De ſcā cruceSermo
diſi Bene aūt redibit rn̄ſio cito ⁊ bene qͥto ad iudiciū generale ⁊ tūc reꝑabit mala corꝑum qꝛ tunc reſurgemꝰ impaſſibiles ⁊ immortales ⁊c̄. Ecte rōnę qͣre voluit mori in cruce ⁊ de hoc habet figuraNumeri. xxi. de ſerpente eneo ſuſpenſo inpatibulo qd̓ totū figura fuit paſſiōis xp̄iex qua nos ſumꝰ ſaluati Ergo d̓r in euāgelio ſicut moyſes exaltauit ſerpentem indeſerto ita exaltari oportet filiū hoīs .ſ. incruce vt oīs qui credit in ip̄m nō ꝑeat ſꝫhabeat vitā eterna Ioh̓. iij. Ideo dixitxp̄s. Mihi abſit gloriari niſi in cruce domini noſtri iheſu chriſti. in quo eſt ⁊cͣQuantū ad ſcd̓m hoc verbū ꝑtractabit̉ īin ꝑſona de ſcā Helena cruce requirētisNā poſt xp̄i paſſione reſurrectionem ⁊aſcenſionē ſca crux faciebat infinita miracula ex qͥbus multi cōuertebant̉ ad fidem xp̄i. O dixerūt iudei iſta crux deſtrueret nos iō abſcondat ne a xp̄ianis inueniat̉ ⁊ foderunt in monte caluarie qͣſi viginti paſſus ſub terra ⁊ ibi abſconderuntſcam cruce vbi fuit abſcondita ꝑ annoscc. ⁊ vltra quouſqꝫ illa ſcā mulier Helena mater Cōſtantini imꝑatoris q̄ nouit̉.fuit ad fidem cōuerſa ex multꝭ miraculisſibi factis ꝓpt̓ qd̓ illa ſcā mulier venit iheruſaleꝫⁱ adinquirēdū cruce xp̄i que om̄esiudeos ſapientes corā ſe vocauit. Cumaut regina interrogaſſet de cruce ⁊ de loco vbi fuerat dn̄s ctucifixus ⁊ illi nullatenꝰ indicare vellent iuſſit oēs igne cremari. Ac illi timentes tradiderūt iudaꝫd. hic oīa que q̄ris indicabit tibi. Iſte enītotū ſcit ad quē regina ait ꝑ crucifixū fame te ꝑima niſi mihi dixeris veritatemip̄m igit̉ in puteū ſiccū iuſſit ꝓici ⁊ ibidēmoleſtia famis cruciari. Cū ergo die ſeptima inde extractꝰ ⁊ ad locū vbi ſanctacrux erat veniſſet ⁊ oraſſet locus ſubitocōmouer ⁊ fumus aromatū miri odorisſentit. Ita vt miraretur iudas ⁊ diceretmanibꝰ iunctis. In veritate xp̄e tu es ſal
uator mūdi. Et p̄cingens ſe viriliter incepit fodere ⁊. xx. paſſus fodiēs tres cruces abſconditas reꝑit. Cū aūt crucē xp̄iab alijs diſcernere neſcirent poſuerāt easin medio ciuitatꝭ ⁊ cū circa horā nonā qͥdā iuuenis mortuꝰ deferret̉ iudas feretrum tenuit ⁊ pͥmā ⁊ ſecūdā crucē ſupercorpus defuncti poſuit ſꝫ nequaqͣꝫ ille ſurrexit apponēs āt terciā defunctꝰ redvitā ⁊ ml̓ta alia miracula circa infifuerūt ibidē facta. Dyabolꝰ aūt in aeravociferādo clamabat dicēsʸ O iudafeciſti Iude meo cōtraria oꝑatꝰ esille me ſuadēte fecit ꝓditōne ⁊ tunuente crucē ih̓ū inueniſti ꝑ illū mulucratꝰ ſū aīaſ ꝑ te videor ꝑdere iātas per illum regnabam in populo ꝑ teiam expellor a regno. Rn̄dit iudas xp̄ste damnet in abyſſis ignis eterni ⁊ baptizatus eſt ⁊ multi iudeoꝝ viſis tot inraculis conuerſi ſunt ⁊ baptizati in gl̓iaꝫdei. De iſta inuentione fit hodie feſtumet potuit tunc dicere beata helena. Mihiautē abſit gloriari niſi in cruce dn̄i noſtri iheſu chriſti. ¶ Dicat hic quanta fuerit virtus crucis ad curandū omnes infirmitates ⁊ hodierna die ē niſi obſtet ꝙ ſanitas corꝑis eſſet aīe nociua qꝛ deꝰ noneſt occaſio peccati multis eſt meliꝰ ꝓ aīaꝙ ſint infirmi qͣm ſi eſſent ſani Nen ergorecurratis ad demones vel ad coniuratores. Sed ponatis ſuper infirmitatem emplaſtrum crucis chriſti cum nomine iheſucum calore deuotionis ⁊ ſuauitatꝭ tantaeſt virtus crucis chriſti ꝙ habebis ſanitatem. Ideo cantat modo. Salue crux ſancta ſalue mundi gloria vera ſpes noſtravera ferens gaudia ſignū ſalutis ſalus īpericulis. virtus crucis etiam apud infideles maxime ꝑ omīa cōprobat. Namrefert Grego. in li. iij. dya logoꝝ ꝙ quadā die quidā iudeus romam veniens ⁊declinata eſſet iam dies ⁊ vbi remanerepoſſet minime reꝑiſſet in quodā tēplo