De ſanctomarco. Sermo

deo pueris iudeis ſꝫ modo oꝑtet reciperelegem euuāgelicam ⁊ iſtam petebat dd̓.dicens legem pone michi dn̄e viam iuſtificacōnū tuaꝝ ⁊cͣ Et nunqͥd habebat iaꝫlegē moyſi ym̄o ſꝫ petebat lege euuāgelicam tūc beatus marcus credidit. Quītade tꝑe meſſie dicebat beatus marcꝰ ꝙ nōdū tempꝰ erat cōpletum qꝛ yſa dederatſignū d. Et ꝯflabunt gladios ſuos in vomeres ⁊ lanceas ſuas ī falces Iſa. ij. Iniſto capitulo yſa loquit̉ de ꝯuerſione gentium ad meſſiam fiendā nō violenter ſedgr̄oſe. Et fluent ad eum omnes gentes ⁊ibūt ppl̓i multi ⁊ dicent venite aſcēdamꝰad montem dn̄i ⁊cͣ. Cum ergo dicit̉ Etconflabunt ⁊cͣ. Intelligit qd̓ pro conuerſione gentium nō exercebunt̉ vltra ad p̄liū ſꝫ predicando ⁊ dicendo domus iacobvenite ⁊ ambulemꝰ in lumine dei noſtri.Tunc beatus marcus credidit ⁊ fuit letꝰ⁊ rogauit beatum petꝝ ꝓ gratia ſpēali ꝙip̄e met baptiſaret eum ⁊ ita fecit ⁊ recepit ip̄m in diſcipulum ſuum. Ecce quōad predicacōneꝫ beati petri fuit ad fidemxp̄i cōuerſus ⁊ ab eo baptiſatus atqꝫ diuino ẜmone eius diſcipulꝰ. Ideo beatuspetrꝰ vocabat ip̄m filiū d. Salutat vosMarcus filius meꝰ. jͣ. pe. v. Patet quōbeatꝰ marcꝰ habuit primū bonū ſcꝫ conuerſionē de veritate gͦ qui timet deum ⁊cͣſcd̓m bonū qd̓ habuit fuit perfectio de humilitate. Ille debet habere ꝑfectōeꝫ huīlitatis vite qui qͣnto eſt maior tanto ē humilior. iuxta illd̓ Eccl̓. iij. Quanto magnus es humilia te in oībꝰ ⁊ corā deo īuenies gr̄am. Ita fecit beatꝰ marcus qn̄ em̄fuit ad fidē ꝯuerſus habuit tantā ſcientiātheologie ꝙ effectus eſt. Secundꝰ euuāgeliſta Matheus fuit pͥmus Marcus ſecundus. Ecce quātā gr̄am fecit ſibi deusEt ſicut ſcripſit euuāgeliū. Ita predicabat ⁊ dicta ſua ꝯfirmabat miraculis. Qn̄em̄ predicabat de trinitate ꝙ erāt tres ꝑſone ⁊ vnus deꝰ nō ſolum hoc ꝯfirmabatauctoritatę ſed miraculo ſuſcitando mor-

tuū ſibi adductū dicendo ſicut eſt veꝝ ꝙpr̄ filius ⁊ ſpūſſanctus ſunt vnus deus.Ita corpus aīa ⁊ vita. Ita iſta tria vniant̉ in iſto. Et ſtatim mortuꝰ ſuſcitabat.Idem qn̄ predicabat de incarnacōne ⁊ depaſſione ⁊ reſurrectione. Idem alijs cōfirmabat miraculis ⁊ poterat dicere. Nōaudeo aliqͥd loqui eoꝝ que ꝑ me nō efficit xp̄s ad Ro. xv. ⁊ cum toto hoc erat itahumilis ꝙ ꝓ nullo ſe habuit Uidens em̄ꝙ papa ſcꝫ beatꝰ petrus tm̄ ipſum diligebat ex humilitate ne faceret ip̄m ſacerdoteꝫ nec epiſcopū abſcidit ſibi pollice magnū mirabile fuit. Nunqͥd eſſe ſacerdoteꝫeſt bonum ymo ſi habꝫ tria ſcꝫ claram ſcientiam ſanctam vitam ⁊ bonam famamalias melius eſſet clerico non habere manus nec pedes. Debet em̄ primo habereſcientiam claram vt intelligat illud ꝙ legit ad minus ad lr̄am ⁊ ſciant ſacramenta eccleſie ⁊ formam eoꝝ beatus Marcꝰqui erat tantus theologꝰ non reputabatſe ſufficientem ad ſacerdotium. Ideo abſcidit ſibi pollicem ne ꝓmoueret Modoautem quilibet ſe reputat ſufficientem etdicunt infinitos errores in euuāgelio. ⁊cͣEt ſicut deberent ſtudere dat ſe ad venādum ⁊ ludendum ⁊ faciunt ſe ꝓcuratores ⁊ illa ignorantia vadunt ad infernū.Quia tu ſcientiam repuliſti repellaꝫ te etego ne ſacerdotio fūgaris michi Oſee. iiij¶ Secundo in ſacerdote requiritur ſancta vita vt ſcilicet viuat caſte ⁊ honeſte qꝛhabet tractare corpus dominicum cum ſuis manibus cuius lingua aperit celum¶ Ideo debet cauere a mendacijs a blaſphemijs corpus ſacerdotis eſt ſepulchrumcriſti. Cogitate quantam ſanctitatem debet habere in vita. Et quod peccatum illorum qui ꝓiciunt corpus ſuum in laterina luxurie maius peccatum eſt qͣm ſi duoproicerent ſanctum ſepulchrum criſti incloaqua. Ideo dicit ſcriptura ſacerdotesquoqꝫ qui accedunt ad dominum ſanctificent ne percutiā eos. Exodi decīonono.