De ſanctomartino Sermo. II.

Inuadent em̄ gregem tuū lupi rapacesRogabāt eū vt rogaret vt amplius viueret qui cōpaciens eis orauit di. Dn̄eſi adhuc populo tuo ſum neceſſarius ⁊cͣ.Medici autē qui viſitabant dixerūt ſibiymutaret lectum ⁊cͣ. qͥ noluit di. ꝙ vbivixerat volebat mori. Hoc erat mmiraculum qꝛ ſi aliquis modo vellet facere eſſetſtulticia qꝛ ſi azinus oneratꝰ cadit oportet deponere onus ⁊cͣ. ⁊ iacebat in dorſovt per qͣndā trapā ſeu feneſtrā reſpiceretcelum ⁊ fuit ſibi dictū vt verteret ſe. Reſpondit ſinite me celū videre vt ſpūs dirigatur ad dominū Finalit̓ venit dyabolusad eū Auiſate quia qͣntūcunqꝫ homo ſit.ſcūs in fine veniunt demones ꝟgo mariaobtinuit ꝓ grā ne in fine videret demones. Martiuꝰ autē rep̄hendens eū dixit.Quid hic ſtas cruenta beſtia hihil in me futū reperies ſꝫ ſinus abrahe me ſuſcipiet. ꝓ̓rcōmuniter ꝙ quādo martinus erat puerqͥnqꝫ annoꝝ inuenit vnū obulū que recepit ⁊ non reſtituit ⁊ dyabolus habebatillud peccatū in ſcpͥtis ⁊ beatus martinusnō recordabat̉ ſꝫ orauit deū ⁊ dn̄s ſibi reuelauit ⁊ ſtatim confeſſus eſt ⁊ reſtituit. vtdicit̉ qͣꝫuis tn̄ peccata oīa in baptiſmo remittant ⁊ ergo nō eſt hoc veriſimile ꝙ denariū ſubtraxerit tn̄ poſſibile eſt Modocogitate hic ſi ta modico contra tā ſcm̄virū dyabolus habuit. quid faciet de teraptore qͥ tot milia florenoꝝ rapuiſti quiddicet ⁊ centū vel mille florenos de vſura furto vel rapina tuliſti: ⁊ vos iudicesqͥ de ſentencia iniuſta habuiſtis tot ⁊cͣ. ettu latro. Id̓o modo de bona hora reſpiciatis domū ⁊ burſam ⁊ reſtituatis etiā.Si ſciretꝭ vendere ⁊cͣ. Dicat̉ qͦmodo tradidit animā ſanctiſſimā in manibꝰ angelorum ⁊ fuerunt auditi cantus angeloꝝ.Dicatur miraculū quod factū fuit cumcorpus honorifice portaret̉ ad ſepulchꝝde duobus pauperibꝰ ceco ſcꝫ ⁊ claudo.Cecus enr portabat claudum ⁊ claudusdirigebat ceco viā ⁊ gentes videntes vel

videndo tantā caritateꝫ dabant eis largas elemoſinas qn̄ ergo audiebant̉ miracula que corpꝰ beati martini faciebat nolentes curari ne queſtū amitterēt voluerunt diuertere ne obuiaret ſacro corporicui tamē p̄ter intencione obuiauerunt ⁊curati ſunt In qͦ innuit magna ſc̄tas cumtn̄ in miraculis requirat̉ fides ⁊ deuociopacientꝭ de xp̄o legit̉ ꝙ fecit pauca miracula in nazareth ꝓpter eoꝝ indeuocione⁊cͣ. Ideo ꝑſeuerate in bona vita qꝛ xp̄sdixit. Qui perſeuerauerit vſqꝫ in finemhic ſaluus erit¶ De ſancto Martino. Sermo ſcd̓sN diebus ſuisꝑlacuit deo. Ecͣci. xliiij. Int̉ oīap̄cioſa q̄ nobis deꝰ dedit in hoc mūdo eſttēpus ⁊ dies quibꝰ viuimꝰ quia in hoc ſolo tꝑe poteſt hō penitere confiteri ⁊ amorem dei ac gloriā eternā acquirere. ī alioautē tēpore non. Anctoritas. Me oportet operari opera eius qui miſit me donecdies eſt. veniet nox quando nemo poteſtoperari. Ioh̓. ij. nox ſigni ficat ſtatuꝫ poſtmortē in inferno vbi ſunt tenebre exteriores. vbi nemo poteſt operari ſꝫ recipereqd̓ operatus eſt. Id̓o chriſoſtimꝰ Cū viuis fac ſi quid facturꝰ es quia vltra neqꝫfides eſt. neqꝫ labores. neqꝫ penitencia.Id̓o ſalomon d̓t quodcunqꝫ ſcꝫ boni poteſt facere manꝰ tua inſtant operare gloſa dū dies eſt dū tēpus habet ſequit̉. qꝛnec opus nec rō nec ſcīa nec ſapīa eruntapud inferos gloſa. i. valebunt tibi poſtmortē qͦ tū ꝓperas Ecͣci. ix. Eſt ergo tepus multū p̄cioſū. Augꝰ. hihil p̄cioſiustꝑe. Sꝫ heu hodie nihil vilius reputaturIdeo apl̓s ecce nūc tꝑs acceptabile eccenunc dies ſalutꝭ. ij. Coꝝ. vi. Qui igit̉ dies ſuos bene expendit talis placet deo ⁊de qͣlibet tali dicūt verba p̄miſſa in diebꝰſuis placuit deo/ q̄ verba ad laude ⁊ gloriam ſancti martini applicando. Sciendūꝙ reperio qͥnqꝫ dies in qͥbus ipē deo pla-