De ſanctoLaurēcio martire
veſtꝝ ⁊cͣ. Dico primo ꝙ beatus laurentiujs ſicut arbor bona in orto ſancte eccl̓ieplantata fecit fructu de abſtinentia ꝑſonali. qꝛ ſemꝑ abſtinuit a vicijs ⁊ peccatisa vanitatibꝰ mundi in tribus locis. Primo in ciuitate oſtha. Scd̓o ī ceſar auguſta. Tercio in roma De primo ſciendumeſt ꝙ ipſe fuit de oſtha natꝰ de magno genere multum dilectus ⁊ licet ī domibusmagnoꝝ fuiſſet nutritus tn̄ beatus lauretius abſtinuit a ludis pueroꝝ. qꝛ iam incipiebat timere deū cauebat a mendatijs aiuramentis/ ⁊ orabat deū cotidie. Dicat̉h̓ modus ieiunādi Aecte fuit cōpletum ineo illud verbū ſalomonis puer eram ingenioſus ⁊ ſortitus ſū aīam bonam Sap.viij. Si em̄ videbat aliquē ſcutifeꝝ vicioſū in domo pr̄is ſui vitabat illū. qꝛ magnū ꝑiculū eſt pueris ſi in puericia dāt. ſealicui peccato. qꝛ qn̄ ſunt magni vix poſſunt ſe ab illo cauere. Ideo legit̉ de alexādro magno ꝙ dum eſſet puer pr̄ eius cōmiſit ip̄m vni mgr̄o qui oſtendit ſibi aliqͣmagna vicia. Et qn̄ fuit magnꝰ volebatabſtinere ⁊ nō poterat. Et diſplicebat ſibiꝓpter qd̓ occidit mgr̄m ſuum vocatumleonidem ⁊ iuxta nomen ſuum dedit ip̄mleoni viuū. Id̓o multum debent cauere aocietate malaꝝ ꝑſonaꝝ. Ita fecit beatꝰlaurentius/ ⁊ videt̉ fuiſſe in eo cōpletumverbum ſacre ſcripture. Bonum eſt virocum ptauerit iugum dn̄i ab adoleſcentiaſua Tre. iij. Nota iugū ſcꝫ bone inſtructionis. Secundo abſtinuit in ceẜ. auguſtaqꝛ quādo habuit diſcretionē dimiſſa domō patris iuit ad ceſar auguſtam ad ſtudendum. Modo iam ſcitis ſtudentes qͣntas ſtulticias faciūt ⁊ diſſolucōnes Sedbeatus laurentius abſtinuit ab omnibus.confitebat̉ ſepe ⁊ ꝯmunicabat ⁊ ſtudebatplus in die qͣꝫ alij ī vna ebdomada domabat carnem ſuā ⁊ ſic ꝯſeruabat ſe in virginitate in tm̄ ꝙ odor bone fame ſue redolebat etiā vſqꝫ romā ⁊ fuit in eo verificatūverbū ſacre ſcripture dicentis. Memen-
to creatoris tui in diebus iuuentutis tue⁊cͣ. Eccl̓. xij. Tercio iuit romam. Et ecceſanctus ſixtus papa vadens ad celebrandum cōſilium toletanū fecit tranſitum ꝑceſar auguſtam ⁊ audita fama beati laurentij vocauit eum/ ⁊ ſcita ſua ſanctitateduxit eum ſecum quē habuit ita caꝝ ⁊ dilectū ꝙ papa nolebat miſſam celebrare ſine eo. Item qn̄ papa cōmunicabat ppl̓mDicatur quomodo conſecrabat multashoſtias ⁊cͣ. Tūc adhuc dabant etiam deſanguine xp̄i cōmunicantibus ⁊ conmiſitbeato laurentio dn̄ici ſanguinis diſpenſacōnem ſꝫ poſtmodum fuit ſtatutum ꝙ nōdaretur ſanguis populo ꝯmuni ꝓpter pericula que poſſunt ſequi ⁊ ſcandala qꝛ etiāiam in hoſtia conſecrata eſt ſanguis criſtiex naturali ꝯcomitantia ⁊cͣ Deinde papafecit eum dyaconem cardinalem licet contradiceret ſed ꝓpter obedientiam acceptauit beatus ſteffanus ⁊ laurentius fuerūtdyaconi cardinales ⁊ officium iſtud dōdum nominabatur iſto nomine cardinales ſꝫ non credatis ꝙ ex hoc ipſe mutauerit ſtatum vel ſuum modū viuendi. Sedvixit ſicut prius ī cibo. potū. ⁊ veſtitu ⁊ abſtinentijs. Ecce quomodo beatus laurentius fecit fructum de abſtinentiaʸ ꝑſonali⁊ poſſumꝰ ſibi dicere thema habetis fructum veſtrum ⁊cͣ. Et concordat auctoritas pauli dicentis Hec eſt voluntas deiſanctificatio veſtra vt abſtineatis vos afornicacōne vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuūpoſſidere in ſanctificacōne ⁊ in honore nōin paſſione deſiderij. Sicut ⁊ gentes queignorant deum. jͣ. ad Theſal̓. iiij. Secūdobeatꝰ laurentius fecit fructum de miſcd̓iaꝓximali qꝛ ita erat miſericors qd̓ nichilſibi retinebat ſꝫ totū dabat pauperibꝰ xp̄i.Nā tūc tꝑis erat in roma imꝑator quidam xp̄ianus nomīe philippus qui dicitfuiſſe ꝯuerſus a beato laurentio Sꝫ poſtfuit imꝑator quidam tyrānꝰ noīe deciusmaximꝰ perſecutor xp̄ianoꝝ qui ſciens ꝙſuꝰ p̄deceſſor dederat eccleſie totum ſuū