Eccleſiaſtes

domus ſuę. ⁊ panē ocioſa non coConcluſio vel aſpicemedit Coph Surrexerūt filij eiꝰ⁊ beatiſſimā p̨̄dicauerunt ⁊ vir eiꝰ¶ Caput vel videat.laudauit eam. Res Multę filięcongregauerūt diuitias. tu ſuper¶ Uulnus.greſſa es vniuerſas. Syn Fal§al̓s gratialax imago ⁊ vana eſt pulcritudo.mulier timens dn̄m ip̄a laudabit̉.¶ Conſūmauit.Thau Date ei de fructu manuum ſuaꝝ. ⁊ laudent eam in portisopera ſua.

do cerneret putaret eſſe ꝓ nihilo.rogatū ab ea vt in morē ꝯmentarioli. obſcura queqꝫ diſſererē: vt abſqꝫ me poſſet intelligere q̨̄ legebat.Itaqꝫ qm̄ in procinctu noſtri operis ſubita morte ſubtracta ē. ⁊ nōmeruimꝰ a paula ⁊ euſtochiū. talēvitę noſtrę habere ꝯſortē. tantoqꝫvulnere tūc ꝑcuſſus obmutui. nūcin bethleē poſitus anguſtiore videlicet ciuitate. ⁊ illiꝰ memorię ⁊ vobis reddo qd̓ debeo. hoc breuiterammonēs. qꝛ nulliꝰ autoritatē ſecutus ſum ſed de hebręo trāſferēsmaxīe. lxx. īterpretū ꝯſuetudini mecoaptaui in his dūtaxat q̨̄ nō multum ab hebraicis diſcrepabāt Interdū aqͥlę quoqꝫ ⁊ ſimachi ⁊ theodocionis recordatꝰ ſum vt nec nouitate nimia lectoris ſtudiū deterrerem. nec rurſum ꝯtra ꝯſcientiammeā fonte veritatis omiſſo. opinionū riuulos ꝯſectarer.¶ Ca.Concionatoris.Erba eccleſia5 paterna dignitas. 5 ꝓpria autoritasſtes filij dauid regis

¶ Surrexerunt ⁊cͣ. Quod futuꝝ nouit vt ꝓpheta. quaſi iā factū refert. Surgent filij eiꝰ eccl̓ię .i. ęlecti īmortales. ⁊ tūc matrē q̨̄ eos aqua ⁊ ſpūſancto genuit beatiſſimā p̨̄dicabunt. quę nunc quaſi miſera deſpicit̉. ſicutapoſtolus ait. Si in hac vita tm̄ ſperantes ſumus miſerabiliores ſumusomnibus hominibꝰ Sꝫ quia ꝓ alia vita militamus. merito cum apparuerit qd̓ erimus. matrē noſtrā beatiſſimā p̨̄dicabimus.¶ Poteſt ⁊ hoc qḋ dicit̉. Surrexerūt fi. e. ⁊ beatiſſi. p̨̄dicauerūt. etiā nuncaccipi. cum quis fidelium trāſcēſis ſęculi erūnis ad cęlum ducitur:Aliqn̄ ei ſedere ad humiliationē. ſurgere adgloriam ꝑtinet Undede niniuitis dicitur ineuangelio. Olim in cinere ſedētes peniterētEt ſurgite poſtqͣꝫ ſederitis qͥ man. pa. dolo.Surgunt ergo filij eccleſię ⁊ beatiſſimā eaꝫp̨̄dicant. cum cęleſtibꝰbonis ſublimati qͣntaſit illa beatitudo aſpiciunt. ⁊ hanc debitalaude ꝯcelebrant Laudat eam vir ip̄ius. cūbona quę ipſe donauit remunerat. Sed qͥbus verb̓ laudat oſtēdit. Multę fi. cō.¶ Surget et vir eius⁊ laudabit eam in iudicio dicens. Uenitebn̄dicti patris mei ⁊cͣQui quidem primitię?dormientium reſurrexit a mortuiſ. ſꝫ in iudicio qͣnta ſit reſurrectōnis ſuę gl̓a demōſtrabit.¶ Multe filie ⁊cͣEccleſię hęreticorū etmaloꝝ catholicoruꝫ q̨̄filię dicunt̉. vl̓ chriſti l̓eccl̓ię. quę a dn̄icis nōſunt remotę ſacramentis ⁊ adoptionē filioꝝ (quā nō cuſtodierūt receperunt Un̄ iohāneſ SDe nobis exierunt. ſꝫ de nobis nō ſunt. Quę ꝯgregauerunt diuitias bōaoꝑa .ſ. ieiunia. elemoſinas. afflictōnē ⁊cͣ. quę ſūt verę diuitię ſpūs. vbi pura mentis ſinceritate gerunt̉. ſꝫ ſine fide nihil proſūt. Sed ⁊ ille filię fruſtracongregant diuitias. De quibus. Multi dicūt in illa die. Dn̄e nōne ī no.tuo de. eie. ⁊ in no. t. u̓. m. f. Sꝫ ⁊ confitebor tūc illis. qꝛ nūqͣꝫ noui vos. Sꝫhas filias eccl̓ia ſuꝑgredit̉. quę fide caſta ⁊ oꝑe ꝑfecto redemptoris ſui veſtigia ſectatur¶ Fallax ima. ⁊ va. eſt pul. ⁊cͣ. Fallax eſt gloria laudis. quā ab homine accipit. vana pulcritudo caſtitatis. vl̓ oꝑatōis bonę quā hominibꝰoſtentat anima quę timore caret diuino. At illa ꝯſciētia vere laude dignaquę timorē dei in omnibꝰ ſeruat. Ipſe em̄ principiū ſapiētię cuſtoſqꝫ ꝟtutum. Unde. Timor dn̄i mi. ſapiētię. Et alibi. Qui timet deū: nihil negligit. Hinc eſt qd̓ iob ⁊ in ꝓſperitate virtutibus floruit. ⁊ in aduerſitate inſuperabilis ꝑmanſit. quia ꝟe dixit. Semꝑ quaſi tumentes ſuꝑ me fluctus timui deum. ⁊ pondus eius ferre non potui. Fallax eſt ergo ſimulatoꝝ grāvanus decor oꝑis ſtultoꝝ. Eccl̓ia aūt quę in hoc ſęculi exilio conuerſaturin timore. qm̄ ardentes virtutum lampades. venienti ad iudicium ſponſooffert. iure ab eo laudata. ianuam cum eo regni cęleſtis intrabit. Qualiteream laudet oſtēdit. Date ei de fruc.¶ Date ei. de fructu ma. ſu. ⁊cͣ. Hoc vir ille de quo ſupra dictum ēvir eius ⁊ laudabit eam. qui angelis in fine p̨̄cepturus eſt vt eccl̓iam pꝰ hꝰvitę certamen. poſt triturationē afflictionum ad regni gaudia introducātac ſibi vitę immortalitatis ſociam aggregēt. ſcd̓m hoc. Triticum aūt ꝯgregate in horreum meū. Date ei de fructu manuū ſuarum quia fructū ſpūs

g¶ Ca.¶ Uerba eccleſiaſtes fi. da. re. hie. Hiero. Tribus nominibꝰvocatus eſt. ſalomon.id eſt. pacificꝰ. ⁊ idida.id eſt dilectus dn̄i. qꝛ īregno eius pax. ⁊ dn̄sdilexit eū. ⁊ coeleth .i.eccleſiaſtes grece: qͥ cętum .i. eccl̓am cōgregetid eſt. ꝯcionator cuiusſermo nō eſt ad vnuꝫ.ſꝫ ad vniu̓ſos. Iuxtatria vocabuſa tria volumina ꝯpoſuit. prou̓bia paruulos docensUn̄ crebro quaſi ad filium loquit̉. Eccleſiaſten. ad maturos. omnia eſſe breuia ⁊ caduca oſtendēs q̨̄ cernimꝰCanticū cāticoꝝ. vbiconſummatā ſponſaꝫſponſi iungit amplexibus. Niſi em̄ vicia reliquerimus. ⁊ mortalipompę renunciantesnos ad aduentū chriſti p̨̄ꝑauerimꝰ. nō ꝟedicemus. Oſculet̉ meoſculo oris ſui. Prope hoc ordine ph̓i docent. primū ethicā. inde phiſicā. ⁊ quē ī hisꝓfeciſſe vidēt ad theologiam vſqꝫ ꝑducuntNotandū quoqꝫ ꝙ īhis diuerſus ē titulusIn ꝓuerbijs. Prouerbia ſalomonis f. d. r.iſrael In ecc̄iaſte Verba eccl̓iaſtes f. d. r. hieruſalē In quibuſdamcodicibꝰ tā grecis qͣꝫ latinis īuenit̉ additum.iſrael. ſꝫ male In cātico canticoꝝ. nec filiꝰ dauid. nec rex iſrael. ſiue hieruſalēſꝫ tm̄ canticū canticoꝝ ſalomōis. Sic̄ em̄ ꝓuerbia. qͣi rudis īſtitutō. ad. xij.tribus ⁊ ad totū ꝑtinēt iſrael. ⁊ quō ꝯtēptus mūdi. nō niſi metropolitis cōuenit .i. habitatoribꝰ hirl̓m. ita canticū canticoꝝ ad eos ꝓprie qͥ tm̄ ſuꝑnadeſiderāt. Ad īcipientes ⁊ ꝓficiētes ⁊ paterna dignitas. ⁊ ꝓprij regni autoritas. ad ꝑfectos vero qui nō timēt. ſꝫ amant: ſolum nomē ſufficit. ⁊ eqͣlismagiſter eſt. ⁊ neſcit ſe eſſe regem¶ Grego. Quomō hic liber ſit legendꝰ et exponendus: ſic dicit. Eccleſiaſtes aūt ꝓprie d̓r ꝯcionator. In contōne vero ſentētia ꝓponit̉. ꝑ quā tumuſtuoſę turbę ſeditō ꝯprimat̉. et cum multi diuerſa ſentiūt: ꝑ concionātis rationem. ad vnā ſententiā ꝑducunt̉. Hic igit̉ liber iō ꝯcionator d̓r. qꝛ ī eo ſalomon tumultuātis turbę ſenſum ſuſcipit. vt ea ꝑ inquiſitōem dicat. q̨̄ fortaſſe ꝑ temptationē imꝑita mens ſentiat. Nam quot ſentētias ꝑ inqͥſitōꝫmouet. tot ꝑſonas in ſe ſuſcipit. ſꝫ ꝯcionator verax. velut extēſa manu. omniū tumultū ſedat. ⁊ ad vnā reuocat ſentētiā. cū in fine ait. finē loquēdi. o.p. a. deū time. et mādata eiꝰ obſer. hoc ē oīs hō. In hoc aūt qḋ dicit. finemloquēdi om̄es ꝑiter audiamus. īnuit qꝛ ſolus locutus non eſt Sunt ergoalia in hoc libro. q̨̄ ꝑ inquiſitōem mouēt̉. alia q̨̄ ꝑ rationē ſatiſfaciūt. aliaquę ex temptanti aīo ꝓfert. ⁊ mundo adhuc dediti. alia ī qͥbus ea q̨̄ rōnisſunt diſſerat atqꝫ animū a delectatōe ꝯpeſcat Nanqꝫ ait Hoc itaqꝫ mihiviſum eſt bonū vt comedat qͥs et bibat ⁊cͣ Et poſt Melius eſt ire ad domū luctꝰ qͣꝫ ad domū ꝯuiuij. Illd̓ ex īfirmi ꝑſona: hͦ ex rōe. Sil̓r etiā diuerſas cogitatōnū temptatōes exponēs ait Unus īteritus homīs eſt. ⁊ iumētorum ⁊cͣ Quid habet amplius ſapiēs ſtulto: niſi vt ꝑgat illuc vbi ē vita