Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

martino Sermo. II.De ſancto

cuit nos exemplo ſuo etiā placere debēmus ⁊cͣ. Primꝰ eſt innocētie pretatisScd̓s eſt adoleſcētie agilitatꝭ. Terciꝰeſt iuuētutis integritatꝭ. Quartꝰ eſt ſenectutis antiqͥtatis Quintꝰ ē decrepiditatis debilitatꝭ Iſti qͥnqꝫ dies ſūt qͥnqꝫetates in quibus iſte glorioſus ſcūs placuit deo. Primꝰ eſt īnocentie puritatꝭquia innocentia puericia valde placentdeo. Quod patet pͥmo ex xp̄i laudacōne in euuāgelio legit̉ poſtqͣꝫ xp̄us intrauit iheruſalē in die palmaꝝ venit inplo vbi erāt pueri clamabat dicentes.Oſanna fili dauid. vidētes autē principes ſacerdotū ſcribe phatizei indignatiſunt dixerūt. Audiſtis qͥd iſti dicūt Iheſus em̄ d̓t eis. vtiqꝫ nunqͣꝫ legiſtis ex oreinfanciū lactanciū ꝑfeciſti laudē. Mathei. xxi. Scd̓o patet ex familiari cōuerſatione in euuagelio legit̉ oblati ſūtxp̄o paruuli vt manꝰ eis īponeret oraret. Diſcipuli autē cōminabant̉ offerentibus increꝑabant eos nollentbenedicerent̉ a xp̄o. ſꝫ quia nondū habebant plenā fidē putabant xp̄s laſſaret̉per importunitatē eoꝝ etiam ꝓpt̓er xp̄idignitate ꝓhibebant. quos cum videretiheſus indigne tulit ait illis. ſinite ꝑuulos veſtros venire ad me nolite ꝓhibereeos. talium enī eſt regnū celoꝝ. Et complexans eos īponens manꝰ ſuper illos.benedicebat Mathei. xix. et Marci. x.Tercio ex cōformitate quia xp̄s fuit ſimilis eis quia voluit naſci puer. Sed verueſt niſi pueri ad xp̄m veniāt ipſū laudent placent xp̄o. Ideo iſta duo reqͥruntur ſcꝫ ad veniat. Et ipſū laudent perfecte fuerint in beato martino.quia venit ad xp̄m laudauit xp̄m. quiaiuxta legendā ſuā Martinꝰ fuit ſaboriepānonioꝝ opido oriundus ſꝫ int̓ ytaliaꝫpapie alitus. pater erat tribunꝰ militum ſub cōſtantino Iulio ceſare mat̉ſua adorabāt ydola vt moris erat ducebant ad templū ydoloꝝ ſꝫ cuꝫ eſſet

decē annoꝝ noluit ire ad templū nec volebat adorare ydola verberabat̉ a patrematre nec ꝓpter hoc faciebat icebat enīeis per inſpiracionē ſpūſſancti ꝟos eſtisbene fatui illas ſtatuas adoratis creditis ſunt dij fecerūt mundū nonloquunt̉ nec audiunt. vnde dicūt xp̄ianiomnes dij gentiū demonia dn̄s autē celos fecit. psͣ. xcvi. alibi. ſimiles illis fiāt faciunt ea omnes confidunt in eis.psͣ. xiiij. velletis eſſe talis. certeᶠ credo. ergo qͦmodo ſunt dij non ibo nec credam in eis. Et veniebat in eccleſiā xp̄ianorū videns ibi crucifixū ymaginemꝟginis marie tenente filium in manibꝰſacerdotes hoſtias eleuātes. Interrogabat ſacerdotes dicendo. Dn̄e de crucinixoqͥd eſt hoc qͥd eſt hoc de ymagine virginis marie ſunt iſti dij veſtri eſtꝭ ita fatuiſicut alij. Et ſacerdos diſcretꝰ ad plenūei oīa indicauit. pͥmo de ꝟgine maria quōfilius dei venit īcarnari ī ea ad redimēdūnos quia oportebat eſſet deꝰ ſi debebatnos redimere homo vt poſſet pati portare mortē qͣꝫ meruimus. Et cōueniensfuit de ꝟgine naſceret̉ ⁊cͣ. Et iſte ymagines filij ſunt dij ſꝫ per eas memoramur. nec eas adoramꝰ. ſꝫ illos quos rep̄ſentant. hoc fit ꝓpter rudes ⁊cͣ. Puerautē ſanctꝰ fuit valde cōtentus interrogauit de hoſtia Reſpondet erat ibi deꝰſub illa albedine poſt ꝓbacione aliquoꝝꝟboꝝ ſicut rex infra cortinā hoc poteſtdeus facere mundū de nihilo creauit d̓tpuer. Ego ſum de ꝑte veſtra ſic cōtentꝰredijt ad domum totū narrauit patrimatri ꝓpter quod fuit acriter verberatus.Tande inuitis parentibꝰ ad eccleſiā confugit cathecuminū fieri poſtulauit .i. informari didicit pr̄ nr̄ aue maria articulos fidei. ſcꝫ credo cotidie deuote eadicebat. Sic de eo poteſt dici illud ſapietis phinees filiꝰ eleazari ī bonitate alacritate aīe ſue placuit deo Ecͣci. xlv. phinees interp̄tatur ore reqͥeuit: eleazar in-