DeuteronomiūC. XXIIII.
ſpem q̄ mira celeritate voluitur. ⁊ acceptas fruges ad vſum hoīm molit ⁊ minuit⁊ ſuperiorem molam quia animaꝫſuam appoſuit tibi. Si deprehen§ ſeductorad peccandūſus fuerit homo ſollicitās fratremI cū peccamusſuum de filijs iſrael: ⁊ vendito eodyabolo venundamurintētionis ſue finē ſſpūaliteracceperit pręcium interficietur. et§ excōmunicabiturauferes malum de medio tui. Obab hereticis: quoꝝ ſermo vt cancer ſerpitſerua diligēter ne incurras plagāpeccati vel erroris ſuꝑ cathedram moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei. q̄ dicūt vobis faciteſ ꝯtra pccm̄leprę: ſed facies quęcunqꝫ docueIapparet omnē ſacerdotēvel hereſimleuitā fuiſſe: qͣꝫuis nō oīs leuita ſacerdos fueritrint te ſacerdotes leuitici generisnō qd̓ addunt vel finguntiuxta id quod pręcepi eis ⁊ impleſvt caueatisſollicite Memetote quę fecerit do5. i ſinagoge murmūranti contra ethiopiſſam .i. eccleſiamminus deus veſter marię in via cūegrederemini de ęgipto. Cum repeꝓhibet violentiā ⁊ cōmendat miſericordiamtes a proximo tuo rem aliquā quāſne ꝑturbesdebet tibi nō īgredieris domumeius vt pignus auferas. ſed ſtabiſforis. ⁊ ille tibi proferet quod habuerit. Si autem pauper eſt: nonpernoctabit apud te pignꝰ: ſed ſtatim reddes ei ante ſolis occaſum:vt dormiens in veſtimento ſuo benedicat tibi ⁊ habeas iuſticiam coſecundū hiſtoriā affectū miſericordie ⁊ equitatiſopera erga pauꝑes commendatram domino deo tuo. Non negabis mercedem indigētis ⁊ paupeſ cui ſacculus ⁊ pera interdicitur ſ qui ē pauꝑſpiritu§ aduena ego ſum ī terra ⁊ ꝑegrinus ſicut omnes pa. m. ⁊cͣ.ris fratris tui. ſiue aduenę qui te-
§ exilijcum moratur in terra ⁊ intra porFeccleſiam diligit dominus portas ſy. ſu. o. t. ia.expectanstas tuas eſt: ſed eadem die reddes§ laborantē agricolā oportet primū acciꝑe de fructibus ſeminauimꝰ vobis ſpiritualia: non magnū ē ſi veſtra carnalia metamusſ finē mundiei pręciuꝫ laboris ſui ante ſolis oc5 in hoc mūdocaſum: quia pauper eſt ⁊ ex eo ſuvſqꝫquo premia eterna ſuſcipiat Fre ſi nō vociſtentat animaꝫ ſuam: ne clamet cōtra te ad dominū ⁊ reputetur tibi īpeccatuꝫ. Non occidentur patresſ filius nō portabit iniquitatē patriſ⁊cͣ. Anima q̄ peccauerit ipſa morieturpro filijs nec filij pro patribus: ſꝫvnuſquiſqꝫ pro peccato ſuo morietur. Non peruertes iudicium adqui nō poteſt ſe defendere in aliena terra§ qui parētibuꝫ caretuenę ⁊ pupilli. Nō auferes pigno§ que merito caret. īmo pauꝑ ⁊ omnimō deſolata q̄ ē vera viduaris loco viduę veſtimentum. MeImūdo ſin ſarmento ꝙ ſeruieris in ęgipto ⁊ eruguine filij de poteſtate tenebraruerit te dominus deus tuus inde.Fne ſis īgratus .ſ.Idcirco p̨̄cipio tibi vt facias hancmiſericordiā commēdātſ meditādo legērem. Quando meſſueris ſegetemſ ſpūalem ſenſumin agro tuo ⁊ oblitus manipulumnon valēs intelligerereliqueris: nō reuerteris vt tollasFiam nō eſtis hoſpites et aduene: ſꝫ eſtisciues ſanctoꝝeum: ſed aduenam pupillum ⁊ viſque neglexiſti§multiplicetduam auferre patieris: vt benedite et tuacat tibi dominus deuſ tuus in omqui non laboret non māducetni opere manuum tuarum. Si fruIſcripturarūges collegeris oliuarum: quicqͥdremāſerit in arboribus nō reuerteſ vt ſupraris vt colligas: ſꝫ relinq̄s aduen-
Auferes malum. Augꝭ. Aſſidue hoc ſcriptura dicit cum malos iubet occidi. ſicut ibi. Auferte malum ex vobiſmetipſis .i. malignum ſecundūgręcum maſculino genere non hoc malum: eum .ſ. qui tale aliquid commiſit: vt excommunicatōne dignus ſit. Hoc enīnunc agit in eccleſia excōicatio qd̓ tunc interfectio. Quamuis illudapl̓icuꝫ aliter intelligipoſſit. vt vnuſquiſqꝫmaluꝫ vel malignū exſeipſo auferat. qui ſenſus acceptabilior eſſetſi hoc malum. vel hocmalignū: non hūc malignū ſcriptū eſſet. nūcvero credibilius eſt dehomine dictum qͣꝫ devicio. quanqͣꝫ elegantpoſſet intelligi hō auferre a ſe malum hominē. ſicut dictū eſt. Exuite uos veterē hominēqd̓ exponens ait. Quifurabat̉ iam nō fu.¶ Plagam le. Nota ꝓpter peccatū haninfirmitatē hoībus accidere. ſic̄ ozię qͥ ſacerdotium vſurpauit.¶ Cum repetes.Augꝰ. Ad opus miſericordię pertinet vt pignorator in domū nōintret: nec fiat ꝑturbatio debitori. ⁊ debitorem admonet pignusproferre creditori. Smouet ꝙ iubet egentipignus eodem die reſtitui: quia non habetvbi dormiat: cur nonpotius creditori pręcipit vt non auferat qd̓eodē die reſtituendū?Quid ſi ad compellendum debitorē fieri voluit? qūo ſe vrgeat adreddendum: cū ſciat ſepignns eodem die recepturum? An̄ forte propter memoriam fieri hͦvoluit ne obliuiſcaturreddere? ⁊ tunc nō reddat ſi vere nō habeat?Maxime qꝛ creditoriſmiſericordia vincitur:cui nō debet eē ingratꝰſi pignus receperit in qͦdormiat. Creditori qͦꝫcū nō reddiderit debeteum credere nō haberequi hac etiā indiget miſericordia vt pignus ſibi reſtituat̉ non habens vbidormiat.Non negabis. Qui euangelium annunciat de euāgelio viuat. Dignus ē enim operarius mercede ſua.Non occidentur p. Augꝭ. Etiam lex dicit ſua quemqꝫ culpa interimendum. Quid ē ergo ꝙ dicitur. Reddens peccata patrum in filios in terciam ⁊ quartā generationē? an de filijs nondū natis intelligendū ꝓpter originale peccatū qd̓ ex adā traxit genus humanū? Hic aūt de filijs iam natisfacta ē diſtinctio: vt quiſqꝫ moriat̉ in peccato ſuo. Nihil enī trahit ex patrepeccante qui iam natus ē. Sed cū ibi dicit̉. his qui oderunt me: manifeſtū ēillā ꝯdicionem poſſe mutari: ſi filij parentū ſuoꝝ facta non fuerin imati.
nam ⁊ illud ex adam tꝑaliter reddit̉. qꝛ omnes ꝓpter hoc moriunt̉. nō aūt īęternū eis qͥ fuerint ꝑ gr̄am regenerati ⁊ in ea vſqꝫ in finē ꝑmāſerint. Quāuis merito q̨̄ratur ſi reddunt̉ peccata patrū in filios his qui oderūt deū: curin terciā ⁊ quartam generationē vel p̨̄termiſſa prima. vel ſcd̓a vl̓ n̄etiā in cęteras ꝑmanēte impietate ⁊ imitatōne maloꝝ parētū? Anper ſeptenariū vniuerſitatē intelligi voluit?nec poſuit ipſum ſeptenariū dicens. In ſeptimam generationē: ſedcauſam ꝑfectionis eiuſIdeo enim ſeptenarius perfectus dicitur:quia cōſtat ex ternarioprimo .ſ. impari toto ⁊quaternario primo pari toto. Similiter illd̓intelligenduꝫ puto intribus ⁊ quattuor īpietatibꝰ non aduerſaborvniuerſas enī impietates nō tres vel quattuor intelligi voluit.¶ Nō peruertes.Ai gꝰ. Lxx. Non declii. abis iudiciū aduene ⁊ orphani ⁊ viduę.Non pignorabis veſtimentuꝫ viduę. Curnō ali. ⁊ n̄ pignorabisveſtimentū eoꝝ? Quęcauſa ē vt triū iudiciūdeclinare vetuerit: pignus veſtimētū ſoli viduę auferri. Niſi qꝛ iudicia oīm faciēda: q̨̄ n̄hn̄t a quibꝰ defendantur. Viduas ꝟo āmonet ꝟas eſſe q̨̄ pauꝑesſūt. vn̄. Siqua viduafilios vel nepotes hēt:diſcat priꝰ domū ſuaꝫpie tractare ⁊cͣ. ⁊ continuo ſubiūxit. Quę ātvere vidua ē ⁊ deſolata. ſperet ī domino ⁊cͣ.Hāc verā viduā dixitq̨̄ nō habet a quibꝰ ſuſtentet̉: q̨̄ ⁊ viro ⁊ poſteris ⁊ oī oꝑe deſtituta ē. diuitē q̇ppe nō diceret deſolatā. Eo ip̄oqͦꝫ ꝙ veſtimentū ꝓhibet auferre: pauperemoſtēdit. Creditor nanqꝫ libentiꝰ auferret argentū qͣꝫ veſtimentuꝫ.Si aūt multa habet ⁊ſuꝑflua qūo ē vere vidua; vera enim vidua deſolata ē nec delicioſa. Quęcunqꝫ aūt diuites nubere nolunt. ꝯtinentia in eis landat̉: non deſolatio cōmendatur.¶ Uiduę. Vidua anima an̄ dyabolo iuncta: cui ꝯuerſę fidei veſtimentūnon ē auferendum.¶ Non reuerteris. Inuidendo gentibus quę ſunt aduenę teſtamentorum dei.¶ Si fruges collę. Etſi ſuꝑbi colligāt ⁊ improbi. ille miſericordiā facit qͥ hoc aīo dimittit vt egētes habeāt. Preterea cū hęc populo p̨̄cipiunt̉qui non indigēt ammonent̉ ne iſta querāt. Si aūt q̨̄ſierint tanqͣꝫ prędonespauperū iudicandi ſunt.
d 3