Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Ioſue.C.XVII.

C.XVII.Ecidit autemſors tribui manaſſe ipſeenim ē primogenitus ioſeph. machir primogeīto manaſſe patri galaad qui fuit vir pugnator: habuitqꝫ poſſeſſionē galaad ⁊ baſan. ⁊ reliqͥs filiorū manaſſe iuxta familiasſuas. filijs abiezer ⁊ filijs helech⁊ filijs heſrihel ⁊ filijs ſichem ⁊ filijs epher ⁊ filijs ſemida. Iſti ſuntfilij manaſſe filij ioſeph. mares percognationes ſuas. Salphaat vero filio epher filij galaad filij machir filij manaſſe non erant filij: ſedſolę filię. quarū iſta ſunt nomina.maala ⁊ noa ⁊ egla ⁊ melcha ⁊ therſa. Ueneruntqꝫ in cōſpectu eleazari ſacerdotis ⁊ ioſue filij nun ⁊ prīcipum dicētes: dominus p̨̄cepit ꝑmanū moyſi vt daret̉ nobis poſſeſſio in medio fratrū noſtroꝝ. Deditqꝫ iuxta imperiū domini poſſeſſionem in medio fratrū patris earum⁊ ceciderūt funiculi manaſſe decēabſqꝫ terra galaad ⁊ baſan transiordanē. Filię enim manaſſe poſſe

derunt hęreditatē in medio filiorūeius. Terra autē galaad cecidit inſortem filioꝝ manaſſe qui reliquierant. Fuitqꝫ terminꝰ manaſſe abaſer machmata quę reſpicit ſychē⁊ egredit̉ ad dexterā iuxta habitatores fontis taphuę. Etenim in ſorte manaſſe ceciderat terra taphuę:q̨̄ eſt iuxta terminoſ manaſſe filioꝝeffraim. Deſcēditqꝫ terminus vallis harundineti in meridiē torrētiſciuitatū effraim: quę in medio ſuntvrbiū manaſſe. Terminus manaſſe ab aquilone torrētis ⁊ exitus eiꝰꝑgit ad mare: ita vt poſſeſſio effraīſit ab auſtro. ⁊ ab aquilone manaſſe. ⁊ vtrāqꝫ claudat mare. ⁊ coniungant̉ ſibi in tribuaſer ab aquilone.⁊ ī tribu yſachar ab oriente. Fuitqꝫhęręditas manaſſe in yſachar ⁊ inaſer. berſan ⁊ viculi eius. ⁊ iebblaan cū viculis ſuis. ⁊ habitatoresdor cum opidis ſuis. habitatoresquoqꝫ endor cuꝫ viculis ſuis. ſimiliterqꝫ habitatores thenach cumviculis ſuis. ⁊ habitatores mageddo cum viculis ſuis. ⁊ tercia parsvrbis nophech. Nec potuerūt filij

eam. ⁊ iure ſaluato nouiſſimo īpoſuit ꝑtes eius. hoc ibi nō legit̉. Vnde apparet a. lxx. interpoſitū: qui factū eſſe nouerāt.Grego. Chananęus gētilis ppl̓us .ſ. viciū ſignificat. Sepe in magnisvirtutibꝰ terrā ꝓmiſſionis ingredimur. quia ſpe intima de ęternitate roboramur. ſed dū inter alta ⁊ ſublimia. quędā ꝑua vicia retinemus. quaſi chananęum viuere in terra noſtra ꝯcedimus. Qui tamen tributarius efficit̉. quiahoc ipſum viciū qḋ ſubigere nō poſſumus ad vſum vtilitatis noſtrę humiliter retorquemus. vtde ſe mēs ī ſummis vilia ſentiat. q̨̄ ſuis viribꝰcōtra ꝑua quę appetitnō expugnat. Vndebene rurſus ſcriptum ēhec ſunt gētes quas dominus dereliquit. vt erudiret ī eis hieruſalē.Ad hoc enī quędā vicia minima retinenturvt ſe noſtra intētio ſollicitā ſemꝑ in certamine exerceat. ne de victoria ſuꝑbiat. cū in ſehoſtes viuere ſentiat.a quibus adhuc vinciformidat. Iſrael veroreſeruatis gentibꝰ eruditur cū in quibuſdaꝫminimis vicijs elatiovirtutis noſtrę ꝯprimitur. ⁊ in ꝑuis ſibi reſiſtentibus diſcit ꝙ exſe maiora nō ſubigit. Adam̄. Effrem īterpretat̉ fructificatio.Qui eniꝫ fructificat ⁊creſcit in fide nō poteſtexterminare chananęum. ſemen peſſimū. maledictū. mobile īcertū.hęc enim interpretaturchananęus. ⁊ certū eſtquia cū eo qui fructificat ⁊ creſcit ſemꝑ habitat chananęus. Nunqͣꝫ enim tēptationummotus ceſſant ab eo. ſꝫtu ſi vere fructificas indeo ⁊ vides aliquē talem inquietū turbiduꝫ⁊ mobilē. ſcito qꝛ chananęus ē: ⁊ ſi nō poteseum eijcere de eccleſia.ſcito qꝛ nō potuerūt filij effrem expellere chananęos. Idem etiā in hisqui fructificāt ſentienduꝫ ē qꝛ filij effrem nominant̉. Chananęosenim vagas .ſ. ⁊ lubricas cogitationes ſemꝑdebent eijcere de anīabus ſuiſ. potens ē autēdeus iebuſęos ⁊ chananęos ſubijcere nobis. ſicut ſcriptum ē. Subiecit chananęos filijs effrem.Nec potuerūt filii. Adam̄. Chananęi tercio dicunt̉ eſſe in filijs effrem. ſed obſeruandus ē ordo dictoꝝ in ſingulis. Primo ergo dictū eſt. qꝛnō ꝑdiderunt filij effrem chananęū: qui habitabat in gazer. ſed habitauitchananęꝰ in effrem vſqꝫ in hodiernū diē. ⁊ factus ē ſub tributo ſeruus vſqꝫquo aſcendit pharao rex ęgipti ⁊ accepit ciuitatē ⁊ incendit eam igni. ⁊ chananęos ⁊ pherezęos ⁊ qui habitabāt in gazer trucidauit. ⁊ dedit eam pharao in dotem filię ſuę. Secūdo. Et factū ē inquit quoniā inualuerūt filij iſrael ſubuertētes chananęos ⁊ fecerūt chananęos ſubiectos. exterminatione

autē nō exterminauerūt eos. Tercio quādo ꝯtradixerunt viri de tribu effrēiheſum volentes ſecundū numeroſitatē ſuā. qꝛ plures erant ⁊ validior maiorē acciꝑe ſortē. Et iubent̉ aſcendere ad ſaltū. ⁊ facere ſibi ampliorem locū⁊ vt poſſint ampliora ſpacia occupare. iubent̉ exterminare chananęū. Videamus ergo quid ſibi velit hęc triꝑtita narratio. Primo chananęus nobiſcū ē ⁊ ſub tributo. nō tamē obediēs. neqꝫ ſeruus efficit̉ ⁊ obediens. Chananęum hic carnē accipimus vel ea q̨̄ carnis ſunt. hęc primo nobiſcuꝫ eſt .i.animę iuncta. ſed obediens nō eſt. niſi tantūꝙ tributa ſoluit .i. miniſteriū agendi aliqͥdvel mouēdi. Concupiſcit tamē aduerſus ſpiritū. ⁊ nō eſt obediensanīę. Si vero aliquātum ꝓfecerimus efficit̉ſeruus ⁊ obediēs anīęvolūtati. Et hic ē animę ꝓfectus ſecundus.cum carnē ſibi obedirefecerit ⁊ ſeruire. Terci.um vero ē qd̓ ꝑfectumē. Si enim veniamusad ꝑfectum. etiā exterminādus nobis dicit̉chananęus. vn̄. Mortificate mēbra veſtra.quę ſūt ſuꝑ terrā. Fornicationē īmundiciaꝫ⁊cͣ. ⁊ alibi. Qui auteꝫſunt chriſti carnē ſuaꝫcrucifixerūt cū vicijs ⁊ꝯcupiſcentijs ⁊cͣ. Sicgͦ tercio .i. cū ad ꝑfectionē venerimus. ⁊ mēbra noſtra mortificauerimus mortē chriſtiin corꝑe noſtro circūferentes extermīari a nobis dicit̉ chananęus. Orige. Illud qͦqꝫ p̨̄tereundum nō eſtqd̓ dicit̉ pharao veniſſe ⁊ cepiſſe gazer ī quachananęꝰ habitabatcuꝫ effrem ⁊ dediſſe eāin dotem filię ſuę. Gazer enī interpretat̉ conſtrictio. Si corpus etanima in vna ꝯſtrictōne habitēt cōiuncta ſibi ⁊ ſocia vt ⁊ anīa carnaliter viuat. nec ſibicarnem obedire faciatverendum ē ne veniatpharao ex ęgipto. ⁊ captiuet animaꝫ. ⁊ in dotem filię ſuę tradat eā:Exurgit enī alia lex inmēbris noſtris. ⁊ captiuat nos in lege peccaticui pharao .i. rex peccaviuit in dotē tranſcribit. Poſt hęc videndū eſt. ꝙ filij ioſeph maiorē ſorti animā q̨̄ carnalitertem requirūt dicētes. Quare dediſti nobis ſortē ⁊ p̨̄daturam vnā. Ego autem populus multus ſum. ⁊ do minꝰ benedixit me. Si ergo nos populꝰ multus ſumus ⁊ benedictus. audiamus a domino iheſu. populus multus es aſcēde in ſaltum. ⁊ māda tibi ipſi. ⁊ para locū in terra ⁊ expugna pherezeos ⁊ raphaim. Eijciamus ergo pherezęos. qui interpretant̉ fructificatio. fructificatio aūt alia bona. alia mala. qꝛ arbor bona fructus bonos facit vel affert. ⁊mala malos. Expellamus ergo quidqͥd nō bene fructificat ⁊ fructū peccati.⁊ purgemus fructū iuſticię. Raphaim inquit expelle. vel potius expurgade te. Raphaim interpretatur reſolute matres. Eſt in anima noſtra virtus