̓lilia. cū fideles qͥ ſūt mēbra eiꝰ. exēplis priorum fideliū in ſuꝑnorum amore ꝑficiuntur¶ Lilia aduſtis mēbris mederi ſolēt. ſic ſancti ſi forte vidēt corda ꝓximoꝝaduri flama vicioꝝ. refrigeriū ꝯſolatōis. ⁊ exhortatōis adhibēt¶ Quia hͨ dn̄i paſtio q̨̄ in ſcōꝝ eiꝰ ꝓfectibꝰ agit̉ vſqꝫ ad finē ſęculi ꝑtingitnā vbi ad viſionē ꝑuenerīt. in qͥd vltra ꝓ ficiāt n̄ habebūt: recte ſubditur.¶ Reuertere ſi e. In excelſis mentibꝰ veſtigia pone. ⁊ ab illis aliqͣndodonec aſpiret dies:etiam ꝯdeſcēdendo in ferioribus appare qui in valle ſunt¶ Reuer. ſi e. Et quia ad eccleſias ꝯſtituendas ⁊ excolendas. ⁊ ad verſutias vulpeculaꝝ abigēdas ꝓuocas. ⁊ vt faciē meā tibi on̄derē. cum tuaꝫfaciē adhuc clare non videam. ⁊ ꝑ me non ſufficiā. obſecro. illuſtra ꝑfectiuſcor meum ⁊ corda illorum quibus p̨̄dicatura ſum ¶ Ca. III¶ In lectulo. Orantibus p̨̄dicatoribꝰ de iudęa. ecce gentilitas ſpū diuino afflata ad agnitionē ſuę ſalutis aduenit. ⁊ inuentam firmo amore tenet. Unde ſequitur. Vox eius plene intrantis¶ In lectulo m. Grego. Moral̓r. Lectulū ſibi ſancta anima ī nocte fa

citdum omnes mundi ꝑturbatōnes fugiens ſecretum in quo requieſcit cōparat. In hoc lecto dilectum querit. quia dum a ſolicitudinibus vacat ineius inquiſitione quomō ad illud ꝑueniat requieſcit. ſꝫ duꝫ in mūdo viuittenebras mundi a ſe ꝑfecte non excutit. ⁊ qͣnto grauius patitur. eo frequentius querit ⁊ feruentius eum. quo inuento tenebras amplius nō patiaturSed quia in hoc mundo non inuenit. ideo ſubiungit. queſiui eum et noninueni. Quia vero maximo deſiderio eſtuat. et quidqͥd tenet ei nō ſufficit.donec dilectuꝫ inueniat. ideo ꝑſeuerantiaminquiſitōnis ſubiūgit.Sur. et cir. ci.¶ In lectulo. Exquo adam peccauit. cepit homo ī terręnis qͥeſcere. et tamē duce ratione quaſi ꝑ ſomniuꝫveram beatitudinem ītelligens. ipſam in terrenis putabat conſiſtere¶ Hiero Moral̓r Inlectulo anima deumquerit. quando in ſuoocio quideꝫ appetit deum videre. et ad eū decarcere carnis exire deſiderat. ſed non conceditur. et abſcondit ſeſponſus. vt non inuētus ardeutius querat̉¶ Et nō in. Quiamihi gentilitati. nō angelus. non ꝓpheta. nōquilibet doctor in dubijs lumen diuinę cognitōis oſtendit. ideonon inueni. quod vbicomperi ꝙ in lecto nōpoſſet inueniri. propoſui in animo meo de lecto carnaliuꝫ voluptatum exurgere. et ad laborem ſalutiferę inquiſitionis accingi. terraet mari publice et priuatim vniuerſoruꝫ quos ſapientes audirem magiſteria adire.¶ Uici ſunt ſpūales viri. qui dum ad cęleſtia gradiunt̉ anguſtam viamtenent. plateę. id eſt. ſęculares qui multas voluptates ſequunt̉. et lata viaincedunt. Omnes ergo circuit. quia omnes ſanctos qui ſunt vel fuerūt mēte conſpicit et imitatur. etiam in ſęcularibus aliquādo inuenit quod valeat ad inquiſitioneꝫ ſponſi. ſed poſtqͣꝫ laborem geminatum inquiſitōis oſtēdit. iterum difficultatem inuentōnis ſubdit. Queſiui et non inueni. ſꝫ duꝫquerit et non inuenit. ipſa et queritur et inuenitur. Unde dicitur. Inuenerunt me vi.¶ Queſiui. plurimo labore mundo ꝑagrato. ſapientiū verbis diſcuſſiſnil certum de via veritatis addiſcere potui.¶ Inuenerūt me. Cum ſic inquirerem. dominus hanc inſtantiam inquiſitionis videns. tandem ſe manifeſtare dignatꝰ eſt. ⁊ cui inſpiraueratvt quereret. querenti donauit. vt inueniret¶ Num quē di. Illis volentibus docere. iſta flagrans nimio amore pͥor alloquitur.¶ Num quē di. Eccleſia interrogat vigiles cum prędicationem intente ſuſcipit. et in ea bonorum oꝑm exhibitōne fructificat.¶ Cum pertranſiſſem. Per eos tranſit. quia in ipſis videt formameius quem querit. et tamen tranſit. quia deum qui eſt vltra incipit imitariet intueri.¶ Tranſit petrus vigiles dum contemnit ꝓphetas. et domino ꝓphetarūdicit. tu es chriſtus filius dei viui¶ Donec introducam ⁊cͣ. Donec infine mundi ſynagogam ꝑ quaꝫauditum fidei ſuſcepi. et miſterium regenerationis ad fidem eius reuocareſatagam.¶ Eccleſia gentilis in fine reuocabit ſynagogam. quę prius vocarat illaꝫper apoſtolos