¶ Regum I.

L

captiuę ductę fuerāt achinoen ieꝫraheliteſ ⁊ abigail vxor nabal carmeli. Et cōtriſtatꝰ ē valde dauid.Uolebat enī eum populus lapidare. quia amara erat anima vniuſcuiſqꝫ viri ſuper filijs ſuis ⁊ filiabus. Confortatus eſt aūt dauidin dn̄o deo ſuo. ⁊ ait ad abiatharſacerdotē filium achimelech. Applica ad me ephot. Et applicuitabiathar ep̄hot ad dauid: ⁊ cōſuluit dauid dn̄m dicens: Perſeqͣrlatrunculos hos. ⁊ cōprehendaꝫeos an non; Dixitqꝫ ei dn̄s. Perſequere: abſqꝫ dubio cōprehēdeſeos. ⁊ excuties prędam: Abijt ergo dauid ipſe ⁊ ſexcēti viri qͥ erātcum eo. ⁊ venerūt vſqꝫ ad torrenſ In hebreo n̄ laſſos ſꝫ iuſſos remāſiſſe dicitteꝫ beſor. ⁊ᶠ laſſi quidē ſubſtiterūtPerſecutus eſt autē dauid ipſe.⁊ quadringenti viri cuꝫ eo. Subſtiterant enī ducenti qui laſſi trāſiere non poterant torrentē beſor.Et inuenerūt virū ęgyptiū ī agro⁊ adduxerūt euꝫ ad dauid. Dederuntqꝫ ei panem. vt comederet ⁊biberet aquā: ſꝫ ⁊ fragmentū maſſę caricarū. ⁊ duas ligaturas vuępaſſę. Qui cum comediſſet. reuerſus eſt ſpiritus eius. ⁊ refocillatꝰeſt. Non enim comederat panemneqꝫ biberat aqua. tribus diebuſ⁊ tribus noctibus. Dixit itaqꝫ dauid ei: Cuius es tu. vel vn̄ ⁊ quopergiſ? Qui ait: puer ęgyptiꝰ egoſum: ſeruus viri amalechitę. Dereliquit aūt me dominus meus:quia egrotare cępi nudiuſtercius.Siquidem nos erupimus ad au

ſtralem plagā cerethi. ⁊ contra iudam. ⁊ ad meridiem caleph. ⁊ ſicelech ſuccendimus igni. Dixitqꝫei dauid: Poteſ me ducere ad cuneū iſtum? Qui ait: Iura mihi ꝑdeū ꝙ non occidas me. ⁊ non tradas me in manus dn̄i mei. ⁊ ego¶Securiter.duca te in cuneū iſtum. ⁊ iurauitei dauid. Qui cum duxiſſet eum:ſ facies hominis eſt dicta. eo ꝙ eam faciatnotum.Ecce illi diſcūbebantꝭ ſuper facieꝫſ Securiter.vniuerſę terrę comedentes ⁊ bibētes. ⁊ quaſi feſtum celebrātes diēpro cuncta pręda ⁊ ſpolijs quę ceperant de terra philiſtijm. ⁊ de ter¶ Iſti ſunt amalechite quos ſaul delere debuit. et inobedientie reus regnū ami ſit.ra iuda. ⁊ percuſſit/ eos dauid aveſpera vſqꝫ ad veſperam alteriꝰdiei. ⁊ non euaſit ex eis quiſqͣꝫ niſi quadringenti viri adoleſcētes.qui aſcenderant camelos ⁊ fugerāt. Eruit ergo dauid omnia quętulerant amalechitę. ⁊ duas vxores ſuas eruit. Nec defuit quiſqͣꝫa paruo vſqꝫ ad magnū tam de filijs qͣꝫ de filiabus ⁊ de ſpolijs. ⁊quęcūqꝫ rapuerāt omnia reduxitdauid. ⁊ tulit vniuerſos greges ⁊armenta: ⁊ minauit ante faciē ſuāDixeruntqꝫ hęc eſt pręda dauid.Uenit aūt dauid ad. cc. viros quilaſſi ſubſtiterant: nec ſeqͥ poterātdauid. ⁊ reſidere eos iuſſerat ī torrente beſor. Qui egreſſi ſunt obuiam dauid. ⁊ populo qui erat cūeo. Accedens aūt dauid ad ppl̓mſalutauit eū pacifice. Reſpōdēſqꝫalias omnisvnus vir peſſimus ⁊ iniquus deviris qui erant cum dauid. dixit:qꝛ nō vener̄t nobiſcū. nō dabimꝰ

Subſtiterāt enī⁊cͣ. Ducenti laſſi viriqui cū ſarcinis ſunt relicti ſignificant infirmos eccleſię. qui cumſpiritualibꝰ viris currere nequeūt in via.ſed quia fidē habēt:⁊ opus bonū ſeruāt:a chriſto pręmiū beatitudinis cum ꝑfectiſpercipiunt.