De natiuitate bt̄emarie virginis

ſolucionē. Solutꝰ es ab vxore. noli querere vxorē. Si autē acceperis vxorē nonpeccaſti. ⁊ ſi nupſerit virgo non peccauitTribulacione tn̄ carnis habebūt hmōiEgo autē vobis parco. Hoc itaqꝫ dicofratres. Tempus breue eſt ⁊cͣ. pͥma adChorinth̓. vij. ⁊ nō recipiebāt familiaritatem cū aliquo hoīe maſculo ⁊ ſic cuſtodiebatur tunc plus qͣm modo in monaſterijs ipſa ꝟginitas Auiſent puelle ⁊ mulieres deuote cauere a nimia familiaritate quia īclinat hominē ad malū. Decima clauſula eſt Et factū eſt veſpere ⁊ mane dies vnus veſperus d̓r finis diei. EcceIoſeph antiquus. Et mane ꝟgo mariaiuuenis qͣtuordecī annoꝝ dies vnus perdeſponſacionē. Ad practicā dicat̉ qͦmodo ſacerdos rn̄dit ꝟgini marie dicēs Iſtemodus ē incōſuetus ⁊cͣ. ſꝫ virgo prudenter replicuit dicēs. pater vos allegatꝭ cōſuetudinē humanalē ⁊ nunqͥd eſt maiorauctoritas diuinalis dicēs vouete ⁊ reddite deo vt ait dauid. Dicat̉ qͦmodo ſacerdos ꝓpoſuit in cōſilio in quo fuit cōcluſum vt deus conſuleret̉ in re tā noua quioſtendit de ſancta ſanctoruꝫ ſacerdoti ꝙſua volūtas erat ꝙ illa ꝟgo haberet ſponſum de genere dauid. Id̓o ꝙ fieret p̄conizacio vt oēs cōportaret virgas ⁊ ponerent ad altare. Nota in legenda lūbardica dicebant iuuenes carnales de qͣ virgine de illa maria tā pulchra. O benedictus erit qͥ illā tā pulchrā ⁊ diuit ē vnicāparentū habebit. Dicat̉ q̄modo quilibeteoꝝ parabat ſe ⁊cͣ. Nō opus ē follo cymbalum ſuſpendere collo Ioſephvero cogitauit licet ſim de genere dauid tn̄ quiaſum ſenex ⁊ qꝛ ſum pauꝑ ⁊ virgo ⁊ ſimilia cogitabat Id̓o nō curauit portare virgam dicēdo Iuuenes diceret de me. Ꝙille ſenex dicebat̉ ꝙ tu eſſes deuotꝰ ⁊ iāvenis recipere vxorē. Dicat̉ qͦmodo nullum ſignū fuit oſtenſū ⁊ ſacerdos iterumorauit ⁊cͣ. ad que deus dixit ꝙ ille cui debetur virgo non portauit virgā. Dicat̉ qͣ-

modo iteꝝ venerūt oēs cū virgis ſꝫ ꝟgaIoſeph floruit ⁊ fructificauit amigdalaet ſpūſſcūs in ſpecie colūbe deſcendit ſuꝑeā. Dicat̉ qͦmodo ꝟgo maria orauit vtdeus daret ſibi ſponſum aliquē probū vteſſet ſibi in patrēˡ ⁊ nō iuuenē carnalē qn̄fuit ſibi dictū ꝙ tal̓ ſenex erat ſuꝰ ſponſꝰmultū gauiſa eſt Sꝫ modo ſi vni puelleꝓponit̉ ſenex dicit O quid facere cū illonolo. Sed nō ſic fecit ꝟgo maria. Ecceqͦmodo facta ē veſperꝰ ⁊ mane dies vnꝰDauid. Melior eſt dies vna ſcꝫ iſtiusmatrimonij in atrijs tuis ſuꝑ milia. Etfuit cōpleta ꝓphetia Iſaie. xi. Egredieturvirga ſcꝫ abſciſa ꝑ ioſeph de radice yeſſequia Ioſeph fuit de genere dauid ⁊ flosde radice eius aſcendetDe natiuitate beate marie virginisvel de ſeptē gaudijs ⁊ ſeptem triſticijs.Sermo terciusGo mater pulchre dilectionis ⁊ timorꝭ Eccleſiaſtici. xxiiij. Iſta materiacredo ꝙ erit deo ⁊ beatiſſime ꝟgini marieglorioſa ⁊ nobis ꝓficuoſa. Salutet virgo maria. Notandū ꝙ tria iſta ſcꝫExperiencia ſenſualisEuidencia natur alisProuidēcia diuinalisManifeſte oſtendūt ꝙ gaudia ⁊ leticiehuiꝰ mundi triſticijs ⁊ doloribꝰ ſunt admixta ⁊ nullus poteſt hic habere gaudiūpurū. Primo hoc docet experiencia ſenſualis. Nā in magnis feſtiuitatibꝰ qnͣdofiunt leticie ⁊cͣ. dolent miniſtri ī maxillisꝓpter alapas ⁊cͣ. p̄ſbiteri attediant in canticis ⁊ dolent caput ⁊ guttur ⁊cͣ. Alij dolent in tibijs ⁊ tripudio. Itē in magniscōuiuijs ⁊ nupcijs comedēdo bibendo ridendo ſtatim ſequit̉ aliquid de aliqua revel triſticia ⁊cͣ. Scd̓o hoc docet euidēcia natural̓ regula ē philoſophoꝝ dices.ꝙ omne mediū ꝑticipat naturā extremorū contrarioꝝ vt patet de illo qͥ eſt inter