Sermo.De ſancta cruce

ydoloꝝ ad muniendū ſe cōtulit qui ip̄iꝰloci ſacrilegiū ꝑtimeſcens qͣꝫuis fidē xp̄inon haberet cum ſigno crucis ſe munirecurauit. Nocte aūt media euigilās viditmalignoꝝ ſpirituū multitudine ⁊ ſathanā ſedente ⁊ om̄es ei aſſiſtentes. Et veniens vnus de malignis ſpiritibꝰ adorauit eum cui ille vnde venis ⁊ ille in tali ꝓuincia fui ⁊ bella plurima concitaui. Nota bene in legenda vſqꝫ ibi vas vacuumſed ſignatū ad hanc voce illa malignoꝝturba diſꝑuit. Iudeus aūt ad ep̄m veītet ei oīa ꝑ ordine enarrauit. ⁊ baptiſmūſuſcepit ¶ Quantū ad terciū verbū ꝓpoſitū ꝑtractabit̉ in ꝑſona cuiuſlibet hominis vere credētis. nā gloriā quā nosſꝑamus in celo habemꝰ ꝑ xp̄i cruce. qꝛin illa paſſus eſt. Ideo nullus ante xp̄ipaſſionem intrauit celum. Sed ibat velad infernū vel ad locū purgandoꝝ velad locū ꝑuuloꝝ ſiue lymbum vel ſynuꝫꝑfectoꝝ qui d̓r ſinus abrahe Dicat̉ quōinfernus eſt in corde terre vbi domuncule vt in corde pomi. In ſinu ergo abrahe ibant. anime ſanctoꝝ pͥma fuit Abeletcͣ ⁊ ibi expectabant xp̄m qͥ extraxit eosinde qn̄ ſurrexit a mortuis de hoc ꝓph̓a.zacha. ix. Tu quoqꝫ in ſanguine teſtamēti tui eduxiſti vinctos d̓ lacu in qua n̄ erataqua. Modo aut exquo xp̄ianus fit crędens in xp̄m ⁊ eſt ei obediens qn̄ moritiam inuenit portam ꝑadiſi aꝑtam in virtute crucis. Crux xp̄i clauis eſt ꝑadiſi dicit Rabanus ſed requirit̉ credentia ⁊ obedientia vt ſic vadimus ad gloriā paradiſi qͣꝫ ꝑ crucem habemus. Ideo dicimꝰmodo. Nos aūt gloriari oportet in cruce dn̄i noſtri ih̓u xp̄i in quo eſt ſalus vita ⁊ reſurrectio noſtra per quem ſaluati ⁊liberati ſumus.¶ De ſancta cruce iteꝝ.

Vuacuatuꝫ eſtſcandalū crugꝭ ad Gal̓. qͥntoHic declaret quid eſt ſcandalum corꝑalit̓. Deinde ſpūalit̓. Scandalū enī e vocabulū grecū ⁊ in linguanr̄a vulgari ide ē ꝙ impingere vel ſedere vel cadere. Uerbi gr̄a qn̄ aliqͥs vaditꝑ ſuā viā ⁊ nō auiſando ſe inpingit ī lapide vel alio ligno hoc dr̄ ſcandalū. Un̄dic̄ b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlij. ar. pͥmo ꝙ ſcādalū eſt dictū vel factū p̄bens alteri occaſione ruine ⁊ hoc ibidē pulchre declarat ꝑ ſimilitudine obicis vide ibidemIdem ſpūaliter qn̄ aliquis incepit bonāvitā vel ī religiōe vl̓ malicie vl̓ ī clericiavl̓ ī ſtatu ſeculari cauete ne inpingatis ꝑfamiliaritates vl̓ al̓s qͦt hoīes qͦt mulieres qͦt vidue ⁊c̄ vadūt deuote ad ꝑadiſū ꝑ viā bone vite. Sꝫ pꝰ modicū īpingūt ⁊ fragūt ſibi collū peccādo mortaliter. Iō dic̄ ſcriptura ī via ruine .i. ꝑiculoſa ī occaſione peccādi nō eas ⁊ nō offendas in ⁊cͣ Eccl̓. xxxij. Modo ad ꝓpoſitūin ſacra ſcriptura inuenit̉ triplex ſcādalūſiue occaſio peccādi ꝯͣ cruce xp̄i. Primūeſt diſcipl̓oꝝ adherētiū ⁊ hͦ veniebat exignorātia. Scd̓ꝫ ē hoīm delinq̄ntiū ⁊ h̓veniebat ex malicia. Terciū ē ꝑſonaꝝ n̄credētiū ⁊ hͦ venit ex cordis duricia Sꝫqd̓libet iſtoꝝ fuit euacuatū. Primū fuiteuacuatū ꝑ xp̄i gl̓ioſā reſurrectōeꝫ. Secūdū fuit euacuatu ꝑ celi luminoſā aꝑitionē. Terciū ꝑ crucꝭ xp̄i miraculoſā inuentionē. Iō dicit thema. Euacuatū eſtſcādalū crucꝭ pͥmū ſcd̓m ⁊ terciū. Dicopͥmo ꝙ pͥmū ſcādalū ſeu occaſio cadēdiin pctm̄ eſt diſcipuloꝝ adherentiū ſcilicꝫapl̓oꝝ ⁊ alioꝝ ⁊ hoc veniebat ex ignorantia ante chriſti paſſionem ⁊ reſurrectionem omnes diſcipuli valde ſcandaliſabāt̉ de cruce xp̄i intm̄ ꝙ n̄ poſſēt pariēt̓audire nec credere ꝙ xp̄us obiret ī cruce.vn̄ cū ſel̓ xp̄s dicerꝫ eis ꝙ oportebat eis