De ſcō PetroSermo
opus eſt ſi fiat ꝓ deo ⁊ amore xp̄i. Sedqn̄ ſit non ob dei reuerentiā ſeu amoreꝫſed interceſſionem ꝑſonaꝝ totū merituꝫꝑ̄dit̉. Dicat̉ practice. Si papa rex rogaret te ꝙ remitteres forſitan remitteres ⁊tamē ꝓ xp̄o nō remittas. Dicat̉ qn̄ in iudicio xp̄s oſtendens vulnera dicet. Ecte quid feci ego ꝓ te. Uideamus quid feciſti tu ꝓ me ſi remiſiſti amore ſui dabittibi ꝑadiſum. Si vero remiſiſti amorepape vel regis vel alioꝝ dicet tibi vadas ad illos ergo vt dent tibi ꝑadiſū quihabebūt ſatiſfacere de ſeip̄is. Si remittis pura intentione ꝓ honore xp̄i. Tuncxp̄us accipiet te ꝑ manui dicens. Eugeſerue bone ⁊ fidelis Math̓. xxv. Auiſemini vt in oībus ad deū dirigatis intenxa. xx. ę tionem. In oībus honorificet deꝰ vſqꝫ īſeculoꝝ pͥma Petri. iiij. ¶ Quantū adquarta virtute que eſt dura paſſio cumdicit bariona ꝙ ẜm ſcd̓am interp̄tationem vult dicere filius columbe ſcꝫ colonij. Ecce hic martiriū ſuū dicat̉ qn̄ ſacerdotes veteris teſtamenti offerebant deocolumbū pͥmo deplumabant. Itē fregerunt ſibi alas. Item fregerunt collū ⁊ inclinabant ſibi caput. Et tale ſacrificiummultū erat deo acceptabile. Unde ſacrificiū ⁊ oblationem ⁊ holocauſtū placabile deo Leuit̓ pͥmo. ꝙ beatus petrꝰ fuerit filius columbe ptꝫ in eius martirio ꝓpter pacientiā qͣm habuit ⁊ ꝑ eternā beatitudinē. Si qͥd patimī ꝓpter iuſticiambtī pͥma Petri. iiij. Dicat quō btūs petrus poſtqͣꝫ p̄dicauit ꝑ multas ciuitateset villas ⁊ conuerterat plures gentes inanthiochia ⁊ alibi venit romā ⁊ p̄o ibip̄dicante contra mandatū Neronis imꝑatoris qui p̄cepit fidē xp̄i non p̄dicarefuit captus xp̄iani vero volentes eum liberare dicebant ſibi. O pater nos liberabimus vos fugite de iſtis Candē acquieſcēs eis fugit quo egrediente de ciuitateapꝑuit ſibi xp̄s cū cruce in humeris que
videns Petrus dixit. Dn̄e quo vadisqͣſi diceret ego egredior de quitate ⁊ tuingrederis. Rn̄dit xp̄s. venio romā ꝯterū crucifigi dicens ſemel fui crucifixus inin̓m hic volo iteꝝ crucifigi volebat xp̄sꝓ poſtqͣꝫ fuerat in irl̓m crucifixus in ꝑſona ꝓpria ꝙ in perſona petri debebat romecrucifigi qd̓ petrus intelligens ſtatim reuerſus eſt in ciuitatē ⁊ xp̄s ad celū Et dixit petrꝰ amicis ſuis xp̄ianis ciuitatis quōſibi apperuerat xp̄s ⁊cͣ ptꝫ quō erat deoacceptabile. ⁊ gratioſum. Ip̄e aūt fuit reuerſus ad captione imꝑatoris venerunt.miniſtri ⁊ habuit ſnīam crucifigendi ī cruce qͣm ip̄e adorauit d. mīſtris ꝓ gr̄a peto ꝙ nō crucifigatis me eum capite ſuiſūvt xp̄s magiſter meꝰ ſed caput ponite deorſum dixerunt miniſtri maius tormentū erit ſibi complaceamus ſibi in hoc dūaūt eſſet in cruce non ceſſabat predicare.ſtantibus in circuitu eius oſtendit hic nobis doctrinā ꝙ non debemus ceſſare a p̄dicationibꝰ frigore nec calore nec laboribus. ſed tonari in conuerſionē aīaꝝ. Etip̄o ſic ſtante xp̄us miſit angelū cū coronis violaꝝ ⁊ xp̄us aperuit ibi librum tenens in manu in quo btūs petiꝰ legebatEt poſtea dixit dn̄e ih̓u xp̄e gr̄as tibi ago qui me portaſti ad finē optatū. Dn̄erecōmendo tibi iſtos xp̄ianos filios generatos in vtero ſponſe tue ſcꝫ in eccleſia ꝑ baptiſmū ⁊ ſic tradidit deo ſpm̄ quēangeli dei portauerunt ad gloriā Moraliter hic crux petri n̄ erit talis ſicut ciuxxp̄i ſed reꝑio ꝙ etiā ponitis ſpem veſtrain cruce beati petri que nullū p̄t ſaluarenec etiā ſanctū petrū niſi virtute xp̄i Unde mihi abſit gloriari niſi in cruce domīnr̄i ih̓u xp̄i ad Gal̓. vlti. īmo ꝙ fortiuseſt aliqui ponunt de facto licet non mente ſpem in ſigno dyaboli qd̓ eſt circulus.Nam ſicut boni religioſi in puncipio heraꝝ inuocant deum ſigno crucis Dicēdodeus in adiutoriū faciunt circulū quia in