De ſancto PetroSermo.
do ſꝑ reſpiciebat honorē dei qd̓ notaturin hoc ꝙ dr̄ bariona qd̓ interptat̉ filiusſimplicitatis nō dicit duplicitatis/ qn̄ enīaliquis aſpicit mundū ⁊ ad honores ⁊ n̄ad deū ē duplicitas accidit talibꝰ vt gallo qui cū vno oculo reſpicit celū ⁊ cumalio granū. Beatus aūt petrꝰ in omnibꝰhabebat rectā intentionē ad deū vnde inp̄s. Non nobis dn̄e nō nobis ſed nomītuo da gl̓iaꝫ. Ecce ſimplicitas Eiſti merentur beatitudinē. Unde beati mundocorde qm̄ ip̄i deū videbunt hic ꝑ conteplationē ⁊ in alio ſeculo ꝑ eterna poſſeſſionē. Bene habuit iſtā virtutē beatus peteus qꝛ licet eſſet papa ⁊ vicarius xp̄i ⁊haberet tantā ſanctitatē ꝙ ſanaret omēsinfirmos etiā vmbra ſua tangens infirmos curabant̉. Dicat̉ quō qn̄ ſciebantip̄m tranſiturū ꝑ alique vicum ponebātinfirmos vt vnibra tangeret eos ⁊ ſanarent̉ Actu. v. Sed cū toto hoc tantā habebat ſimplicitatē ꝙ nullā habebat ypocriſiam ſeu vanā gloriā aut p̄ſumptonēIbat ſimpliciter rexit ⁊ correxit ſe. patetꝙ erat filius ſimplicitatis/ poterat dicere. Scio deus meꝰ ꝙ tu ꝓbas corda etvniuerſa hec pͥma Paralip. vlti. Tu ꝓbas corda creature ſi ſeruit bene ⁊ rectaintentione ⁊ ſi ē ſimplex diliges eū. Etideo poterat dicere beatꝰ petrꝰ. In ſimplicitate cordis mei dilexi te ⁊ tibi ſeruiui vero corde ¶ Moraliter hic eſt ſciendū ꝙ pͥmū ꝙ reſpicit deꝰ in oꝑbꝰ nr̄is ēintentio. Nam ſi vnꝰ faceret oīa bonamundi de genere bonoꝝ ⁊ non fieret recta intentione nihil valerermeritorie. verbi gr̄a ad practicā magnū opus meritoriū eſt religionē intrare intm̄ ꝙ dicit beatus tho. in ſcd̓a ſcd̓e. qͦ lxxxix. ar. iij. ad terciū ꝙ votū religionis ſi recta intentionefiat cū ſit perpetuū eſt maius qͣꝫ votumhegrinationis terre ſancte q eſt tꝑale ſicAllexander tercius dicit ⁊ habet extra d̓vo. ⁊ vo. redemp. in c. Scripture. ⁊ po-
ſtea ſubiungit thomas ibidē ꝙ rōnabiliter dici p̄t ꝙ aliquis cōſeqͣtur remiſſionepeccatoꝝ oīm ꝑ ingreſſū religionis qͥ vtilior ē qͣꝫ peregrinatio terre ſancte qͣꝫtumad ꝓmotionē in bonū q̄ p̄ponderat abſolutioni a pena hec thomas ibidē ⁊ ī lr̄apulchra de hoc ibidē Sed iſtud opus peruertit ſcꝫ ingreſſus religionis ⁊ ꝑdit qn̄intentio ē ꝑuerſa ⁊ tꝑalis utputa qꝛ ſperatis qꝛ filiꝰ vr̄ erit abbas vl̓ magiſter ītheologia aut ep̄us ⁊ iō inducitꝭ eū ad religionē ⁊ niſi hoc ſꝑatꝭ ip̄e nūqͣꝫ religionē ingrederet̉ qꝛ tal̓ intētio nō ē ad deū.ſed ad md̓m ⁊ ꝑdit̉ meritū vl̓ ſi intrat vtviuat ī reqͥe nō ẜuādo religionē. Iſta intentio ē ꝑuerſa. Nā meliꝰ eēt religioſoꝙ eēt latro qͣꝫ religioſꝰ nō ẜuādo qͥ debet. Itē p̄dicare ꝟbū dei ē magnū meritū qꝛ ē magnū opꝰ. Si intētio ſit recta.ſꝫ qn̄ aliqͥs p̄dicat ꝓpt̓ vanā gl̓iaꝫ ſeu fama vl̓ ꝓpt̓ pecunias hn̄s ītētione ad mūdana totū ꝑdit̉ ⁊ dānat̉. Querit b. tho.qͦdlibeto. v. q. xij. ar. ij. ī corꝑe. ſi ꝑ pnīaꝫp̄t qͥs recuꝑare aureolā q̄ digne p̄dicātiꝓmiſſa ē. ſi ꝑ vanā gl̓iam eā ꝑdiderit ⁊dic̄ ꝙ n̄ qꝛ n̄ fuit lucratꝰ ip̄aꝫ iuxta ſnīaꝫdn̄ ¶ ¶ Amē dico vob̓ receper̄t mercedē ſuā p̄t tn̄ acqͥrere gr̄aꝫ dei ſi emēdat̉.vl̓ ꝑ bonā p̄dicatōem aliā de nouo p̄t lucrari aureolā. Sꝫ ꝑdita nullatenꝰ p̄t recuꝑari. Itē ī bello iuſto illi qͥ vadūt magnū opꝰ faciūt ſi hn̄t rectam intētione.Btī ſūt qͥ moriūt ꝓpt̓ iuſticiā vl̓ defēſionē reipublice int̓ martires ſūt gl̓ioſilꝫ eccleſia nō faciat feſtū ſꝫ ſi faciūt ꝓpt̓ vanitate ml̓ti dicētes amore dn̄i mei ⁊cͣ. Ofatue ī tali caſu oꝫ p̄ponere amore ⁊ reſpectū diuinū ⁊ vera iuſticiā dicendo ꝙfaciamꝰ h̓ amore ⁊ zelo iuſticie. Iō velcenabimꝰ īⁱ tabernacul̓ inimicoꝝ nr̄oꝝ ꝑvictoriam qm̄ hēbimꝰ vl̓ cū deo ī ꝑadiſo ex qͦ defēdimꝰ iuſticiā. Sꝫ qn̄ hes intētōem fatuā totū bonū opꝰ ꝑdis Sil̓rremittere iniurias ꝑcere inimicis magnū