De aſſumptōe btēvirginis Sermo
reſiſtere ſed de cetero videbimus quistranſibit ſed qn̄ aīa btā aſcēdit cū ſocietate angeloꝝ ꝑentū ⁊ amicoꝝ demōes fugiūt ⁊ aīa cognoſcit eos qͦ eā temptauerunt ⁊ dicet forte o traditor leuiathantu temptaſti me de ſuꝑbia. ſꝫ gr̄a dei meiuuit ⁊ feci pnīaꝫ. Et tu ꝓditor mamona d̓ vſura furto rapina. Ide d̓ aſmodeoqui tēptat de luxuria. Et beel zebub de īuidia belphegor de gula. balberit de tra aſtaroth de accidia. Et ſic aīa trāſit ⁊ portat ab angel̓. aucͣtas ad hͦ factū ē ut moreret medicꝰ ⁊ portaret̉ ab angel̓ noͣ dic̄ab angelo in ſingulari ī ſinu abrahe Luc.xvi. Et p̄t dicere aīa ī ciuitate ſcīficata ſimilit̓ ⁊cͣ Quinta ſil̓itudo ſeu cōditio ēſollenitas q̄ v̓gini marie fuit facta intrado celū empirreū in qͣlibet ierarchia ⁊ inquolibet ordine angeloꝝ iā videtꝭ ꝙ magnū feſtū fit regibꝰ nouit̉ venientibꝰ ī regnū ſuū ⁊cͣ nihil ē reſpectu honoris in celo. nec poſſet lingua explicare ſꝫ intellectualit̓ cōtēplare. Iō catat eccī̄a. Exaltataes ſcā dei genitrix ſuꝑ choros angeloꝝ adceleſtia regna Sil̓r mō dico eqͣlit̓ de anīabtā qn̄ intrat celū empirreū ſancti angelicū magna leticia recipiūt eā angeli ⁊ ſancti reſpiciūt ꝑ feneſtras ⁊ ibi ſūt/ palaciacorꝑalia de materia celeſti ⁊ ſalutāt aīaꝫet gaudent qn̄ aīa intrat. qꝛ pauce intratEt ſicut ſponſa in die nuptiaꝝ vadit toa verecūda ad eccīam. Et ſicut bn̄ placꝫſibi illa verecūdia. Ita tunc aīa ſancta ⁊in qͣlibet ierarchia cantat vna melodia cꝰdam cātilene cōtinentis tres verſiculosẜm qd̓ aīa facit tria ut ſaluēt̉ Primuꝫqn̄ dimittit pctā ⁊ malas ſocietates iſtd̓eſt pͥncipiū bone vite ꝓpter hoc in pͥma ierarchia cantat̉ aīe trāſeunti felix dies. felit hora. felix tp̄s. felix mora in qͣ pctā dimiſiſti. Et aīa facit oībꝰ reuerētiā dicēsNon nobis dn̄e non nobis ſed noī tuoda gloriā Secūdū opus poſtqͣꝫ dimittit pctā accedēdo ad xp̄m. cōfitendo pec
cata. cōicando. audiendo miſſas. ſermōesꝓpter hoc cantat ſibi in ſcd̓a ierarchia. ſecundus verſus. Felix dies. felix hora. felixtp̄s. felix mora in qua xp̄o adheſiſti. Terciū opus eſt ꝑſeuerare finalit̓ ī bona vita qꝛ al̓s nihil valeret inciꝑe ⁊cͣ. Iō ī tercia ierarchia cantat felix dies felix hora felix tp̄s felix mora in qua curiū cōpleuiſtiEt ſic vadit vſqꝫ ad cathedrā xp̄i qui demanu ſua coronat eā aucͣtas Iuſti inꝑpetuū viuet ⁊ apud dn̄m ē merces eoꝝet cogitatio eoꝝ apud altiſſimū. Iō accipiet regnum decoris ⁊ dyadema ſpēi demanū dn̄i Sapiētie. v. Cogitate qualegaudiū ē in celo ſuꝑ vno pctōre pnīamagente Multomagis pnīam complenteLuce. xv. Et p̄t dicere aīa in ciuitate ſanctificata ſil̓it̓ ſcꝫ virgini marie requieui¶ De ſancto Bartholomeoos amici meieſtis Ioh̓. xv. Sicut totumofficiū ⁊ ſollēnitas hodiernaeſt beati Bartholomei Ita etiā exit ⁊ ſermo. Et ſi placet deo habebimus multasdoctrinas ad inſtructōem vite nr̄e ⁊ ī formationem anīaꝝ. Sed prius ſaluteturvirgo Maria. Cōiter oſtendit̉ in eccleſia ⁊ declarat̉ ꝙ inter omnes ſanctos quifuerunt a principio mundi ſunt ⁊ erūt excellentiores ⁊ maiores ī ſanctitate ⁊ magis illuminati ip̄i apoſtoli. Et eſt bonaratio que eſt iſta. Quilibet chriſtianus indubie credit ꝙ chriſtus eſt principiū fontale totius ſanctitatis ⁊ perfectionis. Iōqͣꝫto ſanctiꝰ ſiue p̄cedentes xp̄m ſiue ſequentes fuerunt chriſto proximiores tāto fuerunt ſanctiores. digniores ⁊ excellentiores. quia erant iuxta principiumfontale totius ſanctitatis. Et quia apoſtoli ſimul fuerunt cum eo ſtantes cōmedentes ⁊cͣ. Iō maiorē ſanctitatem ha-