¶ Deuteronomiū
ſ rerbi deipecuniam. nec fruges nec quālibꝫaliam rem: ſed alieno. Fratri auteꝫtuo abſqꝫ vſura id quo indiget cōmodabis: vt benedicat tibi dominus deus tuus in omni opere tuoī terra ad quā īgredieriſ poſſidēdāvouete ⁊ reddite domino deo veſtro.Cum votum voueris domino d̓otuo: non tardabis reddere. quia re§ quaſi debitumquiret illud dominus deus tuus.ſ reddereſ ipſa moraEt ſi moratus fueris reputabiturtibi in peccatum. Si nolueris polliceri. abſqꝫ peccato eris. Qd̓ autēſemel egreſſum ē de labijs tuis obſeruabis: ⁊ facies ſicut ꝓmiſiſti doſ ideo iurę tenerismīo deo tuo. ⁊ ꝓpͥa volūtate ⁊ oref Scripturam ſacram. vel eccleſiam catholicaꝫ.ſ chriſtituo locutꝰ es. Ingreſſuſᶠ vineā ꝓxi§ neceſſitati conſulit: auariciam prohibet¶ Incarnatōnem chriſti crede: ſacramētis eiꝰ ꝑticiparemi tui ꝯmede vuas qͣꝫtū tibi placuſ meditandoerit. foras āt ne efferas tecū. Si inlegem. Ichriſti qui verus amicus.IFr igorē littere exponēdo ad ſpiritalē ſenſum redigettraueris ī ſegetē amici tuiᶠ frāgesſ. i. ī aliū ſēſū nō trāſferes.ſpicas ⁊ manu ꝯteres. falce aūt nōmētes. C. XXIIII.
Iacceperitquilibꝫ 5 terrene actōis curā.homo vxorem ⁊ habuf5 quis terrena actio priuſqͣꝫ habeatur fortiter amatur anteqͣꝫ feda cognoſcatur.erit ea: ⁊ nō inuenerit grāꝫ an̄ ocu§ pccm̄ qd̓ ꝯgnoſcit in ealos eius ꝓpter aliqua fęditatē: ſcribet libellum repudij ⁊ dabit in ma5. i. abijciet amorē eiꝰ a mentenu illius ⁊ dimittet eam de domoquia terrenam actionem quam alius deſerit. alius concupiſcit.ſua. Cūqꝫ egreſſa alterum marituꝫduxerit: ⁊ ille quoqꝫ oderit eam de§ nō ex aīo ſucderitqꝫ ei libellū repudij ⁊ dimiſecumbendo eiſ ī aīa ſuccūbēdo ei.rit de domo ſua: vel certe mortuuſfuerit: nō poterit pͥor maritꝰ recipeipſius iudicio: qꝛ eamre eam in vxorē: quia polluta eſt ⁊quaſi pollutam prius dimiſitabominabil̓ facta ē coraꝫ dn̄o. Neſ vel polluipeccare facias terram tuam quamdominꝰ deus tuus tradiderit tibipoſſidēdā. Cū acceꝑit hō nuꝑ vxo§ carnalē delictationemcontra demonesre: nō ꝓcedet ad bellū nec ei quipſ eccleſiaſtice curepiā neceſſitatis iniūget̉ publice: ſf quā incurriſſet ſi eccleſiam regendā ſuſcepiſſꝫvacabit abſqꝫᶠ culpa domui ſuę vtvno āno lętetur cū vxore ſua. Nōauferes ſ confeſſionis peccatoris que eſt pignus emendationisj ſ timorem qui quaſi pigramola iacet immobilis.accipies loco pignoris inferiorē
eſt exigere velle qd̓ cognoſcis te nō cōmodaſſe. Hāc dominus habuit ⁊ iude pauperibus erogandam tradidit. ⁊ nos ad liberalitatem largitatis inuitauit. Altera eſt quam ad vſuram dare debemus. vnde. Nonne oportuit te pecuniam committere numularijs: vt ego veniens exigerem qd̓ meūeſt cum vſura?Sꝫ alieno. Infideli vel iniquo cui pecuniam damus ad vſuram: cūpro verbo prędicationis exigimus fidem pęnitentiam et operationē bonāNon tardabis.Unde ſalomon. Ruina eſt hōi pꝰ vota tractare vel tardare.Ingreſſus uineam. In eccleſia alterius epiſcopi poteſtalter aliquos corrigerevel confirmare. totamplebem non licet ei regere: vel magna negotia tractare.Foras. Extra eccleſiam gratiaꝫ efferrenon licet: qꝛ in vna domo carnes agni edi iubentur.Si intrauerisin ſe. a. ⁊cͣ. Sūt q̨̄dāſcripturę q̨̄ hiſtorialit̓fidem imbuunt. q̨̄dammoraliter ſanctā ꝯuerſatōnē inſtruūt. Quędam nō ſcd̓m hiſtoriāſꝫ ſcd̓m allegoriā venerāda myſteria on̄dūt.Caute gͦ in ſegetem ꝓximi intrandum eſt: vtdiſcernendo carpas cibum: non pręcipitādoſucciſę meſſis incurrasiudicium.C XXIIII.¶ Si acceperithomo. Gregorius.Moralit̓. Homo vxorē accipit: cū terrenęactōnis curaꝫ ſuſcipitFęditatē agnoſcit: cūpollutā eē per peccataſentit. Dimittet eā dedomo ſua .i. amorē eiabijcit a mente ſua.Egreſſa alterū accipitqꝛ terrenā actōnē quādeſeris: aliꝰ ꝯcupiſcit.Ipſi quoqꝫ in odiumvenit: ⁊ eam vtiliter dimittit. vnde bene ſequitur. Si dimiſerit eā aut mortuus fuerit ⁊cͣ. Quiſqꝫ terrenam curam aut dimittit: aut moritur .i. aut nōex aīo ſuccūbit. aut per eum funditus in animę vita ſuccumbit. Siue ergoſequens maritus dimiſerit ſiue mortuus fuerit: prior non recipiet eā ī vxorem: quia polluta eſt. vt .ſ. qui ſemel terrenam curam reliquit ad eam vltranon redeat quam ipſe ꝓprio iudicio polluit: qui prius deſeruit. quia pollutam cognouit.¶ Miſtice. Si acceperit homo vxorē ⁊cͣ. Chriſtus vxorem ſibi accepit:cum ſynagogaꝫ ſibi copulauit: quam legem tribuendo in iudicio ⁊ iuſticia⁊ miſericordia deſponſauit: ſꝫ illa non inuenit gratiam propter incredibilitatē ⁊ ydolatrię feditatē. Scripſit enim libellū repudij .i. euangelium in qͦdeclaratur qͣꝫ indigna fuerit ſpiritalis conſortij: cum chriſtum crucifigēdūtradidit. barrabam elegit. Datus eſt in manus eius libellus repudij: cumpoteſtas data eſt crucifigendi. Ideo de domo .i. eccleſia eiecta eſt. vnde.Multi veniunt ab oriente ⁊ occidente ⁊ recum. cum abraam yſaac ⁊ iacobin reg. cę. filij autem regni eijcientur in tenebras exteriores. ꝙ autem ſequitur. Cunqꝫ egreſſa alterum maritum duxerit ⁊cͣ. ſignificat ꝙ licet apoſtolipoſt paſſionem ⁊ reſurrectionē chriſti eam ad fidem ⁊ pęnitentiam prouo-
cauerīt: ⁊ ſpiritalibus nupcijs copulare voluerint: tanquam in digna ⁊ errore polluta abominabilis permanſit. vnde. Vobis oportebat primum loqͥverbum dei: ſꝫ quoniam repuliſtis illud ⁊cͣ.¶ Aug. Multę erant in lege cauſę dimittendi vxores. chriſtus ſolam fornicationem excipit: cęteras moleſtias iubet pro fide ⁊ caſtitate coniugijſuſtineri. Et mechum dicit eum qui eam duxerit quę alligata eſt viro .i. qͣꝫdiu vir eius vixerit: quo mortuo ſoluta eſt. Bir quoqꝫ ſi dimiſerit: aliamnon ducat. Si āt necilli nubere: nec huic licet alteram ducere. viua vxore quaꝫ dimiſitmulto minus licet cuꝫqualibet ſcortari. Beatiora ſane cōiugia q̨̄ſine filijs procreandisſiue terrena ꝓle cōtēpta: pari conſenſu continentiam ſeruare pn̄t.Nec illud eſt cōtra ꝙdominus coniugē dimitti vetat. Nō enī dimittit qui cum ea noncarnaliter ſꝫ ſpūalit̓ viuit. vt qui habēt vxores ſint quaſi non habentesScribet libel.Ad duriciā cordis vr̄iſcripſit moyſes p̨̄ceptūiſtud: malēſ .ſ. indulgere diſcidium qͣꝫ ꝯmittihomicidiumNe peccare.Polluit terrā ſuā quiconcupiſcencijs carnalibus inquinat corpuſſunm. Iō neceſſe ē ambitōnem p̄ſeutis vitęcitius domari: ne valeat dn̄ari. Et cuꝫ t̓ręnaactō ſemel fuerit repulſa. non ē repetēda: nepoſt tergum reſpiciatqui in aratro manumpoſuerat.Cum acceperitQuaſi quicūqꝫ carnalibus deſiderijs ſe obligat ad regimē eccl̓ię etad ſpiritalē miliciā ſenon habilem eſſe cognoſcat. Quia nemomilitans deo implicatſe ſęcl̓aribus nego cijsvt ei placeat cui ſe probauit. vnde. Nemini cito manum īpoſueris.Non accipies. Loco ergo pignoris mola ſuperior aut inferior nōtollatur: quia qui prędicat peccatori tanta diſpenſatōne prędicare debet:vt non relicta ſpe timorem ſubtrahat. nec ſubtracta ſpe timorem relinquat.¶ Iſido. Tollit molam ſuperiorem: qui peccatum flenti dicit. Non habebis veniam de commiſſis. Tollit inferiorem: qui peccatuꝫ palpando dicit. age malum quantum vis: deus pius eſt: ⁊ ad veniam paratus. vtilitervtraqꝫ mola habetur: ſi ſpes ſit cum emendante formidine ⁊ formido cumſpe.¶ Grego. Non accipies loco pignoris ⁊cͣ. Accipere aliquando auferredicimus. vnde ⁊ aues quę alias rapiunt accipitres vocamus. vnde. Si qͥsdeuorat. ſi quis accipit. id eſt. rapit. Pignus debitoris: confeſſio peccatoris. hoc accipitur: cum a peccatore peccati confeſſio tenetur. Superior ⁊ inferior mola ſpes ⁊ timor. Spes ad alta ſubuehit. timor autem cor inferiuspręmit. vna mola ſine altera inutiliter habetur. Peccatoris ergo pectoreſꝑ debent ſpēs ⁊ formido coniungi. quia incaſſum miſericordiam ſperat: ſiiuſticiam non timeat. ⁊ incaſſum metuit: qui non confidit.