In octaua ſanctiDomīci Sermo

poteſtis ita vigilare ſurgendo ad matutinas ⁊cͣ. Notate ꝙ pn̄s vita eſt obſcurareſpectu vite gl̓e licet nobis videat̉ diesclara ſicut noctue nox videt̉ ſibi clara cūtn̄ nox ſit obſcura reſpectu claritatis diei.Ita eſt de nobis nō ſumus niſi noctue ſꝫquādo anima trāſit de hoc mūdo ⁊ vidꝫclaritatē glorie tunc dicit Nox p̄ceſſit dies autē appropinquauit. Ad ro. xiij. Iōvos de mūdo ſurgatis a ſomno peccati īnocte huius vite vt laboretis ⁊ lucremīmerita apud deū anteqͣꝫ veniat dies alterius vite. Si dicat̉. iam ego laboro fodiendo ſuendo ⁊cͣ. Dico ꝙ totū hoc remanet hic inferius. Si gͦ nihil lucramī in alio mūdo de quo viuetis in alio mundo;qꝛ poſſeſſiones ⁊ diuicie hic remanēt? Ideo laboretis in oꝑbꝰ ſpūalibusⁱ orando quolibet die deuote ⁊cͣ. Seruate feſta audiatis miſſam/ ⁊ ſermones ⁊ freq̄nter debetis cōfiteri ⁊ cōīcare quia de iſtisoportet viuere ibidem. alias remittituranima ad hoſpitale miſeroꝝ. Iō dicit ſcpͥtura. Sapiēs cor ſuū tradet ad vigilandū diluculo ad deū qui fęcit illū ⁊ in cōſpectu altiſſimi deprecabit̉ Ectī. xxxix.Nota dicit ad deū non dicit ad munduꝫDico ſecūdo ꝙ vigilāt aliqui non amore lucri temporalis ſed timore periculi tēporalis. vt naute ⁊ maxime ille quiregit gubernaculum ⁊ qui reſpicit tumorem maris. Omnes illi vigilāt timorepericuli maris vel venti vel terre. Undeait ſcriptura. Qui nauigāt mare enarrātperitula eius. Eccī. xliij. Uigilant eciamcuſtodes periculo inimicorū Et ſic eciamnos debemus vigilare. Nā iſte munduseſt tanqͣꝫ mare. Unde ait Dauid. Hocmare magnuꝫ ⁊ ſpacōſum maībus illicreptilia quorum nō eſt numerus animalia puſilla cum magnis illic naues ꝑtranſibūt. Ibi dicit Dauid ꝙ iſte mūdus ſit les elacōnes .i. carnis. Tercium pericūmare Ideo in eo ſūt multa pericula. Unde ait Sernardus. Periculū huius mū

di ꝓbat tranſeuntiū raritas ⁊ pereuntiūpluralitas. Sicut eī in mari marſilie vixde quatuor nauibus vna reuenit. Sic dequatuor animabꝰ vix vna ad portū ſalutis ꝑueīet. O vtinam decima ꝑs gentiūſaluaretur. Nam nauis in mari maximetimet periculū de vento ⁊ periculū de aqͣ.et periculum de rupe. Sic ⁊ nos timereoportet Nam venti ſūt dyaboli temptationes et quando aliquis vadit ꝑ marehuius mūdi cum deuocōne ⁊ bona vitaTalis ventus ducit nauem ad portā paradiſi ſed quādoqꝫ venit aquilo ſcꝫ dyaboli temptacō qui proicit nauem ſurſumeleuando in ſuꝑbia vana gloria auaricialuxuria ⁊cͣ. ⁊ ita nauis ſcꝫ cōſcīa ⁊ animaperit. Magnus ventus dicit̉ quādo eradicat arbores. quia non legitur ꝙ ventꝰdiruerit montes. Sed ventus temptacionis dyaboli non ſolum eradicat arbores ſcꝫ perſonas ſimplices ſed diruit mōtes ſcilicꝫ ꝑſonas ſpūales. Unde de hocair ſcriptura. Ecce ſpūs grandis ⁊ fortꝭſcꝫ demon vel ventus temptacōnis ſubuertens montes. et conterens petras. iij.Reḡ. xix. Nunquit erant montes AdāSampſon Dauid Salomon. ⁊ tamendyaboli temptacō omnes illos ſubuertit ⁊cͣ. Ideo nos miſeri quid faciemus niſi vigilare periculo huius venti Secūdum periculū quod timet nauis in aqua.eſt aqua. Nam aliquociens vnda marꝭintrat nauem ſic ⁊ nobis quandoqꝫ accidit Nam vnde maris ſunt temptacōes.et inclinacōnes carnis vt cum perſona ēincolumīs ſcꝫ quando caro nō moueturnec cogitando nec loquendo de quacumqꝫ materia carnali. Tunc quandoqꝫ ſubito veniunt motus illiciti ⁊ concupiſcecie praue. Et ideo tunc oportet cautevigilare. De hoc Dauid ait. Mirabilum eſt maius ſcꝫ quādo nauis impigitin rupe. Id̓o vigilāt naute diligēter. Sic