¶ C. XXIX.Ongregataſunt ergo agmina philiſtijm vniuerſa in aphec. Sed ⁊iſrael caſtrametatus eſt ſuper fontem qui erat in iezrael. Et ſatrapęquidem philiſtijm incedebant inſ vnde centurio et qui tribunus.centurijs ⁊ milibus. Dauid aūt⁊ viri eius erāt in nouiſſimo agmine cum achis. Dixerūtqꝫ principes philiſtijm ad achis: Quid ſibi volunt hebręi iſti? Et ait achisad principes philiſtijm. Nūquidignoratis dauid qui fuit ſeruusſaul regis iſrael. ⁊ ē apud me multis diebus vel annis; ⁊ nō inuen¶ Infidelitatisin eo quicqͣꝫ mali ex die qua tranſfugit ad me vſqꝫ ad diē hāc. Irati ſunt aūt aduerſum eū principeſ⁊ dixerūt ei: Reuertat̉ ⁊ ſedeat ī loco ſuo in quo conſtituiſti eū. ⁊ nōdeſcendat nobiſcū in pręlium: nefiat nobis aduerſarius cum pręliari ceperimus. Quomodo enimplacare aliter poterit dn̄m ſuum:§ Amputatis.niſi in capitibus noſtris? Nonneiſte eſt dauid cui cantabant ī choris dicentes: percuſſit ſaul in milibus ſuis: ⁊ dauid in decē milibuſſuis. Uocauit ergo achiſ dauid. ⁊dixit ei: Uiuit dominus. qꝛ rectꝰes tu ⁊ bonus in conſpectu meo.Apud me acceptus eſt.⁊ exitus tuꝰ ⁊ introituſ tuꝰ mecueſt in caſtris. Et non inueni in tequicqͣꝫ mali ex die qua veniſti adme vſqꝫ ad diem hāc. ſed ſatrapisnō placeſ: Reuertere ergo ⁊ vadein pace. ⁊ nō offendas oculos ſa-
traparū philiſtijm. Dixitqꝫ dauidad achis: Quid enī feci; ⁊ quid inueniſti in me ſeruo tuo a die quafui in conſpectu tuo vſqꝫ in diemhanc. vt nō veniaꝫ ⁊ pugnē cōtrainimicos domini mei regis? Reſpondēs aūt achis. locutus ē addauid: Scio ꝙ bonuſ es tu ī oculis meis. ſicut angelus dei. Sedprincipes philiſtijm dixerūt: Nōaſcēdet nobiſcū ī p̨̄liū. Igit̉ cōſuigemane tu ⁊ ſerui dn̄i tui qui venerunt tecum. ⁊ cum de nocte ſurrexerit is. ⁊ cęperit diluceſcere: ꝑgite. Surrexit itaqꝫ dauid de nocte ipſe ⁊ viri eius vt proficiſcerēt̉mane ⁊ reuerterent̉ ad terra philiſtijm. Philiſtijm autem aſcenderunt in iezrael.¶ C. XXX.¶ Iſti ſunt amalechite quos ſauidelere debuit. et inobedientie reusregnū amiſit.Unqꝫ ueniſſent dauid ⁊ viri eius inſicelech die tercia amalechite impetum fecerant in parte auſtrali īſicelech. ⁊ percuſſerunt ſicelech ⁊ſuccenderūt eaꝫ igni. Et captiuaſduxerunt mulieres ex ea a minimo vſqꝫ ad magnū. ⁊ non interfecerant quēqͣꝫ. ſed ſecum duxerat:⁊ pergebant itinere ſuo. Cūqꝫ veniſſet dauid ⁊ viri eius ad ciuitatem. ⁊ inueniſſent eam ſuccenſamigni: ⁊ vxores ſuas ⁊ filios ſuoſ ⁊filias ductas eſſe captiuas. Leuauerūt dauid ⁊ populus qui eratcum eo voces ſuas. ⁊ planxeruntdonec deficerent in eis lacrimę.Siquidem ⁊ duę vxores dauid
¶ Percuſſit ſaulin milibus. Inuidentes giorię dauid:aiunt eū pugnaſſe tātum in decē milibus:quaſi minoris potentię. ſaul aūt in milibꝰquaſi in numerabilibus. nec addūt quotpercuſſi inuidentes illorū laudi: vel ne ſuos terrerent. In vetuſtiſſimis libris nonhabet̉ milibꝰ: ſed tm̄mille: ⁊ decem miliatantum.
¶ C. XXX.Amalechitę impetum fece. ⁊cͣ.Gregꝭ. Conſiderandum ē qͥd ſit ꝙ amalechite ſicelech inuadunt. ⁊ prędam capiunt. Amalechite populus lambens vocatur. per quē ſeculariūmentes deſignant̉. q̨̄terrena ambiendo qͣilambūt: dū eis delectāt̉: quaſi populuslambens prędam facit: dum terrena diligentes lucra de alienis damnis ſibi exaggerant. Et hoc abſente dauid agūt: qꝛredēptorē ante oculos cordis habere negligunt. Egyptiꝰ puer in itinere laſſat̉: qͥaamator pręſentis ſęculi peccati nigredīeopertuſ ſępe ab eodēſęculo infirmꝰ deſpectuſqꝫ relinquitur. vtcū eo currere nō valeat: ſed fractus aduerſitate torpeſcat. Hūcdauid inuenit. quiachriſtus vere mauufortis quoſ deſpectoſa mundi gloria reperit: in ſuū amorē conuertit. Cibo paſcit:qꝛ ſcīa verbi reficit.Ducē itineris eligit:qꝛ ſuū etiā prędicatorem facit. Et qꝛ amalechitā ſequi non valuit: dux dauid efficitur. qꝛ quē mundusdeſeruit: nō ſoluꝫ cōuerſus in mēte deumrecipit: ſed prędicando vſqꝫ ad aliēa corda ꝑducit. Quō duce dauid amalechitēcōuiuantē inuenit ⁊extinguit. qꝛ chriſtusipſis prędicantibusmūdi leticiam deſtruit. quos comiteſ mundus habere deſpexit.