Martino Sermo. I.De ſancto

tem talia oꝑa ad quē finē ducunt̉ Dicitſcriptura ſancta ad vitā eternam. Seruiaūt facti deo habetis fructū veſtꝝ in ſanctificacōm finē vero vitā eternam ad. Rovj. Id̓o oꝑa q̄ fiūt in gr̄a dicunt̉ viua qꝛfinaliter ducūt ad vitā eternā facientesModo videamꝰ virtutes ad quē finemducūt ſicut ſūt ꝟtutes theologicales ſcꝫfides. ſpes. ⁊ caritas. Et cardinales ſiuemorales vt. prudentia. temꝑātia. iuſticia⁊ fortitudo ⁊ ꝟtutes ſpūſſancti vt ſūt. ſcientia. intellectꝰ ꝯſiliū. Iſte virtutes ducūt ad fineꝫ diuinā benedictionem in dieiudicij qn̄ xp̄s ſedebit iudicā do ⁊ peccatoribꝰ dabit maledictionē. Diſcedite a memaledicti in igneꝫ eternū qui paratus eſtdyabolo ⁊ angelis eius Mat. xxv. Sedꝑſonis bonis ⁊ ꝟtuoſis dabit bn̄dictiōꝫd venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete/ ꝑatūvobis regnū a cōſtitucōne mundi. Matxxv. Si gͦ a fine denoīat res ⁊ v̓tutes dugggId̓o virtutes dicunt̉ beatituoīes auctoritas. Etem̄ benedictiones dabit legiſlator ibūt de virtute in ꝟtutē. videt̉ deꝰ deoꝝ .i. angeloꝝ in ſyon. Legiſlator eſt criſtus. Ratio qꝛ nulla bona lex dat̉ niſi ꝑeum Ip̄e em̄ dedit legē moyſi in monte ſynai indutꝰ veſte ignis. Ille idē ⁊ nō aliꝰndutus veſte humanitatis que eſt pulchrior igne dedit legem euuangelicam dulcem ⁊ benignam ⁊ ſuauē. Iſte legiſlatordat benedictiones. ⁊ de clarat cū dic̄ Ibūde virtute in virtutem ſcilicet de bono inmeliꝰ. Patet ergo ꝙ virtutes dicunt̉ benedictiones. Cum ergo beatus martinusfuerit plenus virtutibꝰ ⁊ valde virtuoſꝰbene dicit thema d̓ eo. Cognouit eum ſcꝫdominus in benedictionibꝰ .i. in virtutibꝰſuis Patet thema. Si omnes eius virtutes vellem vobis declarare non ſufficevet tempus. Sed de preſenti declaraboquinqꝫ de quibus poterimꝰ habere bonāinſtructionem ⁊cͣ.

Prima eſt fidelitas mentis.Secunda humilitas cordisTercia pietas operis.Quarta aſperitas corporisQuinta firmitas viteEt de iſtis dicit thema. Cognouit eum ībenedictionibus ſuis. Dico primo ꝙ beatus martinus fuit multum perfectus in fidelitate mentis ſcꝫ in fide catholica nō ſolum quando fuit adultus ſed etiam puerocto vel nonem annorum prudenter ſciuit eligere de credentijs que tunc erant inmundo melioreꝫ nec voluit dimittere credentiam electam nec ꝓpter minas patrisnec aliter ſempore enim ſuo erant in mūdo tres credentie ſeu leges generales.PaganicaMoſaycaEuuangelicaPagani em̄ adorabant ydola de auro etargento lapide ſeu ligno Infra que eratcunt hoīeꝫ ad illā finalem benedietionemc demon dans eis reſponſa quando recurrebant ad ea volentes ſcire quis fecit furtum d. O deus quis furatꝰ eſt hoc. Dicebāt vt iuuarent ⁊cͣ. Iſtius ſecte erantparentes beati martiui licet eſſent valdegeneroſi ẜm mundum Scd̓a erat lex moſayca vel iudaica qͣm tenent multi. Tercia eſt lex euuangelica qͣꝫ criſtus ore proprio promulgauit. Secta aūt ſeracenicanō dum erat. quia nondum ſint octuaginta anni ꝙ agareni eſſent hec ſūt niſi criſtiani renegati. Parentes autem beati Martini volebant eum facere ea adorare ⁊ ipſe nolebat. Cogitate quid dicebat ſibi pater Etiam. Adora deum meum. Sed dicebat beatus martinus. Mō ego adoroillum qui me fecit qꝛ illa que vos adoratis opera ſunt hominum arte humana fabricata. Ad quē pater⁊ nunqͥd vides ꝙloquint̉ ⁊ reſpondēt ad interrogata. Etpuer Illi ſūt demones qui loquunt̉: quiadeus non eſt niſi vnus in mundo. Sicuteſt vnus rex in vno regno Sed veſtri dy