Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
331v
Einzelbild herunterladen
 

ꝓduxit. Cucurrit ſitiēs hō ad locū oſtēſū bibitqꝫ aquam de petraorātis virtute productam: ⁊ poculuꝫ hauſit a deo ſibi de ſaxo duriſſimo propinatum. Lectio. iiij.Nēpore quodam quo dn̄i famulus. ſecus mare p̄dicabat gaietecū turbarū in eū pre deuotione ruentiū declinare vellet applauſuꝫ:in vnā littori herētē nauiculā ꝓſiliuit ſolus. Illa v̓o tanqͣꝫ ſi motoris vi gubernaret̉ intrinſeca: cernētibꝰ ⁊ admirātibꝰ cūctis quiaderāt ſine aliquo remige lōgiſe ꝓtraxit a terra. Cū aūt aliquāto ſpatio maris ſeceſſiſſet in altūſtetit īter fluctus īmobilis qͣꝫdiuexpectātibꝰ turbis in littore virodei p̄dicare cōplacuit. Cūqꝫ audito ẜmone: viſoqꝫ miraculo: ac benedictione accepta: ipſo rogantemultitudo recederet: nō alteriusqͣꝫ celeſtis viſionis īpulſu nauisapplicuit tanqͣꝫ ſi creatura factori deſeruiēs creatoris ꝑfecto cultori ⁊ ſine rebellione ſubderet ⁊ ſine retardatione pareret. Lec.Qorā eo faciēte tꝑe quodā in heremitorio grecij loci illiꝰ indigenemalis adeo multiplicibꝰ grauabant̉: ꝙ ⁊ grādo annua tepeſtateblāda vaſtabat ⁊ vineas: ⁊ luporū multitudo rapaciū nō ſolū bruta ſꝫ ⁊ hoīes cōſumebat. Sic igit̉vehemēter afflictis: oīpotētis deifamulus benigne cōpatiēs in publica illis p̄dicatione ꝓmiſit: ſeqꝫfideiuſſorē eis inſtituit ꝙ peſtilentia illa oīs abſcederet: ſi cōfeſſiōepͥmiſſa dignos penitētie fructꝰ facere vellēt. Ab illa itaqꝫ hora peniuui gubernatii puiſio: vt ētētiā ad exhortationē ipſius agēnpiculis mntibꝰ illis: ceſſauerūt clades: ꝑiereꝑicula: nec moleſtie ꝗcqͣꝫ intulelia oꝑa ſure lupi vel grādines. Immo qd̓mōſtraretmaius ē: ſiqn̄ vicinoꝝ arua grannin itado ꝑuaderet iſtorū terminis apmue̓ quāpropinquās aut terminabat̉ ibiidijs ꝯſeingreſſu ꝓdē: aut in partē aliā diuertebat.Alio quoqꝫ tꝑe cū p̄dica L. vj.s a deo: q ⁊ ſectionis cauſa vir dei vallē ſpoletaa victus: ⁊ cuienā circuiēs appropinqͣſſet lenaui ad ſe vocatomiū: ad quēdā locū deuenit ī quoniohabētibꝰ odiuerſi generis auiū maxima ml̓uinſſtraret. Utitudo conuenerat. Quas oculox pim vētoꝝ n̄pio ꝯſpiciēs: irruēte in ſe ſpū deilibꝰ dīa ipſoiuiola btō virvelociter cucurrit ad locū: illiſqꝫſalutatis alacriter vt v̓buꝫ dei atmulyne portion.tēte audirēt ſilētiū īperauit. Cūaue adaūt plura de bn̄ficijꝫ dei creaturisſaciēte vtu.collatis ⁊ laudibꝰ ei ab ipſis rednuemētu: vt diedēdis loqueret̉ auiculis: ille moma maris tedo mirabili geſtiētes ceꝑunt extēil ppitum.dere colla: ꝓtēdere alas: aꝑire roleti neceſſitaſtra: ⁊ ī ip̄ꝫ attēte reſpicere tanqͣꝫilibueniretſi eloꝗoꝝ eiꝰ admirabilē conarent̉ſētire v̓tutē. Iuſte ꝗdem vir deoanis calplenus ad creaturas huiuſmodinipiā teruli.rōne carētes: pio ferebat̉ humailpxid iuinitatis affectu: cū ⁊ ille v̓ſa vicetā miro modo inclinarent̉ ad iploma.ſū vt ⁊ īſtruēti attēderēt: ⁊ p̄cipienti parerēt ⁊ ad ſuſcipiētē cū ſepuas: incuritate cōfugerēt: ⁊ apud retinētē ſine difficultate remanerēt.Mēpore. v̓o quo ꝓ palma L. vijcōſequēda martyrij ad partes vſuacet tertramarinas tranſire tentauerat:utiuinonec tn̄ id cōſūmare valuerat: mauMirū.ris tēpeſtatibꝰ p̄peditꝰ: adeo ſibiIuerat ⁊ et