De ſācto StephaSermono
de bello ſancti ſtephani quia ip̄e ſolꝰ inuenit ſe in campo ⁊ venerūt ad eum magiſtri ⁊ arabes ⁊ rabini de qͥnqꝫ ſynagogis ſiue ſtudijs generalibꝰ diſputantescōtra eū dicit textꝰ. Surrexexūt aūt quidā de ſynagoga q̄ appellabat libeitinoꝝet ſyrenenciū ⁊ alexandrinoꝝ ⁊ eoꝝ a cilicia ⁊ aſia diſputates cū ſtephano Actuū. vi. Synagoga aūt idē ē ꝙ cōgregatio doctoꝝ rabinoꝝ ⁊cͣ. Queſtio eſt hiccertū eſt ꝙ tūc tꝑis qn̄ iſte ſynagoge inſurrexerūt cōtra beatū ſtephanū ꝙ apl̓ixp̄i ⁊ diſcipuli erāt in irl̓m. Quare ergoſurrexerūt cōtra ſtephanū ⁊ nō cōtra petrū vel iohāne vl̓ iacobū ⁊cͣ. Rn̄deo poteſtis cogitare ꝙ aliqͥd ſingularitatis gratie ⁊ virtutis erat in p̄dicatione btī ſtephani ī cōuertendo gentes pluſqͣꝫ ī alijshoc dicit textꝰ. Stēphanus plenꝰ gratia ⁊ fortitudine faciebat ꝓdigia magnain ppl̓o Actuū. vi. Nota plenꝰ gr̄a ſcꝫillis de qua dauid. Diffuſa eſt gr̄a in labijs tuis ꝓpterea bn̄dixit te deꝰ psͣ. xliiij.¶ Secūdo erat plenꝰ fortitudine legitaut. vi. ⁊ vij. ca. ꝙ in primitiua eccīa multi hoīes ⁊ mulieres cōuertebant ⁊ volebant ſtare in ſocietate apl̓oꝝ intm̄ ꝙ int̓mulieres erat diſcentio ꝓpter ꝙ apl̓i p̄poſuerūt eis in rectore vnū hoīem ſcm̄ caſtum ⁊ forte iſte fuit b. ſtephanus. Itafuit fortis ꝙ nulla occaſione peccauit ⁊rexit eos laudabiliter. Ecce fortitudo qꝛvnꝰ homo ſatis habet facere ꝙ gubernatvxorē ⁊ filias. et b. Stephanꝰ regebattot de quo regimīe apl̓i excuſarūt ſe rōep̄dicationis ⁊ cū toto hoc b. Stēphanꝰnō dimittebat p̄dicationē. Itē faciebatꝓdigia .i. ꝓcul a digito q̄ nullo poſſe creature poſſūt fieri vt ſuſcitare mortuos illumīare cecos ⁊ ſic de alijs q̄ ꝑ naturamnon poſſent fieri. Itē faciebat ſigna ſicutſunt illa q̄ pn̄t fieri ꝑ naturā ſed nō illomodo. verbi gr̄a de febre curat homo naturaliter ſed nō cōuertebant̉ ꝓpter quod
qͥnqꝫ ſynagoge iudeoꝝ ſurrexerūt contrabeatū Stephanū. Ecce bellu rigoroſūquia diſputātes cū ſtephano. Dico ſecūdo ꝙ in verbis thematis notat̉ in btōStephano ex ꝑte ih̓u xp̄i victoria mraculoſa cū dr̄ nō poterat reſiſtere ſapiētieet ſpūi qui loq̄bat̉. Ita erat armatꝰ beatus Stephanꝰ ꝙ ſagitte argumētoruꝫnec gladij rōnū nec baliſte ꝑſuaſionum.nec lancee deductionū ip̄m potuerūt vulnerare. ꝟbi gr̄a. Surrexit cōtra eū ſynagoga libertinoꝝ ¶ Primo cōtra b. ſtephanū p̄dicatio de materia aduentꝰ xp̄id. ꝙ iam meſſias in lege ꝓmiſſus venerat dices ꝙ cecus erat qͥ hoc nō videbatclare. maxime cū patriarcha Iacob de hͦdediſſet ſignū d. Non auferet ſceptrū deIuda. nec dux de femore eius donec veniat qui mittendus ē ⁊ ip̄e erit expectatōgentiū Gen̄. xlix. Modo dicebat ip̄e iāvidetis ꝙ ſceptrū ꝑditū eſt qꝛ herodesalienigena regnat. Ideo nō oportet meſſiam expectare licet multi deceptores venient poſt eū dicēdo ſe meſſiā eſſe. Itēde ebdomadibꝰ annoꝝ ſeptē Daniel̓.vij. q̄ ſunt. ccccxc. anni ⁊ iam ſunt cōpletiContra hoc ſynagoga libertinoꝝ volesconfundere b. Stephanū corā tota multitudine ſurrexit d. Et nunqͥd dicit Iſa.Egrediet̉ virga de radice yeſſe ⁊cͣ. Nonne iſta debet eſſe mr̄ meſſie. Rn̄dit beatus ſtephanꝰ īmo ⁊ flos de radice eiusaſcēdet ſcꝫ meſſias filius eiꝰ īmo. Et nuͥd ibi ponit ſigna de meſſie aduentu di.habitabit lupus cū agno ⁊ pardusˣ cumedo ambulabit vitulus ⁊ leo ⁊ ouis ſil̓morabunt ⁊ puer ꝑuulus minabit eosIſa. xi. Cū ergo iſta ſigna non ſint completa quia lupus non habitat cum agnoīmo deuorat nec pardus cum edo. ergoſtephane reuoca qd̓ dixiſti. Ecce victoriā. Rn̄dit beatꝰ Stēphanꝰ dulcit̉. Signum ꝓph̓e veꝝ ⁊ iam completum eſt.nec intelligendū eſt ꝙ loquatur de illis