Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
328v
Einzelbild herunterladen
 

vellet cecitatē effugere: nequaqͣꝫaſſēſit malleſe aſſerēs corporalisviſus lumen amittere: qͣꝫ lachrymas ꝗbus oculus emūdat̉ īterior: vt deū videre pͥualeat rep̄ſſadeuotione ſpūs īpedire. Erat quoqꝫ vir deo deuotꝰ īter lachrymaꝝirrigua celeſti qͣdā iocūditate ſerenus tā mēte qͣꝫ facie vtpote ꝗꝓcōſciētie ſcē nitore tāta perfuſuserat vnctione leticie vt ⁊ mēte indeū īceſſāter excederet: ⁊ ī cūctisoꝑbꝰ manuū eiꝰ iugit̉ exultaret.ymniū v̓tutū cuſtos ⁊ de L. iijcor humilitas adeo virū dei ſui iuris effecerat: vt qͣꝫuis multiplex īeo fulgeret p̄rogatiua virtutum:hec tn̄ in ipſo tanqͣꝫ in minoꝝ minimo p̄cipuū videret̉ aſſecuta dominiū. In ꝓpria ꝗdē reputatione qua ſe fatebat̉ maximū peccatoꝝ: ꝓrſus nil erat niſi fictile qd̓dā ⁊ ſordidū vaſculū: cū in v̓itate vas eēt ſcificatiōis electū multiformis v̓tutis ⁊ gr̄e adornatione p̄fulgidū: ⁊ ſcītudine dedicatuStudebat ꝗdē ſūmoꝑe in oculisſuis aliorūqꝫ vileſcere: ⁊ defectusin ſe latētes publica ꝯfeſſione detege̓: donaqꝫ datoris pectoris archāo celare: vt nequaqͣꝫ pateretgl̓ie qd̓ occaſio poterat eſſe ruine.Sane vt ꝑfecte humilitatis oēmīpleret iuſticiā: ſeipſū adeo ſtuduit nō ſolū ſuꝑioribꝰ: verūetiā inferioribꝰ ſubdere: ꝙ ⁊ ſocio ītinerisqͣꝫtūlibet ſimplici obediētiā promittere ſolitus erat: vt nō tanqͣꝫp̄latus ex auctoritate p̄ciperet: ſꝫtanqͣꝫ miniſter ⁊ ſeruus etiā ſubia in deo ⁊ deditiſ ex humilitate pareret. L. vS ociam quoqꝫ ſcē humilitatisili. Cōſideratpauꝑtatē excelſā: ꝑfectꝰ xp̄i ſectaginis oīum cragmodicas:tor charitate ſibiſtuduit ſic deſpolibat noībꝰ tſare ꝑpetua: ꝙ nō ſolū ꝓ ea pr̄emmr̄emqꝫ reliꝗt: verūetiā q̄ habeites pͥncipiojus cōplexarere potuit vniuerſa diſꝑſit. Nemotaꝫ auri qͣꝫ iſte cupidus pauꝑtajmāſuetudintis: nec theſauri cuſtodiēdi ſolliciturali p̄tenduiificatione figuitior vllus qͣꝫ iſte huiuſmodi euāmnaturali fiebargelice margarite: cū ⁊ a pͥncipionatura brutorreligionis vſqꝫ ad morteꝫ tunicachorda ⁊ femoralibꝰ diues in ſomnoueret adla videret̉ gl̓iari penuria ⁊ egeſtanarerēt ad placiitis vt ſimplexte gaudere. Siqn̄ enim pauꝑioreſe quēpiā ẜm exteriorē habitummiet inocētiencerneret: ſeipſū ꝓtinꝰ arguēs expalis quoqꝫ ducitabat ad ſimile: tanqͣꝫ ſi emulamitudinis coppauꝑtate cōcertās vinci ſe in ilulericordie ſōtlo ſpūs qͣdam nobilitate timeret.InilerabiliūEtenim qꝛ ipſā vt arrā hereditayiſerias viſceratis eterne oībꝰ caducis p̄tuleratmmina cū ⁊ clemfallaces diuitias velut feuduꝫ adhorā cōceſſū nil reputās: hāc previplicabaopibꝰ magnis amabat: ⁊ ī ea cūiuus ad ifiuctos optabat excede̓ ꝗ ex eadē diſppterat.dicerat īferiorē ſe reputare. L. vExcreuit ꝓpterea vir dei ꝑ altiſſime pauꝑtatis amorē in ſcē ſimplicitatis tā opulentas diuitias:vt cū nihil ꝓrſus haberēt iter mūpceret:dialia ꝓpriū: in ipſo tn̄ mūdi huius auctore oīum poſſeſſor videretur eē bonoꝝ. Dū enī oculoꝝ aciecolūbina ſimplici videlicet mentis intētione: puroqꝫ ſpeculatiōisucedcōtuitu: oīa in ſūmum referebatopificē: ipſūqꝫ factorem cognoſceis alibat amabat ⁊ laudabat in oībusiuigiretſuꝑna fiebat largitione clemētieipnatis īplere.