¶ Eſdras¶ I

quibus opera ſignificantur. Ivel euulſi.pallium meum ⁊ tunicam: et euelcogitatōnes mentis. f que viriliſ ſexus ⁊ etatis indiciū eſt. ⁊ iō ponitur in deſignatōe virtutūli capillos capitis mei etꝭ barbę: ⁊Idocens per lamenta penitentie veniam eſſe impetrandā.ſedi merens. Conuenerunt auteꝫad me omnes qui timebant verbum dei iſrael pro trāſgreſſiōe eorum qui de captiuitate venerant:Et ego ſedebam triſtis vſqꝫ ad ſacrificium veſpertinum. Et in ſacriFeleuatō manuū m. ſa. veſ.ficio veſpertino ſurrrexi d̓ afflictōſ chriſti carne ī cruce .ſ.ne mea: et ſciſſo pallio et tuīca curuaui genua mea: et expandi manmeas ad dominum deum meum.Ichriſtus quoqꝫ pro nobis orauit. dicēsdeus tu ſcis inſipiētiā meā. ⁊ de. m. a tenō ſunt abſ.et dixi. Deus meus confundor eteru beſco leuare faciem meam adte: quoniam iniquitates noſtrę ml̓tiplicate ſunt ſuper caput noſtruꝫ⁊ delicta noſtra creuerunt vſqꝫ adcęlum a diebus patrum noſtrorūSed et noſipſi peccauimus grauiier vſqꝫ ad diem hanc. et ī iniquitatibus noſtriſ traditi ſumus ipſi ⁊reges noſtri: et ſacerdotes noſtri īFrectorum .ſ. tenebrarū harūſſpūalē.manum regum terrarum et in glaIſ peccati j. ſquia ſpūalis lupus rapit ⁊ diſperdiuꝫ etᶠ captiuitatem ⁊ in rapināgit oues.Fiterioriset in confuſionem vultus: ſicut et§. ſ apparꝫī die hac. Et n? c quaſi ad paruꝫ ⁊et ad momentum facta eſt depręcatio noſtra apud dominum deuꝫnoſtrum vt dimitterentur nobisreliquię: et daret̉ pax illius in locoſancto eius: ⁊ illuminaret oculosnoſtros deus noſter. ⁊ daret nodyabolica.bis vitam modicā in ſeruitute noſtra: quia ſerui ſumus: et in ſeruitute noſtra non dereliquit nos decōdeſcendēs nobis.us noſter: ⁊ inclinauit ſuper nosmiſericordiam coram rege perſaſ ſpūalē.rum: vt daret nobis vitam: ⁊ ſubFeccleſiam.limaret domum dei noſtri. ⁊ extru

Fletabitur deſerta et inuia et exultabi tſolitudo.eret ſolitudines eius. ⁊ daret novite eternebis ſpem in iuda ⁊ hieruſalem. Etnunc quid dicemus domine deusnoſter poſt hęc? Quia d̓reliquimꝰmandata tua quę pręcepiſti in maut opere .ſ. impleretur.nū ſeruorum tuorum prophetarūdicens. Terra ad quam vos īgredimini vt poſſideatis eam. terra īmunda eſt iuxta immundiciaꝫ populorum ceterarumqꝫ terraꝝ ab ominatōnibus eorum qui repleuerunt eam ab ore vſqꝫ ad os coinqͥnatōne ſua. Nūc ergo filias vr̄asne detis filijs eorum. ⁊ filias eoꝝne accipiatis filijs veſtris: et nonq̨̄ratiſ pacē eoꝝ ⁊ ꝓſꝑitatē eorū vqꝫ īęternū vt cōfortemī ⁊ cōedatisf ſ viuētiū vel eccīe vel cuiuſqꝫ aīequę bona ſuntᶠ terrę: ⁊ heredes haFimitatores vel bona opera.beatis filios veſtros vſqꝫ in ſeculum. Et poſt omnia quę veneruntſuper nos in operibuſ noſtris peſſimis. et in delicto noſtro magno:quia tu deus noſter liberaſti nosde iniquitate noſtra: ⁊ dediſti nobis ſalutem ſicut eſt hodie. vt nonconuerteremur ⁊ irrita facer emuſmandata tua. neqꝫ matrimonia iūgeremus cum populis abominaIcum populis abominationum iſtarū.tionum iſtaruꝫ. Nunquid iratuſſ conſumptōnenes nobis vſqꝫ ad conſummatōemne dimitteres nobis reliquias adſſin operibus tuis. Inos aūt iniqui.ſaluteꝫ. Domine deus iſraelꝭ iuſtꝰes tu: quoniam derelicti ſumus qͥſaluaremur ſicut die hac. Ecce coſqui omīa vides.ra te ſumus in delicto noſtro. Nōeniꝫ ſtari poteſt cora te ſuper hoc.¶ EX.3Ic ergo orāate eſdra et implorante deum et flente et iacente ante tēplum domini collectus eſt ad euꝫfructus ſcilicet oratōnis et lamentatonis eſdrede iſrael cetus grandiſſimus virorum et mulierum puerorumqꝫ. et

induimur ad gloriā: ſimūda. vel ignominiāſi īmunda. ꝑ pilos capitiſ cogitatōes quę d̓occulta cordis radicevelut de internis cerebri radicibꝰ oriūtur: ḡſi recte ſunt debēt cōſeruari. ſi aūt reprobeabſcidi. Vn̄ d̓ ſamuele qui ſanctus erat futurus ait genitrix. Etnouacula non aſcēdꝫſuper c. e. Et apoſtol̓ īquit dominus. Capillus de capite v. n̄. p. qꝛomnes ſanctorū cogitatōnes in ęterna memoria ſunt apud deūPeccator vero vt mūdari poſſit ab iniquitatibus ſuiſ. reprobaſcogitatōnes. originesſcꝫ malorum operumabijciat neceſſe ē. Unde leproſus ī leuiticorecepta ſanitate interpurificationes aliasom̄s pilos carnis ſuęradere pręcipitur. vtſic expiatus hoſtijs caſtra ingredi mereaturquia tūc demū a viciis perfecteⁱ mundam.cum etiam cogitatusnoxios expellimꝰ. barba quoqꝫ virilis ſexꝰet etatis index: virtutem ſolet ſignificare.Scidit ergo palliumet tunicaꝫ pontifex utſubditos minus perfecta opera habere ſignarꝫ. ⁊ que a ſua ſoliditate per pęnitentiam ſcindi. et in meliorem habitum neceſſe eſſet renonari: vellitcapillos capitis: vt cōgitatōnes prauas decorde extirpēt ⁊ naſcituris vtilibus locumdarent. Uellit ⁊ piloſbarbę vt ī ipſis quashabere viderētur. virtutibus humiliarent̉⁊ parua ēe aut nullaexamīe ęterni arbitrijmeminiſſent quę viciis permixta eſſent Sedit merēs vt per lamēta pęnitentię veniampromerendā eſſe doceret.¶ ConueneruntNota qͣꝫtū exempladoctoꝝ iuuāt. nihil ſc̄bit̉ eſdras locutꝰ eē. ſꝫtm̄ˡ audito ſcelere lacrimaſſe. ⁊ turbā ad ſe fideliū n̄ vociferādo: ſꝫlacrimādo traxiſſe.

¶ Couenerunt. ⁊cͣ.Pagna mutatō rerūꝑfidia prīcipum ml̓tiluxuriam ſecuti ſuntmagno prīcipe merēte⁊ qͥd pctōribꝰ agēduꝫeēt īnuēte. ꝯueniūt adeū oēs qͥ timēt verbūdei qͦ trāſgreſſo reſ puniēdos eē minatur.¶ Sciſſo pal. B.Lypice ꝙy ſciſſo indumēto curuat genua ⁊exꝑandit manus addeū. ⁊ fuſis p̄cibus aclacrimis plurimorummentes ad pęnitētiaꝫconuertit. xp̄m on̄ditqͥ pro peccatis noſtriſan paſſioneꝫ. ⁊ in ipſaorauit. quiqꝫ extenſisin cruce maībus: īdumentū carnis ſuę vulneribus ſcindi ⁊ mortificari voluit. vnde.Sortuus eſt ꝓpt̓ peccata noſtra. ⁊cͣ. Qd̓aꝑte ī tꝑe ſacrificij veſpertini factū ē. Ul̓ qꝛdn̄s in fine ſeculi ſacrificiū ſuę carnis et ſanguinis obtulit patri.⁊ nobis ī pane ⁊ vinoofferre p̄cepit. Vl̓ qꝛad finē veniēte ſacrificio legali. ſua nos paſſione liberauit. ⁊ a populis terrarū ſeꝑanscęleſtes fecit. et ſibi caſtos corde ⁊ corꝑe pręcepit adherere. Ip̄a qͦqꝫ eius or̄o qua ſe iuſtū populo peccatoriſociat. dicēſ. Deꝰ mecō. ⁊cͣ. Humilitati redemptoris ꝯgruit quiī ſimilitudine carnispeccati. vt pctm̄ tolleret: apparuit. vn̄. Deus m. d. m. q. m. de. l. aſ. m. Itē. Deus tu ſciſinſi. m. ⁊ d. m. a. t. nonſunt ab. Nō qꝛ delicta ī ſe vel īſipiētiampoſſit habere. qui factꝰ ē nobis ſapientiaa deo ⁊ iuſticia et ſanctificatō et redēptio.ſꝫ cām eoꝝ qͦs ſaluarevenerat in ſe ſuſcipiens etiā ea q̨̄ illoꝝ fragilitati veraciter conueniebāt miſericordit̉in ſe trāſferre dignatꝰeſt.¶ Curuaui ge. ⁊ͣParauit ſe per compūctōꝫ cordis. et affectōꝫ corꝑis. vt dignꝰefficeretur auditu ſuꝑnę pietatis. ⁊ in hͨ verba or̄ois ꝓrupiCur

h 3