Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
329r
Einzelbild herunterladen
 

vt oīa in deo ⁊ deū in oībus poſſideret. Cōſideratione quoqꝫ pͥmeoriginis oīum creaturas quātūlibet modicas: fr̄is vel ſororis appellabat noībꝰ tanqͣꝫ ab vno ſecūexeūtes pͥncipio: qͣꝫ qͣꝫ illas viſceroſius cōplexaret̉ ⁊ dulcius: quexp̄i māſuetudinē piaꝫ: ſil̓itudinenaturali p̄tendunt: ⁊ ſcripture ſignificatione figurāt. Quāobremſuꝑnaturali fiebat influēte v̓tutevt natura brutoꝝ pio quodā modo moueret̉ ad ip̄ꝫ: ſꝫ ⁊ ſēſu carētia parerēt ad placitū: ac ſi idemvir ſcūs vt ſimplex ⁊ rectꝰ ad ſtatū iā foret īnocētie reformatꝰ.Pietatis quoqꝫ dulcedo tā / vlj.ta plenitudinis copia ī dn̄i famulū a miſericordie fōte manaueratvt ad miſerabiliū ꝑſonarū releuādas miſerias viſcera videret̉ geis tuiuiaſtare mr̄na cū ⁊ clementiā haberet īgenitā: quā ſuꝑinfuſa xp̄i pieIprituruiutas duplicabat. Itaqꝫ liq̄ſcebataius eius ad īfirmos ⁊ pauꝑes: ⁊ii cics ijtuliſaꝗbꝰ nō poterat manuꝫ exhibebatdicerultuiaffectū: ꝓ eo ꝙ ꝗcꝗd penurie: ꝗcꝗd defectꝰ cernebat in aliquo picordis dulcedine regerebat īxp̄ꝫCūqꝫ in pauꝑibꝰ cūctis effigiemxp̄i ꝓſpiceret: ſiqͣ etiā nec eſſariaca vi cuvite ſibi collata fuiſſēt: eis occurrētibus nō ſolū liberaliter cōferebat: verūetiā ac ſi illoꝝ ꝓpria eētTtur ctlumiudicabat eē reddēda. Nulli ꝓrſus rei parcebat: nec mantellis:ca ipiniuumnec tunicis: nec libris: nec etiamAtiuiruiurparamētis altaris: qn̄ oīa hec dūpoſſet largiret̉ egētibꝰ: cupiēs vtꝑfecte pietatis īpleret officiū etiāſuꝑimpēdere ſemetipſū. X. viij.Uelus ſuꝑne ſalutis ex charitatis fornace ꝓcedēs vt gladiꝰ acutus ⁊ flāmeus adeo frāciſci ꝑtrāſit ītima: vt vir iſte zelotes totusvideret̉: ⁊ emulatiōis ardore ſuccenſus ⁊ cōpaſſionis merore plagatꝰ. Siꝗdē aīas xp̄i ieſu ſanguine p̄cioſo redēptas cū inquinaricerneret aliqͣ ſorde peccati: mirodoloris cōfoſſus aculeo tāta miſerationis teneritudine deplorabatvt eas tanqͣꝫ mr̄ in xp̄o quotidieparturiret. Hic ſibi in or̄one luctamē: in p̄dicatione diſcurſus: īexēplis dādis exceſſus: pro eo ꝙnō ſe putaret xp̄i amicū niſi aīasfoueret qͣs ille redemit. Propterqd̓ lꝫ īnocēs eiꝰ caro q̄ ſe iā ſpōteſubderat ſpūi: nullo ꝓpter offenſas egeret flagello: tn̄ exēpli cauſa penas illi renouabat: ⁊ onera:cuſtodiens ꝓpter alios vias duras: vt illius ꝑfecte ſequeret̉ veſtigia qui ꝓ alioꝝ ſalute tradidit inmortem animam ſuam. Fco. ſx.haritatis quoqꝫ ꝑfecte ſeruorē quo ſpōſi amicꝰ ferebat̉ in deūex hoc potiſſimū ꝗs valet aduertere ꝙ ꝑ martyrij flāmā ſeipſumvt hoſtiā viuā dn̄o ꝑoptabat offerre. Tribꝰ nāqꝫ vicibꝰ ob hoc v̓ſus parteſ īfideliū iter aggreſſusſed bis diuina diſpoſitione prohibitus: tertia tandem vice poſtmulta opprobria vincula v̓bera⁊ labores īnumeros ad ꝯſpectumſoldani babylonie: dn̄o deducēteꝑductꝰ: in tā efficaci oſtēſione ſpiritꝰ ⁊ v̓tutis euāgelizauit ieſū vt.329.