Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
330v
Einzelbild herunterladen
 

In cedula cōſcripta reliꝗt. T. vijA lio quoqꝫ tꝑe mulier q̄dā nobilis deo deuota virū ſcm̄ fiducia tium p̄ces crucis ſigno te hoc moliter adiēs: poſtulabat obnixe vtꝓ viro ſuo ſibi valde crudeli quē īſinuē ꝙ ſis grauiora paſſurus ſiaduerſariū patiebat̉ in ẜuitio xp̄iapud deū ītercedere vellet ꝙ ipſicor durū larga ſue gr̄e infuſionemolliret. Quo audito vir ſacer ⁊pius ſacris eā roborauit eloquijꝯſolationē quā optabat ſibi dei ꝓximo affuturā aſſeruit: finaliterqꝫ rexit ſanꝰ: ⁊ in laudē dei ꝓrūpensmandauit ꝙ viro illi ex parte deidenūciaret ⁊ ſui nūc tēpus eē cle tē īterlapſis tꝑibus cū dei oblitꝰmētie: poſtmodū eꝗtatis. Credidit mulier ſermoni quē ei dixerat ro quodā cenaſſet in hoſpitio cudn̄i ſeruus: ⁊ bn̄dictione accepta iuſdam canonici: nocteqꝫ illa dordomū cū feſtinatione reuertēs occurrēti ſibi viro: p̄fatuꝫ narrauit ſubito corruit: ⁊ illuꝫ ſolū ceteriseloꝗum: īdubitāter expectās optatu īpleri ꝓmiſſū. Cōfeſtim aūtvt auribꝰ illiꝰ ſermo īſonuit: cecidit ſuꝑ eū ſpūs gr̄e adeo cor ipſimolliēs vt ⁊ deuotā ꝯiugē liberedeo extūc famulari ꝑmitteret: ⁊ſe vna cū ipſa dn̄o ſeruiturū offerret. Suadēte igit̉ ſcā vxore pluri nē ſuā de vltra mare celanū p̄dibꝰ annis celibē vitā agētes: eodē caturꝰ acceſſit: miles ꝗdā ſupplidie ml̓ier mane: vir veſꝑe migrauerūt ad dn̄ꝫ: hec ꝗdē vt matutinū: ille v̓o vt ſacrificiū veſꝑtinuꝫ.Atēpore quo dn̄i famulus . viireathe iacebat īfirmus: p̄bēdarius ꝗdā noīe gedeō lubricꝰ ⁊ mūdanus: īfirmitate graui correptlectulo decubās cū ad eum fuiſſet lis ſtabat eleuatis in celū. Or̄onedelatꝰ: lachrymoſe rogabat cū ſimul aſtātibꝰ vt ab ipſo crucis ſi.gnaculo ſignaret̉. Ad quem ille:Cū olim vixeris ẜm deſideria carnis: nō veritꝰ iudicia dei: nō proIhō ꝯtinuobruoqꝫ illius vnpter te: ſꝫ ꝓpter deuotas ītercedēaſione detexjuine ſe miſedo ſignabo: vt tibi exnūc ꝓ certoi ſuſcad vomitū redieris liberatꝰ. Siiſt pͥparaugno itaqꝫ crucis ſuꝑ eum facto anonē corporicapite vſqꝫ ad pedes īſonuerūt omnus videbaſa renū eiꝰ: audiētibꝰ cūctis veluuitū exalauit: uti cū manu ligna ſicca frangunt̉:repētina ꝗdēſtatīqꝫ is ꝗ cōtractꝰ iacuerat ſurnis tū penūtētyxticū pͥmunituego inꝗtſū liberatꝰ. Paucis auinationē eūadnernacula iuxcorpꝰ īpudicitie reddidiſſet: ⁊ ſeitaꝫ introiremiret ibideꝫ: tectū domꝰ ſuꝑ oēsIſtpiqeū ymortē euadētibꝰ īteremit. SicqIedri v̓tus ⁊uiprute fiebat.factū ē vt ſimul in hoc vno euētupateſceret qͣꝫ ſit ſeuerꝰ īgratis ceijſcerta ⁊ ccclus diuine iuſticie: quāqꝫ verax ⁊ituiā mūdi hicertꝰ in dubijs fuerit ꝗ frāciſcuꝫil. Quodā n.repleuerat ſpūs prophetie..li.ſt amēdioo quoqꝫ tꝑe quo poſt reuerſioiſtibus vlixpateret.iri remēoci eū deuotione cū īſtātia magnaſupeoīuitauit ad prādiū: ⁊ qͣſi coegit inritudinē.uitū. An̄ v̓o qͣꝫ cibū ſumeret: virmnate rimēte deuotꝰ iuxta ſolitū morē ofatia v̓oferēs deo p̄ces ⁊ laudes: vidit inmiſtrumſpū viro illi mortis de ꝓximo īminiiuluranere iudiciū: mēteqꝫ ſuſpēſus ocuirſciuintreattādē cōpleta: benignuꝫ hoſpitemipyiſuū.traxit ī partē: mortēqꝫ illi vicināp̄dixit: vt ꝯfiteret̉ admonuit: ⁊ adPofudatobonū quātū valuit aīauit. Acꝗemntra carne:uit hō