Katherina SermoDe ſancta

quibꝰ tm̄ ꝓfecit ꝙ nullꝰ cum ea audebatdiſputa rehabebat em̄ intellectum valdeclaꝝ. Quarta erat ditiſſima qꝛ cum eſſetxviij. annoꝝ obijt eiꝰ pater ⁊ ip̄a remanſit heres. Et exiſtis qͣtuor fama ſua extedebat ꝑ orbē intm̄ ꝙ filiꝰ imꝑatoris rome voluit eā in vxore ⁊ miſit nūcios ſuꝑhoc ad matrem de quibus mater fuit multum gauiſa qꝛ mundana erat. qꝛ filia ſuaeſſet imperatrix. Et nunciauit filie que reſpondit mater mea placꝫ michi pro bonoꝯ̄muni regni mei habere virum vt dicitis.Sed ſicut dicitis fama eſt de prudentiamea. Ideo nullo modo ducam virum niſi prius eum videaꝫ qꝛ ſocietas viri ⁊ vxoris non eſt vnius diei ſed ad ſemper Etmater replicauit. Et nunquid eſt licitumvos ire romam vel ip̄m hūc venire ad videndum abſit Ideo. Reſpondit matri mater vos ſcitis ꝙ multi ſunt defectuoſi. qꝛſunt fatui vel infirmi. Id̓o nunqͣꝫ ducamvirum niſi videā prius. Et mater. nunqͣꝫfuit ꝙ mulier reſpiciat virum. Reſpōditvbi eſſet ſapīa mea. Sapīa dat ut hō ſciat ſe regere ⁊ gubernare nā nullꝰ emit aliqͥd in ſacco. Et ait mr̄ filia quid gͦ reſpōdebimus imꝑatori quales excuſaciones:Rn̄dit Iicut vobis placuerit qꝛ ego nullo mō ꝯſentirem. Ecce diſputacio domeſtica. Mater vero anxia cogitauit vt perquendā ſctm̄ heremitā eā ad matrimonium induceret ꝓpter qd̓ beata katherina etheremita locuti ſunt dixit em̄ ſibi heremita. Audiui ꝙ filius imꝑatoris vult vosin vxorē hoc erit magnū bonū. nō ſolumvobis ſꝫ regno vro. Rn̄dit Sut̉ dixi mr̄imee. Ita etiā dico vobis qd̓ placet mihimr̄imoniū ſꝫ oꝫ me videre viꝝ quē recipiā al̓s nō faciā. Tūc ſcūs heremita a d̓oinſpiratꝰ cogitauit tractare aliud mr̄imoniū. Nam tūc beata katherina erat infidelis ⁊ heremita ſibi dixit quō ip̄e ſeruiebatvni dn̄o nobiliſſimo qui dicitur xp̄s ih̓squi eſt tante potentie ſapientie ⁊ pulchritudinis ꝙ ſol ⁊ luna mirantur Habet ma

trem virginē ⁊cͣ. velletis iſtū in ſponſumReſpondit beata Katherina ꝙ pͥmo vellet eum videre. Tunc ait heremita ergoiſta nocte dormīatis ſola in camera vraſine cameraria ⁊cͣ. ⁊ orabitꝭ genibꝰ flexisdicēs virgo maria ex veſtra miſericordiaoſtendatis mihi filium veſtrū. Et ego exalia parte rogabo vt vobis oſtendat Etipſa iam tota philocapta de iheſu receſſitab heremita expectans nocte cū deſiderio⁊ ornauit camerā ſuam licet camera filieregis ſemꝑ ſit ornata ⁊ accendit cereos⁊ poſuit ſe in orōne ⁊cͣ. Rogando virginem vt oſtenderet ſibi filiū quē tantū horemita ſibi laudauerat. Dicatur qͦmodovirgo ſibi cū īmenſo lumine apparuit angelis ⁊ virginibꝰ aſſociata. Cogitate dilectionem ⁊ admiracionē beate Ratherine tota diſfracta de tanta pulchritudine.Ad quā ait virgo maria quare vocaſtꝭme quid vultis? Reſpondit vt oſtendatꝭmihi filiū veſtrū. Et ait virgo placet michi ⁊ eleuato mantello oſtendit ſibi filiūetatis xiiij. annoꝝ vel qͥndecī dicens Ecce vultis eū. Tunc beata Ratherina totaignita amore O benedicta nō ſum dignavt ſim eius ſponſa ſed ancilla ⁊cͣ. Et aitꝟgo ad filiū. Et vos fili vultis eā rn̄ dix.non quia turpis ē ⁊ ſubito tota viſio diſparuit ⁊ ipſa remāſit tota deſolata de verbo xp̄i cū reputaret̉ pulchrior de mūdo.Et in craſtinū de mane iuit ad heremitānarrans ſibi oīa per ordine. Et heremitacepit qͣſi ridere dices veritate dixit vob̓.Vos enī filia in corpore eſtꝭ pulchrior demūdo ſꝫ nō in anima. Sciatis filia ꝙ aīaeſt facta ad ymaginē dei quia eſt vna habens tres potencias ſeu ꝟtutes ⁊ declarauit ſibi miſteriū trinitatꝭ. Sed qꝛ in vtero creata eſt recepit maculam. Sicut ſiymago īmergeret̉ in pelui de luto deturparetur ⁊ macularet tota Ita eſt animaEt cū anima veſtra ſit adhuc maculata.Ideo xp̄s qui videt non ſolū corpus ſedanimā dixit ꝙ eſtis turpis Et KatheriZ .iij.