Infra octauas ſcīdominici. Sermo

Ego ſum via veritas ⁊ vita. Nō ſolumnō dixit falſum īmo non permittebat corā ſe dare aliqd̓ falſum teſtimoniū cōtraviuos nec mortuos ꝯtra viuos dicat hyſtoria euuāgelij quādo fuit in bethania ⁊magdalena videns eū feſſū cum precioſiſſimo vnguēto vnxit ſtatim iudas. ⁊ alijꝯtra eam inceperūt dare falſum teſtimoniū d. vt qͥd perdicō hec ⁊cͣ. O illa fatua⁊ ſimilia verba. Et xp̄s qui de abſentibꝰfatiebat ſe aduocatū dixit. Quid moleſtieſtis huic ⁊cͣ. Mat. xxvj. O benedictuseſt ille qui in abſentia manutenet diffamatū. Idem de mortuis dicūt aliqui qn̄obloquunt̉ de mortuis mortuus eſt. Iōnon poteſt lingna mea ſibi nocere dico ꝙymo poteſt ſibi nocere dupliciter. Namlicet ſit mortuus corpore viuit tn̄ in cordibꝰ multoꝝ per bonam famam ⁊ qn̄ tudiffamas eū aufferes ſibi illā vitaꝫ. Secundum malum ꝙ in iudicio dei līgue ohloquentium nocent aīe hoc ꝯfirmatur miraculo de religioſo mortuo qui licet ſeruaret tam vota nō tn̄ ſeruabat cerimonias⁊ in multis defecerat. Cunqꝫ fratres quidicebāt pſalteriū corā corꝑe incepiſſentipſum iudicare. O dicebat vnus bēne potabat ⁊ alter ita ⁊ ſine aqua ⁊ ſic de talibus. Subito fr̄ ſurrexit dicens. Parcatvobis deus fr̄es qꝛ in magno ꝑiculo mepoſuiſtis in iudicio vbi accuſabar a demonibꝰ ⁊ iudicabar a vobis neſciebaꝫ quibꝰprius rn̄ derem ⁊cͣ. Id̓o xp̄s defendebatmortuos vt patet Luce. xiij. Duo caſusacciderūt temꝑe xp̄i dum ipſe predicaretMulti ſurgebāt dicentes ſe eſſe meſſiaꝫInter ceteros iudas galileus ⁊ qꝛ multiſequebant̉ eum pylatus iugulauit om̄eseos. Cunqꝫ hoc referret xp̄o aliqui dixerūt. O mali homines erat xp̄s ſtatim fecit ſe aduocatū dixit putatis ꝙ hij galileipre omnibꝰ galileis peccatores fuerūt qꝛtalia paſſi ſūt nō dico vobis ſꝫ niſi penitetiaꝫ egeritis oēs ſimiliter ꝑibitis luce. xiijItem turris ſylōe que cecidit ⁊ oppreſſit

xviij. homines de quibꝰ loquētes coramxp̄o dicebant mali ⁊ magni pectōres erātqꝛ ita eis accidit ⁊ xp̄s dixit putatꝭ ⁊ ipſipeccatores debitores fuer̄t ꝓpter omneshabitātes in iheruſalē nō dico vobis. ſꝫ ſinō penitentiā egeritis om̄s ſimul peribitꝭDicat̉ ꝙ plures dampnant̉ ꝑ diffamacōęꝫ qͣꝫ ꝑ furtum. Ratio qꝛ furtū qn̄ videt dat ꝯpunctōneꝫ cordis ⁊ finaliter reſtituit. Sed verba exquo dicta ſūt tranſeunt ⁊cͣ. ⁊ tradunt̉ obliuioni ⁊ ſic nō reſtituit fama. Item maius furtum eſt fame qͣꝫ pecunie Prouer. xxij. Melius eſtnomen bonū qͣꝫ diuitie multe ⁊cͣ. Dicat̉de reſtitucōne fame verbo vel ſcripto fiēda alias nō poſſunt ſaluari. Iō teneamꝰꝯſilium apoſtoli Deponentes mendaciūloquimini veritatem vnuſquiſqꝫ cum ꝓximo ſuo. Ratio qm̄ ſumus inuicem menbra ad Ephe. iiij. Dico tercio ꝙ debemꝰexhibere cor ad ſeruiendum iuſticie ꝑ mēſuratā affectionem Sicut primū preceptum ordinat corpus ita nonū ⁊ decimumque coincidūt ordinant cor. Ratio huiꝰprecepti eſt qꝛ cupiditas eſt radix omniūmaloꝝ. jͣ. ad Thy. vj. Radix omniū maloꝝ eſt cupiditas qͣꝫ quidā appetentes errauerūt a fide ⁊ inſeruerūt ſe de doloribꝰmultis tu aut homo dei hoc fuge. Rōneꝫaſſignat apoſtolus dicens. Nam qui voſunt diuites fieri incidūt in temptacōem⁊ in laqueum dyaboli ⁊ deſideria multa⁊ inutilia ⁊ nociua que mergunt homīesin interitu ⁊ perdicōne ibidē. Dicat ꝙ exquo doctor vel mecator ciuis vel dn̄s ꝓponit in cor de ego volo ditari factum eſtꝑditus eſt. Sꝫ debet facere ꝙ in ſe eſt ſb̓timore dei. Et ſi deus ſibi dat diuicias debono iuſto recipiat al̓r nō querat. Id̓o deus cuilibet volens ꝓuidere dixit. Non cōcupiſces domū ꝓximi tui nec deſideras vxorem eius nō ẜuum non ancillam nō bouem nō aſinum nec omnia q̄ illius ſunt.Exodi. xx. Iſtud preceptum ẜuabat xp̄sꝙ nō oportebat ꝯcupiſcere qꝛ dn̄i eſt tra