De ſanctoGeorgio. Sermo

Ro. viij. Patet ergo ꝙ nō habuit iramnec odium nec malam voluntatē ſꝫ dulciter ſuſtinuit. Ideo cantat̉. Non murmurreſonat non querimonia ſed cor de tacitomens bene ꝯſcia ꝯſeruat pacientiam. Secus de militibꝰ mōdernis inpatientibus ⁊bricoſis. Ido iob. v. viꝝ ſtultū interficitiracūdia ſtultꝰ d̓r iracudus Rō qꝛ ſic̄ illeeēt iracūdꝰ qͥ volens reciꝑe vindictā deinimico reciꝑet venenū. Ita eſt de iracūdo querēte vindicta. Primo interficit ſeip̄m oīs qui odit frem ſuum homicida eſtſcꝫ ſuiipſius. jͣ. Ioh̓is. iij. Quinta maculaeſt gule ⁊ voracitatis. Iſta em̄ maculadeſtruit corpus ⁊ aīam. Primo deſtruitviſum. Secundo anhelitum corrūpit tollit fortitudinem qꝛ vinū percutit neruosaufert intellectum inducit podagraꝫ morbum caducum ⁊ alias infirmitates. Id̓oxp̄s attendite vobis ne forte grauent̉ corda veſtra in crapula ⁊ ebrietate Luce. xxj.Beſtie recipiunt neceſſitatē cibi ⁊ potus⁊ homines vltra ⁊cͣ. Ab iſta macl̓a fuitliber beatus georgius fuit em̄ valde abſtinens ſꝑ ieiunabat qͣdrageſimam ⁊ vigilias eccleſie qͣtuor temꝑa ⁊ bis in qualibet ebdomada ſcꝫ feria qͣrta ⁊ ſexta/ ⁊ mōdicunt milites ꝯfeſſoribꝰ nō detis michiieiunia qꝛ ego īdigeo fortitudine Ieiunētclerici. Dicat quō melius cuſtodiret fortitudine cauendo a mulieribꝰ ex quibꝰ perdunt fortitudine corporis ⁊ audaciā aīe.Sexta macula eſt pigricie ⁊ ocioſitatis.Dicatur de diligentia beati georgij in ſpiritualibꝰ ⁊ temꝑalibꝰ. In tꝑe em̄ pacisfaciebat bellū contra corpus ſuum per penitentiam qͦlꝫ mane genibꝰ flexis cum ſilentio audiebat miſſam quolibet die dn̄ico ꝯmuīcabat. Ex iſta diligentia deus dedit ſibi virtutē. Dicat̉ quo dacianus volens ip̄m terrere fecit rotas cum gladijsvt legit̉ de beata katherina vt fidē xp̄i abnegaret. Sed beatus georgius ſignandoſe ſaltauit in medio rotaꝝ ⁊ in nullo ſibinocuerunt. ſꝫ virtute dei ꝯfracte ſūt ⁊ ml̓-

tos gentiles necauerūt. Deindē ponitur īſartagine plena feruente plumbo ſꝫ factoſigno crucis ibi quaſi in balneo roris iamcadentis ſedebat. Sed modo milites tꝑepacis dāt ſe ocio ⁊ peccatis ⁊cͣ. Cuilibettn̄ eorū dicit ſcriptura. Qd̓cunqꝫ poteſtfacere manus tua .i. ꝟtus inſtanter oꝑareqꝛ nec opus nec ratio nec ſcientia nec ſaientia erūt aput inferos quo tu ꝓperas.Eccl̓. ix. Septima macula eſt īuidia ⁊ ꝑuerſitas quia ꝯmuniter ꝑſone excellentes⁊ notabiles qn̄ audiunt conmendare vellaudare alium ſtatim intrat in corde eoꝝvermis inuidie ⁊ odiunt illū. Ab iſta macula fuit īmunis beatus georgiꝰ. Nō em̄īuidebat alicui. Dacianus em̄ cogitauit ꝙgeneroſus animus magis inclinatur precibꝰ ⁊ dulcibꝰ ſermonibꝰ qͣꝫ tormētis ſeuterroribꝰ. Id̓o blandimentis temptauitemollire beatu georgium dicens. Georgi nunqͥd vides qͣnta eſt patientia deoruꝫnoſtroꝝ. Id̓o ſi vis tenere leges ⁊ decreta. Imꝑatoꝝ eris magnꝰ ⁊c̄. Et ſic voluit decipere beatum georgiū cum maliciaReſpondit beatus georgius. modo dicismichi iſta poſt tam dura tormenta. quare nō dixiſti a prīcipio voluit decipere dacianum per ſuam ſapientiam Beatus georgius ſimilās ꝙ vellet deos adorare tāſoleniter de quo gaudens dacyanus fecitpręconiſare quomodo beatus georgiusadoraret deos ⁊cͣ. Cum autem deductꝰeſſet in templo in porta templi adorauitdicens. Ego adoro nō ydola ſed deum verum. Ego adoro nō demones ſꝫ xp̄m ſaluatorem. Subito ignis deſcendit de celo⁊ templum cum ydolis ⁊ multis gentilibꝰ qui exiuerant omīno deſtruxit quo audito dacianus indignatus voluit vel qd̓adoraret ydola vel quod moreretur. Oſtultē dixit beatus georgius ⁊ quomodoCredis ꝙ adorem deos tuosᵉ quos egodeſtruxi propter quod dacianus protulſtſn̄iaꝫ capitalē contra ſanctum georgiuꝫ