Bartino Sermo. j.De ſancto
ad ꝯmunionem caritatis ꝑtinet vel ad directioneꝫ intencōis in alteꝝ. Ad caritatē ſacr̄m eukariſtie p̄cipue ptꝫ cū ſit ſacͣmentū eccl̓iaſtice vnionis ꝯtinens illū inq̄ tota eccl̓ia vnit̉. ⁊ ꝯſolidat ſcꝫ xp̄m. vn̄eukariſtia eſt quaſi caritatis origo ſiue vīculū. Sꝫ inter caritatis effectus p̄cipuūeſt elemoſinaꝝ opꝰ ⁊ ita iſta duo ex parte caritatis p̄cipue mortuis ſuffragat ſcꝫſacrificiū eccl̓ie ⁊ elemoſine. Sꝫ ex ꝑte ītencōnis directe in mortuos p̄cipue valet or̄o qꝛ oratio ẜm ſuā rōeꝫ nō ſolū dicit reſpectū adorātē ſic̄ ⁊ cetera oꝑa. ſeddirectius ad id ꝓ quo oratur ⁊ ideo iſtatria ponūt̉ quaſi precipua mortuoꝝ ſubſidia qͣmuis quecūqꝫ alia bona ex karitatefiant ꝓ defunctis eis valē credenda ſinthec ille ibidem. O ſi haberetis oculos claros videretis quō aīe hodie exeūt de purgatorio ⁊ ꝓceſſionaliter intrāt ad nuptias ꝑadiſi. Iam ꝑat̉ prādiū mō ꝓ eis deillis eſcis incorruptibilibꝰ que nō poſſuntdeclarari quibus dixit xp̄s. Ego diſponovob̓ Luc̄. xxij. O quot menſe ſūt iam ibiꝑate ꝓ refectione aīaꝝ que ieiunarunt inpurgatorio Ideo dicunt̉ tot miſſe ꝑ mūdū tot orōnes fiūt elemoſine. Ideo faciatis vt bene ꝯſueuiſtis Quartus locꝰ eſtbeatoꝝ in celo empirreo in illo ſanctiſſiōſepulchro vadūt hoīes ⁊ mulieres qui inhoc mundo tenuerūt vitā ꝑfectam qui licet peccauerint tn̄ ꝓ tempore ꝯuerteruntſe ad deum ꝯterendo ꝓponendo deceteroabſtinere a peccatis fecerūt ꝯdignā penitentiā intm̄ ꝙ bona excedūt peccata q̄ fecerunt tales qn̄ moriunt ſtatim ab angelis portant̉ coram xp̄o quibꝰ dicit xp̄s laboraſtis. Id̓o mō quieſcite ieiunaſtis iōmō ꝯͣmedite. De hͦ dixit xp̄s factū eſt vtmoreret mendicꝰ ⁊ portaret̉ ab angelisin ſinum abrahe Auce. xvj. qꝛ iam habuerat hic purgatoriū ꝑ penitenciā ⁊ pacīaꝫDe iſto monumento auctoritas anagoyce. Quaſi effodientes theſauꝝ gaudētqꝫvehement̉ cum inuenerint ſepulchꝝ Ioh
iij. Dicat̉ quō illi qui fodiūt ꝓ inueniē dotheſauꝝ gaudent qn̄ inuenerit licet laborauer̄t fodiendo ita qͥs delectat faciendopenitentiā. qꝛ expectat theſauꝝ paradiſi ⁊pro iſtis nō oramus qꝛ nichil indigent anobis licet gaudeāt de bonis q̄ facimꝰ reſpiciunt em̄ nos per feneſtras gaudentesDico vobis ꝙ gaudiū eſt angelis in cel̓Lu.xv. Id̓o heri feſtiuauimꝰ de omnibꝰſanctis vt nos iuuēt hodie de mortuis inpurgatorio exeuntibꝰ vt habeāt gl̓am¶ De ſancto Martino ẜmo pͥmusIgnouit eumin bene dictionibꝰ ſuis habet̉ originaliter Eccl̓. xliiij. Recitatiue in epiſtola hodierna. Sicut feſtum ⁊ ſolēnitas hodierna preſentis diei eſt illius gl̓oſiſſimicōfeſſoris beati martini amici dei. Ita deeodem erit noſter ſermo ⁊ de ſua vita etperfectione ſpirituali nos poterimꝰ extrahere exemplū ⁊ inſtructioneꝫ ad ſaluacionem aīaꝝ nr̄aꝝ ⁊ informacōeꝫ vite. Salutet̉ pͥus v̓go maria. Ego ꝓpoſui iſtudthema vr̄e deuocōni ſub tali intellectu ꝙdeus cognouit ſcꝫ approbando ⁊ acceptado btm̄ martinū in ſuis bn̄dictionibus. ꝓcꝰ intellectu ⁊ declaracone ſciendū ꝙ ꝟtutes ⁊ bona oꝑa ſancta ⁊ meritoria perquas hō acquirit gl̓am celi dicūt̉ bn̄dictiones. Ratio ⁊ fundat̉ in quadaꝫ regulaph̓ie d. Afine denominat res ⁊ cuius finis bonus eſt ip̄m qͦꝫ bonū eſt. Et cuiusfinis malus eſt ip̄m qͦꝫ malū eſt Modoiſta regula declaret̉ in theologia videamꝰ.peccata q̄ homo facit contra deū ⁊ ſua p̄cepta. ad quē finem ducunt ad mortē finis illoꝝ ſcꝫ peccatoꝝ mors eſt ad Ro.vj. Quia mala oꝑa ⁊ peccata que homofacit auferūt vitam anime Item auferūtvitaꝫ gl̓e. Et ab iſto fine dicunt̉ peccatamortalia ꝑ regulā qꝛ a fine denominaturres. Ita ꝑ oppoſitū ſeruire deo in bonisoperibꝰ in penitētia in ſancta vita viuendo ẜm eiꝰ volūtatē ⁊ nō ẜm ſenſualita-